Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

Επιτυχία Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής...

Το... ου φονεύσεις φαίνεται πως δεν ισχύει για τα ζώα. Έτσι δύο ιερείς συνελήφθησαν να κυνηγούν παράνομα λαγούς σε δάσος της ορεινής Ηλείας. Αν μη τι άλλο θα αντιμετωπίσουν τον νόμο.
Δύο ιερείς και μάλιστα συγγενείς, ηλικίας 63 και 38 ετών αντίστοιχα, συνελήφθησαν το βράδυ της Παρασκευής, για παράνομο κυνήγι λαγού, σε δασική έκταση της ορεινής Ηλείας. Και οι δύο οδηγήθηκαν στο Αστυνομικό Τμήμα Αρχαίας Ολυμπίας και χθες στο Αυτόφωρο στον Πύργο.
Τους λαθροκυνηγούς εντόπισε περιπολικό της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής.
Η σύλληψη έγινε στο πλαίσιο περιπολίας των Ομοσπονδιακών Θηροφυλάκων της ευρύτερης περιοχής οι οποίοι αντελήφθησαν ένα όχημα να κινείται παράνομα. Κατά τον έλεγχο που έγινε διαπιστώθηκε ότι ο ένας εκ των δύο επιβαινόντων είχε ένα γεμάτο δίκαννο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία η λαθροθηρία αποτελεί μείζον πρόβλημα για την Ελλάδα καθώς βλάπτεται σοβαρά το περιβάλλον και κινδυνεύουν με εξαφάνιση και μείωση πληθυσμών τα ζώα.
Δυστυχώς η θηροφυλακή δεν είναι αρκετά επανδρωμένη ώστε να αντιμετωπίσει και να καταπολεμήσει ριζικά το φαινόμενο.

Πηγή www.kinigotopos.gr

ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ...

Η Μακεδονία... του Δυτικού Νείλου!

Στους νομούς Ημαθίας, Πέλλας, Θεσσαλονίκης, Κιλκίς και Πιερίας εντοπίζονται τα περισσότερα κρούσματα του ιού του Δυτικού Νείλου, που συνδέεται με την έξαρση των πληθυσμών των κουνουπιών, τα οποία τον μεταδίδουν στον άνθρωπο...

Οι κυνηγοί που αυτήν περίοδο δραστηριοποιούνται στους κάμπους αυτών των περιοχών, θα πρέπει να συμπεριλάβουν τα... μακρυμάνικα πουκάμισα και μπλουζάκια στο ενδυματολογικό τους πρωτόκολλο, να ξεχάσουν τα σορτς και να καταφύγουν προληπτικά στις εντομοαπωθητικές ουσίες που κυκλοφορούν στην αγορά.

Στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης ταυτοποιήθηκε ο ιός του Δυτικού Νείλου σε κουνούπια του γένους culex pipiens, που αποτελεί το συνηθέστερο ίσως είδος για τη Βόρεια Ελλάδα.

Πολλά δείγματα από κουνούπια αυτού του γένους αποδείχθηκαν στις έρευνες θετικά στον ιό και είναι πλέον σίγουρο ότι αυτά τα κουνούπια αποτελούν φορείς του ιού.

Τα ίδια τα κουνούπια μάλιστα μολύνονται, ενώ προσπαθούν να τραφούν από άρρωστα πουλιά ή άλλα ζώα, όπως π.χ. άλογα!

Μέχρι στιγμής είναι τέσσερα τα άτομα που έχουν πεθάνει από εγκεφαλίτιδα μετά την προσβολή τους από τον ιό, μέσω μολυσμένων κουνουπιών, ωστόσο όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι δεν συντρέχει λόγος πανικού...

Το 80% των ατόμων που μολύνονται παραμένουν «ασυμπτωματικοί» (ούτε καν αισθάνονται κάποια ενόχληση), το 20% εμφανίζουν μια ήπια αδιαθεσία (πυρετός, πονοκέφαλος, αδυναμία, ενόχληση στους μυς και στις αρθρώσεις), ενώ λιγότεροι από 1 στους 100 ασθενείς εμφανίζουν σοβαρή κλινική νόσο που προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα).

Η εμφάνιση του ιού του Δυτικού Νείλου είναι πιο συχνή κοντά στα δέλτα ποταμών ή σε υγροβιότοπους, καθώς εκεί υπάρχουν σημαντικοί πληθυσμοί πουλιών.

Ιδιαίτερα στην Κεντρική Μακεδονία, το πρόβλημα συνδέεται φέτος με τους μεγάλους πληθυσμούς κουνουπιών, που ευνοήθηκαν από τις πολλές φετινές βροχοπτώσεις και τον καύσωνα της τελευταίας περιόδου του καλοκαιριού.

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η Βόρεια Ελλάδα συγκεντρώνει το 90% των ορυζώνων της χώρας και το 70% των υγροτοπικών συστημάτων της επικράτειας.

Το ανησυχητικό όμως είναι ότι τα κρούσματα είναι διάσπαρτα και δεν εντοπίζονται κατ’ ανάγκη μόνο σε ελώδεις εκτάσεις... Το Κιλκίς για παράδειγμα, ούτε ορυζώνες έχει ούτε πολλά νερά.

Ωστόσο, στο Κιλκίς και στην Πέλλα, το πρόβλημα με τα κουνούπια φαίνεται να τροφοδοτήθηκε τον Αύγουστο, λόγω της εποχικής δραστηριότητας στη μεταποίηση του ροδάκινου και των λυμάτων που αυτή συνεπάγεται...

Ο ιός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1937 στην επαρχία του Δυτικού Νείλου στην Ουγκάντα. Κρούσματα έχουν από τότε εκδηλωθεί στην Αφρική, την Ασία, τη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και την Αυστραλία.

Το 1999 αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ, όπου σήμερα καταγράφεται μεγάλος αριθμός κρουσμάτων και η νόσος πλέον ενδημεί!

Προς το παρόν δεν υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο έναντι του ιού, ούτε ειδική θεραπεία για τη λοίμωξη που προκαλεί...

Στις ηπιότερες περιπτώσεις ο πυρετός και τα άλλα συμπτώματα περνούν μόνα τους, ενώ στα πιο σοβαρά χρειάζεται νοσηλεία και υποστηρικτική θεραπεία

Μέτρα προστασίας

- - Το χάραμα και το σούρουπο που είναι οι καλύτερες ώρες για τα ορτύκια, τα κουνούπια είναι δραστήρια και «επικίνδυνα». Φορέστε ρούχα που καλύπτουν όσο περισσότερο γίνεται το σώμα. Πιο αποτελεσματικά είναι τα ανοιχτόχρωμα και φαρδιά ρούχα.

- - Ο ιδρώτας προσελκύει τα κουνούπια. Τα συχνά λουτρά και η απομάκρυνση του ιδρώτα μειώνουν τις πιθανότητες μιας... «επίθεσης».

- - Οσοι κατασκηνώνετε στην ύπαιθρο ή διαμένετε σε σπίτια αυτών των περιοχών, μη διστάσετε να κάνετε χρήση... κουνουπιέρας!

- - Κάνετε επαλείψεις με αντικουνουπικές ουσίες όσο κυνηγάτε ή όταν κοιμάστε τα βράδια.

- - Αποφύγετε να κατασκηνώνετε σε μέρη με υγρασία και στάσιμα νερά (κανάλια, σούδες κλπ.).

- - Η χρήση ανεμιστήρων ή κλιματιστικών αποδιοργανώνει τα κουνούπια και μειώνει τη δραστηριότητά τους.

- - Οι λαμπτήρες κίτρινου χρώματος, προσελκύουν λιγότερο τα κουνούπια.

Πηγή www.diananews.gr

Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2010

Το Ζευγάρωμα Της Θηλυκιάς...

Πρωτ΄ από όλα πρέπει να δούμε το υλικό που έχουμε στα χέρια μας. Οφείλουμε με το χέρι στην καρδιά να κάνουμε μια σωστή και ψύχραιμη στάθμιση των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων του ζώου που έχουμε στην κατοχή μας και θεωρούμε ότι είναι καλό. Μακριά από εγωισμούς και ματαιοδοξίες πρέπει να αναρωτηθούμε αν πράγματι η σκύλα μας είναι τόσο καλή όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Πολλές φορές μερικοί κυνηγοί μοιάζουν με ορισμένους γονείς οι οποίοι θεωρούν ότι τα παιδιά τους – είναι ιδιαίτερα ξεχωριστά, χωρίς βέβαια αυτό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η αναπαραγωγή όμως της σκύλας, δεν πρέπει να γίνεται για την συναισθηματική ικανοποίηση του ιδιοκτήτη, αλλά για την προώθηση της κυνοφιλίας και τη βελτίωση της φυλής. Με βάση αυτήν την αρχή, αναπαραγωγή σημαίνει σχεδιασμός με βάση κάποια δεδομένα και όχι πείραμα προς τέρψη των ανθρώπων. Σχεδιασμός με την σειρά του σημαίνει ότι ξέρω τι έχω, ξέρω που θέλω να φτάσω, άρα ξέρω και τι ψάχνω. Το γεγονός ότι η σκύλα μου είναι πράγματι ένα αξιολάτρευτο πλάσμα και ότι μου κάνει τα κέφια στο βουνό, δεν σημαίνει ότι αξίζει πραγματικά να την βάλω στην αναπαραγωγή. Όσοι ιδιοκτήτες θεωρούν ότι έχουν μια καλή σκύλα στα χέρια τους, ονειρεύονται ότι κάποια στιγμή θα πάρουν από το ζώο αυτό ανάλογα καλούς απογόνους. Επειδή η κυνηγετική περίοδος είναι ακατάλληλη για αναπαραγωγή, όλες οι επιβάσεις προγραμματίζονται για την Άνοιξη και την αρχή του Καλοκαιριού. Είναι λοιπόν επίκαιρο και χρήσιμο να εξετάσουμε το θέμα του ζευγαρώματος πιο εξονυχιστικά. Είναι το ζώο μου καθαρόαιμο; Aν όχι, τότε δεν έχει κανένα νόημα να σκέφτομαι την βιολογική του συνέχεια, όσο καλό και αν είναι στο βουνό. Αν πάλι η σκύλα μου ανήκει σε κάποια φυλή, τότε θα πρέπει να δω πόσο κοντά βρίσκεται στα μορφολογικά και στα εργασιακά πρότυπα της φυλής. Όσο πιο πολύ τα πλησιάζει, τόσο περισσότερο αξίζει να την βάλω να ζευγαρώσει. Και πάλι όμως, θα πρέπει να εξετάσω την γραμμή αίματος. Δεν είναι π.χ. όλα τα καλά Epagneul breton ή όλα τα καλά Pointer ίδια. Μα καλά θα ρωτήσει κάποιος αγανακτισμένος αναγνώστης: Για να διασταυρώσω την σκύλα μου, θα πρέπει να έχω μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Γενετική; Ασφαλώς και όχι. Αλλά αν θέλουμε η φυλή που αγαπάμε να έχει μέλλον και να βγαίνουν περισσότερα καλύτερα σκυλιά, τότε η αναπαραγωγή θέλει ψάξιμο. Ο κυνηγός οφείλει να είναι μεταξύ άλλων και υπεύθυνος κυνόφιλος. Αν πάλι η σκύλα μας δεν πληροί τα προς αναπαραγωγή κριτήρια, δεν χάθηκε ο κόσμος. Μπορούμε να συνεχίσουμε να χαιρόμαστε τις εξορμήσεις μας με το ζώο μας και αν επιμένουμε να έχουμε κυνοφιλικές φιλοδοξίες, ας στραφούμε στην αγορά ενός αξιόλογου κουταβιού. Ο κάθε ένας από εμάς έχει ένα μερίδιο ευθύνης στην εξέλιξη των κυνηγετικών σκύλων και τελικά η κυνοφιλική ανάπτυξη είναι συλλογική προσπάθεια. Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η αναπαραγωγή είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό θέμα, το οποίο πρέπει να αντιμετωπίζει ο κάθε ιδιοκτήτης με περίσκεψη, ευθύνη και έμπνευση.

Πηγή www.bounasprogress.gr
ΕΚΤΡΟΦΗ ΕΠΑΝΙΕΛ ΜΠΡΕΤΟΝ

5η - 6η Έθνική Έκθεση Μορφολογίας...

Ο Όμιλος Κυνοφίλων Θεσσαλονίκης διοργανώνει το Σαββατοκύριακο11-12 Σεμπτεμβρίου 2010 Διπλή Εθνική Έκθεση Μορφολογίας (2xCAC) στα Λουτρά Λαγκαδά. Η έκθεση είναι ανοιχτή για όλους τους σκύλους με χάρτη γενεαλογίου (pedigree), εκδομένο είτε από τον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος (ΒΕΚ ή ΒΕΑ), είτε από τους αντίστοιχους Εθνικούς Κυνολογικούς Ομίλους άλλων χωρών, μελών της Παγκόσμιας Κυνολογικής Συνομοσπονδίας FCI.
Η παρούσα έκθεση έρχεται ως επικύρωση της προσπάθειας που κάνει ο όμιλος, η για την αναπτυξη της κυνοφιλίας στην Βόρειο Έλλαδα..
Θα δώσει μια μοναδική ευκαιρία στο ελληνικό κοινό που θα παρευρεθεί, να παρακολουθήσει από κοντά επαγγελματίες χειριστές σκύλων, αλλά και μοναδικούς σκύλους, από αυτούς που κοσμούν όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές διοργανώσεις

Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

Η Κάρλα ξανά ζωντανή...

Νέα ζωή στον υγροβιότοπο της Μαγνησίας έπειτα από 45 χρόνια

Μετά 45 χρόνια τα πουλιά επέστρεψαν στη λίμνη Κάρλα στη Μαγνησία. Χιλιάδες πουλιά, από τα πιο κοινά μέχρι τα πιο σπάνια, φωλιάζουν πλέον στα αβαθή του ταμιευτήρα και στη γύρω περιοχή, ενώ μόνο τον Ιανουάριο -εποχή χωρίς ιδιαίτερη δραστηριότητα- καταμετρήθηκαν 31.320 πουλιά, φέροντας την Κάρλα στην 4η θέση (προηγούνται ο Αμβρακικός κόλπος, ο ποταμός Εβρος και η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου) σε συνολικό αριθμό υδρόβιων πουλιών, με 45 διαφορετικά είδη - μαζί τους και αρπακτικά.

«Πέρσι η κατάσταση ήταν πολύ καλύτερη, καθώς υπήρχαν περισσότερες αβαθείς εκτάσεις και νησίδες. Οσο γεμίζει ο ταμιευτήρας και χάνονται τα σημεία όπου τα πουλιά μπορούν να φωλιάσουν, φεύγουν και αυτά, ωστόσο η γενικότερη εικόνα είναι πολύ ενθαρρυντική και ο υγρότοπος θα αναπτύσσεται χρόνο με τον χρόνο», είπε στο «Εθνος» ο συντονιστής των προστατευόμενων ειδών της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, Θάνος Καστρίτης.

Τον χειμώνα του 1964, λίγο πριν αποξηρανθεί η λίμνη Κάρλα, είχαν καταμετρηθεί πάνω από 430.000 υδρόβια πουλιά, αριθμός εξαιρετικά σημαντικός για την πανίδα της περιοχής, ενώ ακόμα παλιότερα ο αριθμός τους έφτανε και το 1 εκατομμύριο. Πέρσι οι επιστήμονες της Ορνιθολογικής που επισκέφτηκαν την περιοχή βρέθηκαν μπροστά σε πλημμυρισμένες εκτάσεις με εκατοντάδες αγελάδες και χιλιάδες πουλιά.

Συνολικά, καταμετρήθηκαν 128 είδη πουλιών, ενώ μόνο οι ερωδιοί ξεπερνούν πλέον τα 1.000 ζευγάρια και μάλιστα από 7 διαφορετικά είδη. Οι ερωδιοί έχουν στήσει 6 αποικίες σε διάφορα σημεία γύρω από τη λίμνη, με τη μεγαλύτερη να αριθμεί 560 ζεύγη. Στους καλαμώνες και στις νησίδες φωλιάζουν ακόμη 570 ζευγάρια καλαμοκανάδες, 40 ζεύγη αβοκέτες, 60 ζεύγη σκουφοβουτηχτάρια και πάνω από 200 ζευγάρια πάπιες από 7 διαφορετικά είδη. Σημαντική είναι η αναπαραγωγή της ψαλιδόπαπιας και του μαυροβουτηχταριού, ενώ σαΐνια, κραυγαετοί, αετογερακίνες, φιδαετοί, κιρκινέζια και πελαργοί επισκέπτονται καθημερινά τον ταμιευτήρα για να βρουν τροφή.

«Η Κάρλα ήταν ιστορικά από τους μεγαλύτερους υγρότοπους της κεντρικής Ελλάδας με πολύ φαγητό για τα πουλιά, λόγω των άφθονων λιβαδιών και των πολλών ψαριών», μας είπε ο κ. Καστρίτης, προσθέτοντας ότι ένας καλύτερος σχεδιασμός στο γέμισμα του ταμιευτήρα θα έφερνε ακόμη περισσότερα ιπτάμενα είδη.

Εστω και με προβλήματα πάντως, η περιοχή έγινε ξανά τόπος τεράστιας σημασίας για τα πουλιά, σε εθνικό, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αφού κάποιοι από τους αναπαραγόμενους πληθυσμούς ξεπερνούν το 1% του ευρωπαϊκού, όπως ο καλαμοκανάς που φτάνει στο 3% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

«Είναι κρίμα αυτός ο παράδεισος να καταστραφεί για δεύτερη φορά. Η φύση ξύπνησε, δήλωσε παρούσα και κατάφερε να μας δείξει ότι, παρά τους λανθασμένους σχεδιασμούς, η μνήμη της Κάρλας είναι εδώ και απεγνωσμένα παλεύει για να ξαναφέρει πουλιά και υγροτοπικά οικοσυστήματα στον χώρο που δικαιωματικά τους ανήκει. Οι αριθμοί είναι τόσο σημαντικοί που πληρούν τα κριτήρια όχι μόνο για να γίνει η περιοχή Ζώνη Ειδικής Προστασίας και να ενταχθεί στο δίκτυο Natura, αλλά και για να προταθεί άμεσα προς ένταξη στους υγροτόπους της Σύμβασης Ραμσάρ, ως ένας από τους σημαντικότερους της χώρας και της νοτιοανατολικής Ευρώπης», σημείωσε η συντονίστρια ενημέρωσης της Ορνιθολογικής Εταιρείας, Ρούλα Τρίγκου.

Το 1960

Καταστροφή έφερε η αποξήρανση

Η λίμνη Κάρλα ήταν για χρόνια ένας από τους πιο γνωστούς και σπουδαίους υγρότοπους της Ευρώπης, με έκταση που, ανάλογα με την ένταση των βροχοπτώσεων και των πλημμυρικών φαινομένων του Πηνειού, έφτανε μέχρι και τα 185.000 στρέμματα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 αποξηράνθηκε και η χλωρίδα και η πανίδα εξαφανίστηκαν, μετατρέποντας την καρδιά του Θεσσαλικού Κάμπου σε ένα έρημο τοπίο.

Προβλήματα

Η αποξήρανση κατέστρεψε έναν ορνιθολογικό παράδεισο και παράλληλα δημιούργησε πολλά προβλήματα, λόγω της εντατικοποίησης της γεωργίας που απαιτούσε επιπλέον νερό για άρδευση. Ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας υποβιβάστηκε πολύ και έγινε ευάλωτος στην υφαλμύρωση. Το τεράστιο έργο αποκατάστασης του υγροτόπου έφερε πίσω πουλιά και ψάρια, παρά τα προβλήματα στον σχεδιασμό και τη λειτουργία του ταμιευτήρα, που εκτιμάται ότι θα ξεπεραστούν με το πέρασμα του χρόνου.

Οι «θαμώνες» της Κάρλας

Ερωδιοί: 1.000 ζευγάρια 7 διαφορετικών ειδών.

Καλαμοκανάδες: 570 ζευγάρια.

Αβοκέτες: 40 ζευγάρια.

Σκουφοβουτηχτάρια: 60 ζευγάρια.

Πάπιες: 200 ζευγάρια 7 διαφορετικών ειδών.



"ΕΘΝΟΣ" 20/8/2010

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ

Δίωξη του αγριοκούνελου, λόγω υπερπληθυσμού, σε περιοχές των νήσων Λήμνο και Θηρασία...

Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Έχοντας υπόψη:

1.) Την παρ. 2α του άρθρου 259 του Ν.Δ 86/69.

2.) Τις ετήσιες ρυθμίσεις κυνηγίου

3.) Τις διατάξεις του Π.Δ. 187/2009 (Φ.Ε.Κ. 214/Α/7−10−2009) «Διορισμός Υπουργών και Υφυπουργών» καθώς και το Π.Δ. 189/04.11.09 (ΦΕΚ 221/Α)

4.) Την αριθ. 52167/2009 απόφαση (ΦΕΚ 2514/Β/22−12−2009) με θέμα «Ανάθεση αρμοδιοτήτων της Υπουργού ΠΕΚΑ στους Υφυπουργούς ΠΕΚΑ.

5.) Την αριθ. 23111/2010 ΚΥΑ (ΦΕΚ 855/Β/18−6−2010) Συγκρότηση Ενιαίου Διοικητικού Τομέα με τίτλο «Ειδική Γραμματεία Δασών».

6.) Τις αριθ. 106209/5406/26−10−2005, 92326/2451/15−5−2006, 87501/685/26−2−2007, 102174/5705/22−10−2007, 102711/5872/21−11−2007, 104034/6550/20−12−2007, 95211/3326/28−7−2008 και 103318/2135/22−6−2009 αποφάσεις του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με θέμα «Ρύθμιση υπερπληθυσμού του αγριοκούνελου σε περιοχές της νήσου Λήμνου» με τις οποίες επετράπη −κατ’ εξαίρεση− η δίωξη του αγριοκούνελου λόγω υπερπληθυσμού σε περιοχές της νήσου Λήμνου με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ωρου, μετά από απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.

7.) Το αριθ. 1873/12856/17−5−2010 έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών Λέσβου, τα αριθ. 78/14−4−2010 και 79/14−4−2010 έγγραφα του Δασονομείου Λήμνου το αριθ. 30/22−2−2010 έγγραφο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Λέσβου και το αριθ.139/8−1−2010 έγγραφο των Αγροτικών Συνεταιρισμών Λήμνου.

8.) To αριθ. 1354/19−4−2010 έγγραφο της Δ/νσης Δασών Ν. Κυκλάδων, το αριθ. 367/11−3−2010 έγγραφο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης του Ν. Κυκλάδων, το αριθ. 9/8−3−2010 έγγραφο του Κυνηγετικού Συλλόγου Θήρας και το αριθ.115/2−3−2010 έγγραφο της Ένωσης Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων

9.) Το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια σε περιοχές της νήσου Λήμνου και της νήσου Θηρασίας υπερπληθυσμός του είδους Oryctolagus cuniculus (αγριοκούνελο) προκαλεί αποδεδειγμένα εκτεταμένες ζημιές στις γεωργικές καλλιέργειες, με συνέπεια να διαταράσσεται η οικονομική και κοινωνική ζωή της νήσου.

10.) Ότι οι αρμόδιες δασικές υπηρεσίες έλαβαν όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα, αρμοδιότητας τους, περιορισμού τόσο του πληθυσμού του αγριοκούνελου όσο και των επιπτώσεων στην αγροτική οικονομία χωρίς όμως να επιτευχθούν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

11.) Το γεγονός ότι, παρόλα τα διαχειριστικά μέτρα που λήφθηκαν μέχρι σήμερα, ο πληθυσμός του αγριοκούνελου εξακολουθεί να προκαλεί μεγάλες ζημιές στο αμπελουργικό κεφάλαιο της Santo Wines, το οποίο είναι τμήμα των επιδοτούμενων αμπελώνων της ζώνης ΟΠΑΠ Σαντορίνης, προστατεύεται από τον κανονισμό 1405/2006 και από το Γεωργοπεριβαλλοντικό ΜΕΤΡΟ 3.15 «Διατήρηση Παραδοσιακού Αμπελώνα ΘΗΡΑΣ−ΘΗΡΑΣΙΑΣ», έχει χαρακτηριστεί ως είδος Ονομασίας Προέλευσης Ανώτερης Ποιότητας και ενισχύεται οικονομικά από το Ελληνικό δημόσιο και την Ευρωπαϊκή Ένωση και, συνεπώς, απαιτείται η λήψη πρόσθετων μέτρων.

12.) το αριθ. 1637/11−5−2010 ενημερωτικό σημείωμα της Δ/νσης Αισθητικών Δασών, Δρυμών και Θήρας του ΥΠΕΚΑ.

13.) Την με αριθμ. 200148/2833/6−8−2010 απόφαση«Ρυθμίσεις θήρας για την κυνηγετική περίοδο 2010−2011»,

αποφασίζουμε:

Επιτρέπουμε −κατ’ εξαίρεση− τη δίωξη του αγριοκούνελου λόγω υπερπληθυσμού σε περιοχές της νήσου Λήμνου και της νήσου Θηρασίας καθ’ όλο το 24ωρο, υλοποιούμενη μετά από απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου αντίστοιχα, με την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου του αγριοκούνελου το 2010 και μέχρι 10 Μάρτιου 2011, με τους εξής όρους και προϋποθέσεις:

1.) Η ρύθμιση του υπερπληθυσμού θα γίνει, αποκλειστικά και μόνο με το κυνήγι του αγριοκούνελου από ειδικά συνεργεία ομάδων κυνηγών που θα συγκροτήσει η αρμόδια Διεύθυνση Δασών Λέσβου και η Δ/νση Δασών Κυκλάδων αντίστοιχα με την παρουσία δασικού οργάνου ή έμπειρου, πεπειραμένου και με λευκό, σχετικό με τη θήρα, ποινικό μητρώο, κυνηγού, του οικείου κυνηγετικού συλλόγου, ως υπεύθυνο του συνεργείου.

2.) Ως περιοχές ρύθμισης ορίζονται αποκλειστικά αυτές που έχουν χαρακτηριστεί πληγείσες από την «Επιτροπή Διερεύνησης Προβλημάτων Αγριοκούνελου Λήμνου» και απεικονίζονται σε σχετικό χάρτη κλίμακας 1:50.000.

3.) Οι μέρες, οι ώρες και η περιοχή ρύθμισης καθορίζονται κάθε φορά με απόφαση της αρμόδιας δασικής υπηρεσίας και απαγορεύεται η κυκλοφορία των πολιτών στις περιοχές αυτές κατά τη διάρκεια δράσης των συνεργείων.

4.) Για την αποφυγή πρόκλησης ατυχημάτων λαμβάνονται όλα τα μέτρα για την γνωστοποίηση της δραστηριότητας των συνεργείων όπως, ανακοινώσεις σε έντυπο τύπο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, κινητοποίηση αρμόδιων φορέων κλπ. Επίσης, με τη συνδρομή όλων των εμπλεκόμενων υπηρεσιών και φορέων (αστυνομία, δήμοι, ενώσεις αγροτών, κυνηγετικές οργανώσεις κ.ά.) λαμβάνονται μέτρα επιτήρησης της περιοχής δράσης των συνεργείων ώστε να ελαχιστοποιηθεί η δυνατότητα προσβασιμότητας σε αυτήν.

Από τις διατάξεις της απόφασης αυτής δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 10 Αυγούστου 2010

Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ

Πηγή www.e-artemis.gr

Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Α.Κ.Ι. Β' ΕΞΑΜΗΝΟΥ 2010...

Ο ΟΚΑΔΕ ενημερώνει τους φίλους και τα μέλη του για το πρόγραμμα αγώνων Α.Κ.Ι. β’ εξαμήνου του 2010 το οποίο έχει ως εξής:

• 28- 29 Αυγούστου 2010, πέρδικα τσούκαρ με απονομή CACT, στο όρος Αιγάλεω Σχιστού. (Ο αγώνα αυτός εντάσσεται στο Τρόπαιο Πολυκανδριώτη και στο κύπελλο του ΚΟΕ)
• 4-5 Σεπτεμβρίου 2010, ορεινή πέρδικα με απονομή CACT στις περιοχές Ζ.Ε.Σ. όρους Αιγάλεω (Σχιστού) Ν.Αττικής, Ζ.Ε.Σ. Περδικούλα και ελεύθερο κυνηγότοπο στο όρος Κυλλήνη ( Ζήρεια ) ,αρμοδιότητας Δασαρχείου Ξυλοκάστρου και στις περιοχές Ζ.Ε.Σ. Αγίου Αθανασίου (Βελούχι) αρμοδιότητας Δασαρχείου Καρπενησίου. (Ο αγώνα αυτός εντάσσεται στο Τρόπαιο Πολυκανδριώτη)
• 11-12 Σεπτεμβρίου 2010, ορεινή πέρδικα με απονομή CACT στις περιοχές Ζ.Ε.Σ. όρους Αιγάλεω (Σχιστού) Ν.Αττικής, Ζ.Ε.Σ.Περδικούλα και ελεύθερο κυνηγότοπο στο όρος Κυλλήνη ( Ζήρεια ) ,αρμοδιότητας Δασαρχείου Ξυλοκάστρου και στις περιοχές Ζ.Ε.Σ. Αγίου Αθανασίου (Βελούχι) αρμοδιότητας Δασαρχείου Καρπενησίου. Στον αγώνα αυτόν θα γίνει η οριστική επιλογή εθνικών ομάδων Pointer και Σέττερ για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Pointer βουνού και το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σέττερ βουνού που θα γίνει στην Γαλλία 25 και 26 Σεπτεμβρίου 2010.
• 18- 19 Σεπτεμβρίου 2010, Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Pointer βουνού με απονομή CACΙT στις περιοχές Ζ.Ε.Σ. όρους Αιγάλεω (Σχιστού) Ν.Αττικής, Ζ.Ε.Σ Περδικούλα και ελεύθερο κυνηγότοπο στο όρος Κυλλήνη ( Ζήρεια ) ,αρμοδιότητας Δασαρχείου Ξυλοκάστρου και στις περιοχές Ζ.Ε.Σ. Αγίου Αθανασίου (Βελούχι) αρμοδιότητας Δασαρχείου Καρπενησίου.
• 2-3 Οκτωβρίου 2010, Α.Κ.Ι. Πρακτικού Κυνηγίου και επιλογή εθνικών ομάδων για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πρακτικού κυνηγίου Pointer & Setter, στις θέσεις : α) Ωραιοκάστρου, Μελισσοχωρίου, Λητής, Λαγυνών,Φιλύρου και Ευκαρπίας β) Ν. Φιλαδελφείας, Ξηροχωρίου, Ν.Μεσημβρίας, Αγχιάλου ,Γαλλικού Ποταμού γ) Ν.Φιλαδελφείας ,Πετρωτού, και δ) Μονολόφου, Καρδίας Επανωμής και Μεσημερίου, (αρμοδιότητας Δασαρχείου Θεσσαλονίκης) και στις ΖΕΣ Σουλίου-Αγ.Πνεύματος (αρμοδιότητας Δασαρχείου Σερρών) με απονομή CACT σε Πεδινή πέρδικα.
• 12 -13 Νοεμβρίου 2010, Α.Κ.Ι. Έρευνας κυνηγίου και Μεγάλης Έρευνας ( με απονομή CACIT) και Πρακτικό κυνήγι (με απονομή CACT) στις πιο πάνω τοποθεσίες ή καταφύγια σε πεδινή πέρδικα. (Ο αγώνας αυτός εντάσσεται στο κύπελλο ΚΟΕ)
• 27- 28 Νοεμβρίου 2010, Α.Κ.Ι. Πρακτικού Κυνηγίου με απονομή CACT σε Μπεκάτσα και επιλογή εθνικών ομάδων Πόιντερ και Σέττερ για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πρακτικού Κυνηγίου σε μπεκάτσα. Η τοποθεσία θα σας ανακοινωθεί σύντομα. (Ο αγώνας αυτός εντάσσεται στο κύπελλο ΚΟΕ)
• 4-5 Δεκεμβρίου 2010, Α.Κ.Ι. Πρακτικού Κυνηγίου με απονομή CACT σε Μπεκάτσα. Η τοποθεσία θα σας ανακοινωθεί σύντομα.

Ο ΟΚΑΔΕ διατηρεί το δικαίωμα αλλαγής των ημερομηνιών των πιο πάνω Α.Κ.Ι. καθώς και την αναβολή ή ακύρωση Α.Κ.Ι. εάν αυτό κριθεί απαραίτητο.

Το μέγεθος... μετράει αντίστροφα...

Και αναρωτιέται κανείς, πώς οι κάτοχοί τους, τα κουβαλάνε αυτά τα μεγαθήρια στη ζέστη της αφρικανικής σαβάνας.
Κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, νομίζουμε αυτόματα ότι ένα όπλο που ζυγίζει 4,5 κιλά έχει και τις ανάλογες διαστάσεις. Τα πράγματα δεν είναι έτσι. Το σουπερποζέ 9,3 της Rizzini για παράδειγμα, κατασκευάζεται με την ίδια βάση που έχει το λειόκαννο 28άρι. Αρα, το ραβδωτό μπορεί να έχει μεν το βάρος αλλά έχει λιγότερο όγκο, είναι δηλαδή... μικρότερο όπλο. Το θέμα του μεγέθους δεν το έχουμε εξετάσει αρκετά, αλλά φαίνεται ότι... όντως μετράει!
Benelli σε 28: με βάρος 2,3 είναι επίσης μικρή σε διαστάσεις.
Benelli σε 28: με βάρος 2,3 είναι επίσης μικρή σε διαστάσεις.

Τα πρόσφατα άρθρα του«Εθνος-Κυνήγι» για τα 36άρια και η ανακαίνιση του 36αριού κοκοροτούφεκου είχαν επιβάλει μια αποχή από τα δωδεκάρια μου. Οταν έπιασα το πλαγιόκαννο 12άρι μετά από αυτήν την αποχή, κατάλαβα ξαφνικά πόσο ογκώδες είναι. Το γνώριμο πλαγιόκαννο μου φαινόταν τεράστιο δίπλα στο 36άρι μπιμπελό. Αν και έχω αρκετά μεγάλα χέρια, ξαφνικά έβρισκα το 12άρι άβολο στο πιάσιμο...

Από περιέργεια μέτρησα μερικά όπλα. Το πλάτος των καννών του 12αριού στο πιο πλατύ σημείο, στην πατούρα της θαλάμης, είναι 58 χιλιοστά. Μια σύγκριση με τα άλλα διαμετρήματα είναι διαφωτιστική. Στο 12άρι είναι 58 χιλιοστά, στο 16άρι 53 χιλιοστά, στο 20άρι 49 χιλιοστά, στο 28άρι 45 χιλιοστά και στο 36άρι 40 χιλιοστά.

Οταν δοκιμάζαμε τα 36άρια με το σύστημα μοχλού -τα λεγόμενα και καουμπόικα- τα βρήκαμε άνετα και μανατζέβελα. Ομως τα βάρη τους δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα. Το πάχος της κάννης στο κάθε ένα είναι αρκετό και το συνολικό βάρος υπερβαίνει τα 3 κιλά. Ομως ήταν και τα δύο σχετικά λεπτά και «μικρόσωμα», γι’ αυτό και τα χέρια είχαν άνετη πρόσβαση.

Αυτή η άνεση πρόσβασης και κρατήματος έκανε τα δύο 36άρια άνετα και ευχάριστα στη χρήση. Είναι χρήσιμο να θυμηθούμε όμως ότι και τα δύο είναι ακριβώς όμοια σε όγκο με τα ραβδωτά διαμετρήματος 30-30!

Δημοτικότητα
Στην περίπτωση των 36αριών ήλθε και το κοκοροτούφεκο να ταράξει τα νερά. Με βάρος μόλις 2 κιλά είναι όντως ευχάριστο όπλο. Ομως, παρόμοιο βάρος έχει και το 12άρι Baby Bretton, που δεν έχει τη χάρη του 36αριού Cogswell and Harrison. Η διαφορά είναι στο μέγεθος: το Cogswell έχει πλάτος μόλις 40 χιλιοστά στο πλατύτερο σημείο και με τόσο μικρό όγκο τα χέρια το αγκαλιάζουν εύκολα, δίνοντας την εντύπωση στον χειριστή ότι έχει απόλυτο έλεγχο.

Αυτή η αίσθηση ελέγχου ενδέχεται να είναι και το πιο μεγάλο πλεονέκτημα των μικρών διαμετρημάτων και ίσως, λέω ίσως, να εξηγεί την αυξανόμενη δημοτικότητά τους σε όλο τον κόσμο. Διότι, το βάρος από μόνο του δεν εξηγεί τη δημοτικότητα, αφού συχνά τα όπλα μικρού διαμετρήματος είναι πιο βαριά από τα 12άρια μοντέλα του ίδιου κατασκευαστή.

Στα μικρά διαμετρήματα οι κάννες κάποτε έχουν πιο χοντρά τοιχώματα από ό,τι στα 12άρια, οπότε και το συνολικό βάρος είναι μεγαλύτερο. Ομως, ο όγκος είναι πάντα μικρότερος, ειδικά στις κάννες, εκεί που το αριστερό χέρι αγκαλιάζει το όπλο και εκεί που ασκείται ο έλεγχος της σκόπευσης. Είναι λοιπόν λογικό ότι η αίσθηση αυξημένου ελέγχου που δίνει το μικρότερο μέγεθος να προσελκύει πελάτες...

Δεν είναι όμως μόνο στα μικρά διαμετρήματα που επιδρά η μείωση του μεγέθους. Ατσάλινες καραμπίνες, όπως η θρυλική Remington 1100, έχουν μικρότερες διαστάσεις βάσης. Η χρήση ατσαλιού στη βάση επιτρέπει τη μείωση του όγκου, αφού το ατσάλι είναι πιο ανθεκτικό υλικό από το εργκάλ. Ισως λοιπόν η συνεχιζόμενη δημοτικότητα της 1100 να οφείλεται εν μέρει στις μικρότερες διαστάσεις της και όχι μόνο στη φήμη της για καλές τουφεκιές. Η καραμπίνα Xanthos της Breda έχει ατσάλινη βάση από πρεσαριστό ατσάλι. Το αποτέλεσμα της επιλογής υλικού και της μεθόδου κατασκευής είναι ότι η βάση της Xanthos είναι ιδιαίτερα λεπτή. Είναι ενδεικτικό ότι, όταν είχαμε στο γραφείο για φωτογράφηση, τράβηξε την προσοχή πολλών επισκεπτών (και όσοι ήταν κυνηγοί αναρωτήθηκαν αν ήταν 20άρα).

Αν λοιπόν κάποιος θέλει να προσανατολιστεί σε όπλο μικρού όγκου (μικρότερα του διαμετρήματος 12), προς τα πού είναι η πιο σωστή κατεύθυνση;

Χωρίς αμφιβολία το 16 είναι το πιο χρήσιμο διαμέτρημα βλητικά. Είναι επίσης αυτό που κατά γενική ομολογία των ειδικών δίνει το πιο αρμονικό όπλο από την άποψη βάρους, όγκου και διαστάσεων.

Η αποκάλυψη ενός Ιταλού φωτογράφου στο Γκαρντόνε, που ειδικεύεται στις φωτογραφίσεις όπλων, είναι ενδεικτική: ο πελάτης ζητάει και δοκιμάζει ενστικτωδώς 16άρια μοντέλα που χρησιμοποιούνται στα προσπέκτους, διότι είναι τα πιο όμορφα!

Το πρόβλημα του 16αριού βέβαια, είναι η έλλειψη ποικιλίας πυρομαχικών. Το 20άρι έχει ξεπεράσει το 16 σε δημοτικότητα, γι’ αυτό σήμερα πιο εύκολα βρίσκεις φυσίγγια 20άρια παρά 16άρια.

Το 28άρι είναι παραμελημένο μικρό διαμέτρημα, αλλά «σοβαρό» από την άποψη βλητικής απόδοσης. Είναι μεν μπιμπελό στα χέρια, αλλά σαφώς ανώτερο του 36αριού βλητικά. Το 36άρι είναι λεπτεπίλεπτο, ειδικά στη μορφή ακριβών χειροποίητων όπλων, αλλά η γόμωση των 14 γραμμαρίων στο κανονικό και 19 στο μάγκνουμ, απαιτούν σκοπευτική ακρίβεια και εγκράτεια στο κυνήγι, όταν ο στόχος είναι πέρα από τα 25 μέτρα.

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;
Με την αγορά σε κατάσταση «αγοράς αγοραστού» που λένε οι χρηματιστές, υπάρχουν ευκαιρίες στα καταστήματα καθώς και στις αγγελίες. Ειδικά στο διαμέτρημα 16 υπάρχουν και διαμάντια που περιμένουν τον κατάλληλο αγοραστή.

ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΥΠΡΙΔΗΜΟΣ

Πηγή www.ethnos.gr

Ξεκινά η 3η Γιορτή Κυνηγιού στον Εβρο...

Γιορτινό «θήραμα» για κυνηγούς

Τριάντα περίπτερα με είδη κυνηγιού, σεμινάρια για κυνηγούς και πολιτιστικές εκδηλώσεις περιλαμβάνει η 3η Γιορτή Κυνηγιού, που διοργανώνεται σήμερα και αύριο στις Καστανιές του Εβρου.

Στις όχθες του ποταμού Αρδα θα συρρεύσουν χιλιάδες κυνηγοί από ολόκληρη τη βόρεια Ελλάδα στη γιορτή που διοργανώνει η Νομαρχία Εβρου, σε συνεργασία με τον Δήμο Νέας Βύσσας, την Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας - Θράκης και τους κυνηγετικούς συλλόγους του νομού.

«Η πρωτοβουλία και η προσπάθεια της Νομαρχίας Εβρου για τη διεξαγωγή της πανελλήνιας αυτής γιορτής κυνηγιού, που ανοίγει την κυνηγητική περίοδο, δικαιώθηκε. Με τη διοργάνωση τα δύο προηγούμενα χρόνια στο Μικρό Δέρειο έγινε ήδη θεσμός και αγκαλιάστηκε τόσο από τους κυνηγούς του Εβρου και της Θράκης όσο και της υπόλοιπης Ελλάδας», δήλωσε ο νομάρχης Εβρου, Ν. Ζαμπουνίδης, προσθέτοντας ότι ο βόρειος Εβρος θα ωφεληθεί πολύ από τη διοργάνωση και ότι οι επισκέπτες θα γνωρίσουν μια πανέμορφη περιοχή.

Στους χώρους της γιορτής θα στηθούν 30 περίπτερα με είδη κυνηγιού, ενώ θα υπάρχουν συμμετοχές από την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Βουλγαρία.

Τα προηγούμενα δύο χρόνια η Γιορτή του Κυνηγιού γινόταν στο Μεγάλο Δέρειο, φέτος ωστόσο μετακινήθηκε στις Καστανιές, αφενός γιατί αποφασίστηκε να αλλάζει κάθε χρόνο περιοχή και αφετέρου γιατί φέτος συμπίπτει με τη θρησκευτική γιορτή των μουσουλμάνων, το ραμαζάνι, και εκτιμήθηκε ότι δεν είναι σωστό να γίνονται ταυτόχρονα δύο εκδηλώσεις στο Δέρειο.

Οπως έγινε γνωστό, του χρόνου που θα συμπέσει και πάλι με το ραμαζάνι θα γίνει στα Λουτρά και τη μεθεπόμενη και πάλι στο Δέρειο.

Σήμερα και αύριο η έκθεση με είδη κυνηγιού θα είναι ανοιχτή από τις 5 το απόγευμα. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν σεμινάρια κυνολογίας και άλλων συναφών θεμάτων, αγώνες μορφολογίας σκύλων καθώς και επιδείξεις με άλογα και οχήματα τζιπ, αφού φέτος συμμετέχουν οι ιππικοί όμιλοι Τυχερού, Κορνοφωλιάς, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδας.

Επιπλέον, παραδοσιακά συγκροτήματα και νεανικά μουσικά σχήματα θα συμμετέχουν στις μουσικοχορευτικές βραδιές που θα διοργανωθούν για να διασκεδάσουν εκθέτες, επισκέπτες και όλους όσους βρεθούν στο ειδυλλιακό τοπίο του Αρδα, ενώ θα υπάρχει και παιδική παράσταση Καραγκιόζη για τους μικρούς επισκέπτες.

"ΕΘΝΟΣ" 17/8/2010

Ω Ρ Ι Ω Ν - Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ Διαβούλευση ή παρωδία;

Αθήνα, 17/8/2010

Προς: - Υπουργό ΠΕΚΑ κα Τ.Μπιρμπίλη

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Όπως γνωρίζετε, πρόσφατα ολοκληρώθηκε η δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο προεδρικού διατάγματος "Προστασία ορεινού όγκου Υμηττού". Μαθαίνουμε ότι ο Οργανισμός Αθήνας, κατόπιν "αξιολόγησης" των αποτελεσμάτων της διαβούλευσης, εισηγήθηκε τη συνολική απαγόρευση του Κυνηγίου στον Υμηττό όπως προέβλεπε αρχικά το σχέδιο ΠΔ, αγνοώντας τις εμπεριστατωμένες αναλύσεις πολλών Κυνηγετικών Οργανώσεων, αλλά και πολλών εκατοντάδων απλών πολιτών, για άρση της προτεινόμενης απαγόρευσης και παρά το γεγονός ότι το Κυνήγι απαγορεύεται ήδη σε όλη τη δυτική πλευρά του Υμηττού καθώς και σε απόσταση ασφαλείας 250 μέτρων από τις παρυφές των οικισμών.

Στην ίδια την εισήγηση του Οργανισμού Αθήνας, φαίνεται ξεκάθαρα ότι το θέμα που μονοπώλησε το ενδιαφέρον της διαβούλευσης με περίπου 1.900 παρεμβάσεις, ήταν η προτεινόμενη απαγόρευση θήρας. Σε ποσοστό περίπου 85%, οι συμμετέχοντες στη διαβούλευση, ζήτησαν την κατάργηση της προτεινόμενης απαγόρευσης Θήρας. Η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας που αποδέχτηκαν να συμμετάσχουν στο θεσμό της ανοικτής διαβούλευσης, θεσμό που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας πρώτος πρότεινε ως το πλέον εκσυγχρονιστικό και δημοκρατικό μέσο διαλόγου, τάχθηκε κατά της απαγόρευσης της θήρας στον Υμηττό. Σύμφωνα πάντα με τον Οργανισμό Αθήνας, αυτό το 85% των Ελλήνων πολιτών, εστίασε τη προσοχή του σε δύο βασικά θέματα:

1. Η απαγόρευση προτάθηκε χωρίς να προηγηθεί επιστημονική μελέτη.

2. Το κυνήγι είναι συμβατή χρήση σε περιοχές NATURA 2000 σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή οδηγία 79/409.

Αντιλαμβάνεστε κυρία Υπουργέ ότι, από τη στιγμή που τα παραπάνω δύο βασικά θέματα δεν καταρριφθούν, δεν υπάρχει δημοκρατικός ή επιστημονικός λόγος για να απαγορευθεί η θήρα στον Υμηττό. Αντίθετα, μαθαίνουμε ότι οι δικαιολογίες του Οργ.Αθήνας είναι από αστήρικτες έως αστείες... Από πού συνάγεται για παράδειγμα ότι η Θήρα "υποβαθμίζει την ορνιθοπανίδα"; Ποιά "σπάνια" είδη της πανίδας του Υμηττού κινδυνεύουν από τους κυνηγούς; Τί σχέση έχει με την απαγόρευση του κυνηγίου στον Υμηττό το γεγονός ότι αυτός βρίσκεται μεταξύ του λεκανοπεδίου και του αναπτυσσόμενου κάμπου των Μεσογείων;

Μαθαίνουμε, τέλος, ότι στο ΔΣ του Οργανισμού Αθήνας συμμετέχει το WWF, μια ΜΚΟ με καθαρά αντικυνηγετική στάση. Μήπως αυτό και μόνο εξηγεί την εισήγηση του Οργανισμού Αθήνας;

Ελπίζουμε κυρία Υπουργέ, ότι θα τιμήσετε το θεσμό της Δημόσιας Διαβούλευσης και της Ανοιχτής Διακυβέρνησης που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχετε. Ελπίζουμε ότι θα λάβετε σοβαρά υπόψη τα επιχειρήματα των κυνηγετικών φορέων αλλά και τα εκατοντάδες μηνύματα των πολιτών που συμμετείχαν στη διαβούλευση και θα άρετε την αδικαιολόγητη συνολική απαγόρευση του κυνηγίου στον Υμηττό. Σε διαφορετική περίπτωση, θα μας επιτρέψετε να θεωρήσουμε ως παρωδία τις διαδικασίες της δημόσιας διαβούλευσης.

Για τον Ωρίωνα,

Με εκτίμηση,

O Πρόεδρος

Δημήτρης Χριστοδουλάκης

Ο Γ.Γραμματέας

Νίκος Παπαϊωάννου

Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ "ΕΘΝΟΣ-ΚΥΝΗΓΙ"...

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΕΙΝΑΙ:

ΤΑ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΑΡΒΥΛΑ Το πρόβλημα να κυνηγάς και να πορεύεσαι στον κάμπο με... χειμερινά άρβυλα!

«ΑΝΙΧΝΕΥΤΙΚΑ» ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΥΓΟΝΙΑ Πού και πώς θα τα βρείτε, τι να προσέξετε και τι... να «σημειώσετε».

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΡΤΥΚΟ-ΚΥΝΗΓΟΥΣ Μια εκτενής... «σύνοψη» για τα ορτύκια των πρώτων ημερών.

Η «ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ» ΣΤΑ ΔΙΚΑΝΝΑ
Οι δυνατότητες μερικών μοντέλων να επισκευάζονται εύκολα, γρήγορα και φτηνά.

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΚΩΠΑΪΔΑΣ Ανταπόκριση για τα ορτύκια και την κατάσταση των καλλιεργειών από τον μεγάλο κάμπο...

ΟΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ
Οταν ο όγκος και το βάρος γίνονται έννοιες αντίστροφες.

ΟΙ ΛΑΓΟΙ... ΠΟΥ ΝΟΣΟΥΝ! Οι αρρώστιες του λαγού και μέτρα προστασίας για τους λαγοκυνηγούς.

ΜΙΑ ΓΙΔΑ ΣΕ «ΑΚΡΟΒΑΣΙΕΣ»
Σπάνιο φωτογραφικό ντοκουμέντο της παλιάς ορεινής Ελλάδας.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΔΙΚΑ «Εκπαιδευτικά» για περδικόσκυλα.

Μαζί με το τεύχος και ένα μοναδικό DVD-VIDEO.

ΥΠΟΓΡΑΦΗΚΕ Η ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΉ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ...

Έναρξη στις 20 Αυγούστου για 250.000 κυνηγούς

Τα επιτρεπόμενα θηράματα - Οι ημερομηνίες- Οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί


Με μια ΄΄ισορροπημένη΄΄ απόφαση που φιλοδοξεί να υπερβεί τις εντάσεις που παραδοσιακά υφίστανται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες μεταξύ κυνηγετικών και ζωοφιλικών οργανώσεων, το υπουργείο Περιβάλλοντος εξέδωσε τις ΄΄ρυθμίσεις΄΄ για τη νέα κυνηγετική περίοδο 2010-2011, που ΄΄εν αγωνία΄΄ περίμεναν οι 250.000 περίπου κυνηγοί της χώρας, αλλά και εκατοντάδες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται ή συνδέονται με την κυνηγετική δραστηριότητα.

΄΄Αγωνία΄΄ εν πολλοίς δικαιολογημένη, αφού η φετινή ΄΄ρυθμιστική απόφαση΄΄ για το κυνήγι είναι η πρώτη που εκδίδει το υπουργείο Περιβάλλοντος, καθώς μέχρι και πέρυσι τον Αύγουστο η θήρα συγκαταλεγόταν στις αρμοδιότητες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.

Το όλο ζήτημα χειρίστηκε μετά από συνεχείς ΄΄διαβουλεύσεις΄΄ με κυνηγετικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις ο αρμόδιος υφυπουργός Θ. Μωραίτης, σε μια προσπάθεια να βρεθεί η χρυσή ΄΄τομή΄΄ που θα αμβλύνει τις αντιθέσεις και θα σέβεται τις διαφορετικές ΄΄αφετηρίες΄΄ κάθε πλευράς.

Όπως και να έχει, η νέα ρυθμιστική που υπέγραψε ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, είναι ΄΄ταυτισμένη΄΄ με τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα μας έναντι της Ευρωπαικής Ένωσης, καθώς λαμβάνει απολύτως υπόψη της τις ημερομηνίες που έχει ήδη εγκρίνει από χρόνια το Ευρωπαικό Δικαστήριο, όσον αφορά το κυνήγι των αποδημητικών πτηνών στη χώρα μας.

Εν ολίγοις, ο κ Μωραίτης μπορεί ίσως να μην κατάφερε να φέρει πιο ΄΄κοντά΄΄ τις οικολογικές και κυνηγετικές οργανώσεις της χώρας, εξασφάλισε ωστόσο ότι, η απόφασή του δεν πρόκειται να προσβληθεί ή να αμφισβητηθεί από τα αρμόδια κοινοτικά όργανα.

Παρά του φόβους που αρχικά υπήρχαν για πρόθεση δραστικών περιορισμών και απαγορεύσεων εκ μέρους της ηγεσίας του ΥΠ.Ε.ΚΑ., οι φετινές ρυθμίσεις διατηρούν στο σύνολό του το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το κυνήγι στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

Υπενθυμίζεται άλλωστε ότι, αυτό ήταν απαίτηση όχι μόνο των κυνηγετικών οργανώσεων, αλλά και εκατοντάδων δημάρχων, νομαρχών και βουλευτών όλων των παρατάξεων που υπέγραψαν κοινά ψηφίσματα ή επιστολές προς το υπουργείο, επισημαίνοντας ότι το κυνήγι τονώνει τον εσωτερικό τουρισμό και εισφέρει ένα πάγιο εισόδημα σε μειονεκτικές περιοχές της ελληνικής περιφέρειας?

Επί του πρακτέου, η έναρξη της κυνηγετικής περιόδου θα είναι όπως πάντα η 20η Αυγούστου, ενώ ως ημερομηνία λήξης του ορίσθηκε η 28η Φεβρουαρίου.

Η σεζόν παρατείνεται μέχρι τις 10 Μαρτίου μόνο για το αγριοκούνελο, καθώς σε αρκετά νησιά το συγκεκριμένο είδος είναι σε φάση υπερπληθυσμού, προκαλώντας μεγάλες ζημιές στις αγροτικές καλλιέργειες.

Γι’ αυτό το επιπλέον 10ήμερο πάντως απαγορεύεται η χρησιμοποίηση κυνηγετικού σκύλου, ώστε να μην προκαλούνται ενοχλήσεις στα υπόλοιπα είδη της πανίδας.

Επίσης, ειδικές ρυθμίσεις και χρονικοί περιορισμοί ισχύουν για το κυνήγι του αγριόχοιρου στην Πελοπόννησο, ενώ συνεχίζει να απαγορεύεται εντελώς το κυνήγι του είδους στην Εύβοια.

Τέλος, ΄΄διαφοροποιήσεις΄΄ ως προς της ημερομηνίες έναρξης και λήξης των περιόδων θήρας υπάρχουν και για τη νησιώτικη πέρδικα, όσον αφορά την Κρήτη, τα Δωδεκάνησα και νησιά του Αρχιπελάγους (Χίος, Λέσβος, Σάμος κλπ)

ΠΙΝΑΚΑΣ ΘΗΡΕΥΣΙΜΩΝ ΕΙΔΩΝ

επισυνάπτεται στην υπ’ αριθμ... απόφαση

«Ρυθμίσεις θήρας για την κυνηγετική περίοδο 2010 -2011»

Α/Α ΕΙΔΟΣ /ΖΩΝΕΣ / ΠΕΡΙΟΔΟΣ /ΗΜΕΡΕΣ /ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΤΟΜΩΝ ΑΝΑ ΚΥΝΗΓΟ/ΕΞΟΔΟ

ΘΗΛΑΣΤΙΚΑ:

1.** Αγριοκούνελο (Oryctolagus cuniculus)** 20/8 - 14/9 15/9 -10/3 / Όλες/Χωρίς περιορισμό

2. Λαγός ( Lepus europaeus) 15/9 - 10/1 /Τετ-Σαβ-Κυρ /Ένα (1)

3. *** Αγριόχοιρος (Sus scrofa)*** 15/9 - 20/1/ Τετ-Σαβ-Κυρ/ Τέσσερα (4) κατά ομάδα.

4. Αλεπού (Vulpes vulpes) 15/9 - 28/2 /Όλες /Χωρίς περιορισμό

5. Πετροκούναβο (Martes foina) 15/9 - 28/2/ Όλες /Χωρίς περιορισμό

ΠΟΥΛΙΑ

α) Δενδρόβια, εδαφόβια κ.α.

1. Σιταρήθρα (Alauda arvensis) 20/8 - 14/9 15/9 - 10/2 /Όλες/ Δέκα (10)

2. Φάσα (Columba palumbus) 20/8 - 14/9 15/9 - 20/2 /Όλες /Χωρίς περιορισμό

3. Αγριοπερίστερο (Columba livia) 20/8 - 14/9 15/9 - 28/2 /Όλες /Χωρίς περιορισμό

4. Ορτύκι (Coturnix coturnix) 20/8 - 14/9 15/9 - 28/2 /Όλες /Δώδεκα (12)

5. Τρυγόνι (Streptopelia turtur) 20/8 - 14/9 15/9 -28/2/ Όλες /Δώδεκα (12)

6. Τσίχλα (Turdus philomelos) 20/8 - 14/9 15/9 - 28/2 /Όλες /Είκοσι πέντε (25)

(Συνολικά

από όλα τα είδη)

7. Δενδρότσιχλα (Turdus viscivorus) 20/8 - 14/9 15/9 - 20/2/ Όλες

8. Κοκκινότσιχλα (Turdus iliacus) 20/8 - 14/9 15/9 - 28/2/ Όλες

9. Γερακότσιχλα (Turdus pilaris) 20/8 - 14/9 15/9 - 28/2 /Όλες

10. Κότσυφας (Turdus merula) 20/8 - 14/9 15/9 - 20/2/ Όλες

11. Καρακάξα (Pica pica) 20/8 - 14/9 15/9 - 28/2/ Όλες /Χωρίς περιορισμό

12. Κάργια (Corvus monedula) 20/8 - 14/9 15/9 - 28/2 /Όλες /Χωρίς περιορισμό

13. Κουρούνα (Corvus corone) 20/8 - 14/9 15/9 - 28/2/ Όλες /Χωρίς περιορισμό

14. Ψαρόνι (Sturnus vulgaris) 20/8 - 14/9 15/9 - 28/2 /Όλες /Χωρίς περιορισμό

15. Μπεκάτσα (Scolopax rusticola) 15/9 - 28/2/ Όλες /Δέκα (10)

16. **** Φασιανός (Phasianus colchicus) 15/9 - 31/12/ Τετ-Σαβ-Κυρ /Ένα (1)

17. Πετροπέρδικα(Alectoris graeca) 1/10 - 15/12/ Τετ-Σαβ-Κυρ/ Δύο (2)

18.***** Νησιωτική Πέρδικα (Alectoris chukar) 1/10 -15/12 /Τετ-Σαβ-Κυρ/ Τέσσερα (4)

ΠΟΥΛΙΑ:

β) Υδρόβια και παρυδάτια

1. Σφυριχτάρι (Anas penelope) 15/9 - 10/2/ Όλες /Δώδεκα (12)

[Συνολικά

από όλα τα είδη]

2. Κιρκίρι (Anas crecca) 15/9 - 31/1 /Όλες

3. Πρασινοκέφαλη (Anas platyrhynchos) 15/9 - 31/1/ Όλες

4. Σουβλόπαπια (Anas acuta) 15/9 - 10/2/ Όλες

5. Σαρσέλα (Anas querquedula) 15/9 - 10/2/ Όλες

6. Χουλιαρόπαπια ( Anas clypeata) 15/9 -10/2/ Όλες

7. Κυνηγόπαπια (Aythya ferina) 15/9 - 31/1/ Όλες

8. Τσικνόπαπια (Aythya fuligula) 15/9 - 10/2/ Όλες

9. Φαλαρίδα (Fulica atra) 15/9 - 10/2/ Όλες

10. Φλυαρόπαπια (Anas strepera) 15/9 - 31/1/ Όλες

11. Ασπρομετωπόχηνα (Anser albifrons) 15/9 - 10/2 /Όλες

12. Νερόκοτα (Gallinula chloropus) 15/9 - 10/2/ Όλες /Δέκα (10)

13. Μπεκατσίνι (Gallinago gallinago) 15/9 - 10/2 /Όλες /Δέκα (10)

14. Καλημάνα (Vanellus vanellus) 15/9- 31/1 /Όλες/ Δέκα (10)

* Περιοχές της χώρας οι οποίες είχαν χαρακτηρισθεί «ως ζώνες διάβασης των αποδημητικών πουλιών» με αποφάσεις του Υπουργού Γεωργίας μέχρι την 18.12.1985, καθώς και με την ανωτέρω (21) σχετική.

** Από 1/3 - 10/3 μόνο σε νησιά που υπάρχει αγριοκούνελο χωρίς συνοδεία σκύλου.

*** Εξαιρείται η περιοχή της Πελοποννήσου για την οποία περιορίζεται το κυνήγι έως 31.12.2010 και ο επιτρεπόμενος αριθμός θηρευομένων ατόμων επίσης περιορίζεται σε δύο (2) άτομα. Απαγορεύεται το κυνήγι του αγριόχοιρου στην Εύβοια.

**** Οι εξαιρέσεις του κυνηγίου του Φασιανού καθορίζονται στο Κεφάλαιο Α΄, παρ. 10.

***** Εκτός από την περιοχή της Α΄ Κ.Ο. Κρήτης και Δωδεκανήσου και Β΄ Κ.Ο. Αρχιπελάγους όπου η κυνηγετική περίοδος ορίζεται από 15/9 έως 30/11

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2010

ΜΠΕΚΑΤΣΟΣΚΥΛΑ & μπεκατσόσκυλα...

Υπάρχει μία άποψη στον κυνηγετικό χώρο, ότι το μεγάλο σκυλί είναι το περδικόσκυλο και ότι η μπεκάτσα δεν χρειάζεται κάποιο ιδιαίτερο σκυλί για να την κυνηγήσεις. Άκουσα πολλές φορές την ίδια φράση «έλα μωρέ, όλα τα σκυλιά φερμάρουν την μπεκάτσα». Σε όλους αυτούς εγώ θα απαντήσω «όλα τα σκυλιά φερμάρουν τις μπεκάτσες, αλλά δεν είναι όλα μπεκατσόσκυλα».

Ας βάλουμε όμως τα πράγματα στη θέση τους, περιγράφοντας τα αντικειμενικά προσόντα που πρέπει να έχει το καλό μπεκατσόσκυλο και στην συνέχεια, θα ήθελα να γράψω την προσωπική μου άποψη για το μεγάλο ΜΠΕΚΑΤΣΟΣΚΥΛΟ.
Κάθε καλός κυνηγετικός σκύλος, αυτό που πρέπει να έχει σαν βασικό προτέρημα είναι η συνέχεια στην έρευνα καθώς και η συγκέντρωση του στον σκοπό του. Ελάχιστα σκυλιά είναι συγκεντρωμένα στην δουλειά τους στο 100% του χρόνου που ψάχνουν.
Τα περισσότερα τρέχουν και κάπου – κάπου συγκεντρώνονται για να κυνηγήσουν και αυτό γίνεται μετά από κάποιο ερέθισμα. Δεν είναι καθόλου εύκολο να καταλάβει κάποιος πότε συμβαίνει αυτό, θέλει μεγάλη εμπειρία.
Το επόμενο μεγάλο προτέρημα, είναι το κυνηγετικό πάθος. Δηλαδή είναι η θέληση που το οδηγεί, να ψάξει να βρει θήραμα, ακόμα και όταν είναι κουρασμένο.

Στην συνέχεια είναι η καθαρή μύτη, είναι το μέσο εκείνο που θα το βοηθήσει να βρει την μπεκάτσα και τέλος η αίσθηση θηράματος. Εκείνο το φοβερό ένστικτο, που σε συνδυασμό με την εμπειρία, οδηγεί τον σκύλο στο να ψάξει τα σημεία εκείνα, που είναι τα πιο πιθανά να συναντήσει την μπεκάτσα. Δεν θα μιλήσω για σταθερή φέρμα και σεβασμό στην φέρμα του άλλου σκύλου, αυτά πρέπει να είναι δεδομένα.

Τώρα, δικαιολογώντας τον τίτλο του άρθρου, μπεκατσόσκυλο είναι το σκυλί εκείνο, που κυνηγάει την μπεκάτσα με πάθος, καλύπτει το δάσος μεθοδικά, έχοντας επαφή με τον κυναγωγό του και φερμάρει την μπεκάτσα που βρίσκει στον δρόμο του. ΜΠΕΚΑΤΣΟΣΚΥΛΟ με κεφαλαία γράμματα, είναι ο σκύλος εκείνος, ο ακραίος σε ενέργειες, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε δύναμη και πάθος από το μεγάλο περδικόσκυλο.
Θα μπορούσε να κυνηγήσει την πέρδικα από το πρωί έως το βράδυ, κάτω από ακραίες καιρικές συνθήκες (κρύο, βροχή ή ζέστη), καλύπτοντας μεγάλες αποστάσεις, προσπαθώντας να ανακαλύψει μία σμουλομένη πέρδικα σε ένα ολόκληρο βουνό.

Μόνο αυτό το σκυλί, έχοντας έναν έμπειρο κυναγωγό, που κυνηγάει πολύ την μπεκάτσα, θα γίνει ΜΠΕΚΑΤΣΟΣΚΥΛΟ.
Και τι είναι τελικά αυτό το μεγάλο ΜΠΕΚΑΤΣΟΣΚΥΛΟ. Κατ’ αρχάς, πρέπει να είναι ένας πολύ έξυπνος σκύλος, κατά δεύτερο λόγο είναι ο σκύλος αυτός, που διακατέχεται από κυνηγετικό πάθος, τέτοιο, ώστε να τον οδηγεί στο να ψάχνει την μπεκάτσα όλη μέρα, καλύπτοντας μεγάλες αποστάσεις, ένα πάθος όμως κοντρολαρισμένο, από ένα τετράγωνο μυαλό, που τον βαστάει, ώστε να διατηρεί επαφή με τον κυναγωγό του.

Η έρευνα του δεν χαρακτηρίζεται σαν μεθοδική, αλλά είναι ένας συνδυασμός διαβάσματος του εδάφους, εμπειρίας και αίσθησης θηράματος. Όταν τον βλέπεις να ψάχνει, δεν σου δίνει την αίσθηση του σκύλου που σκουπίζει το έδαφος και δεν αφήνει κανένα πουλί πίσω του, αλλά ενός σκύλου, που πηγαίνει από πουλί σε πουλί με έναν μαγικό τρόπο. Σε κάνει συνέχεια να απορείς πιο ένστικτο του λέει που να ψάξει και αυτό το ένστικτο δεν λαθεύει ποτέ. Τι τον οδηγεί στο να αφήσει ένα κομμάτι άψαχτο και πήγε να ψάξει το συγκεκριμένο σημείο;
Είναι αυτή η αίσθηση θηράματος, που τον καθοδηγεί στο που θα ψάξει. Πολλές φορές, εμείς τον οδηγούμε σε ένα μέρος, που νομίζουμε ότι θα βρούμε θήραμα και αυτός δεν θέλει να έρθει και τέλος, αφού περάσει το δικό μας, δεν βρίσκουμε τίποτα. Ξαφνικά φεύγει και πηγαίνει εκεί που θέλει αυτός και τον βρίσκουμε σε φέρμα.

Είναι ο σκύλος αυτός που ξέρει να ψάξει τα διαφορετικά είδη βλάστησης και εδάφους που προτιμά η μπεκάτσα (οξιά, έλατο, ντούσκο, πουρνάρι, ασφάκα, βατσινιές) και που αντέχει στις αντίξοες καιρικές συνθήκες της εποχής, κρύο - βροχή).
Είναι τέλος ο σκύλος εκείνος, που όταν φερμάρει την μπεκάτσα και αυτή μας φύγει μετά από τις άστοχες τουφεκιές μας, αυτός θα την ξαναβρεί, όπου και αν πάει, προτού εμείς ξαναγεμίσουμε το όπλο μας. Αυτό μπορεί να το κάνει πολλές φορές, κάνοντας τον κυναγωγό του εάν δεν είναι έμπειρος, να νομίζει πως είναι διαφορετικά πουλιά.

Ο σκύλος αυτός, επίσης καταλαβαίνει μυρίζοντας την αδρεναλίνη που εκπέμπει το σώμα της Μπεκάτσας, πόσο πρέπει να την πλησιάσει. Για τους σκύλους αυτούς σπάνια (μόνο ορισμένα πολύ τουφεκισμένα) υπάρχουν πουλιά που δεν δέχονται φέρμα.
Ο σκύλος αυτός, δεν χρησιμοποιεί ποτέ τις αναθυμιάσεις του εδάφους για να εντοπίσει την μπεκάτσα. Απλά τις αντιλαμβάνεται και σηκώνοντας το κεφάλι πιο ψηλά, προσπαθεί να εντοπίσει το σώμα της μπεκάτσας και έτσι δεν οδηγείται ποτέ σε λάθος. Είναι αυτό που στους αγώνες περιγράφεται με τον όρο (ποιότητα). Το εάν ένας σκύλος κουνάει την ουρά του στην κίνηση, είναι θέμα στυλ, δεν έχει να κάνει με την απόδοση, αλλά είναι θέμα αισθητικής.
Εάν όμως κουνάει την ουρά του σαν λαγόσκυλο, ψάχνοντας τις αναθυμιάσεις στο έδαφος, τότε σίγουρα, κάπου – κάπου θα οδηγείται σε λάθος, οπότε είναι θέμα απόδοσης και με την απόδοση δεν πρέπει να είμαστε ανεκτικοί.

Τέλος, αφού τουφεκίσουμε την μπεκάτσα, θα μας την φέρει στο χέρι, ολοκληρώνοντας την κυνηγητική σκηνή.
Εάν υπάρχουν κάποιοι, που έχουν δει τέτοιο σκυλί να κυνηγάει, θα μπορέσουν να καταλάβουν τι ακριβώς λέω. Για τους υπόλοιπους καλό μπεκατσόσκυλο είναι κάθε σκυλί που φερμάρει τις μπεκάτσες που θα συναντήσει στο δρόμο του.
Την αξία αυτών των σκυλιών θα την καταλάβουμε μόνο εάν βγούμε παρέα με άλλα μπεκατσόσκυλα. Θα διαπιστώσουμε τότε ότι το μπίπερ αυτού του σκυλιού θα χτυπά συνέχεια σε φέρμα πηγαίνοντας από μπεκάτσα σε μπεκάτσα, ενώ το άλλο σκυλί, θα αγωνίζεται σκουπίζοντας τον τόπο. Στο τέλος, το μόνο που θα καταφέρει είναι να στέκεται σε συναίνεση.

Την λέξη μπίπερ δεν την χρησιμοποίησα τυχαία. Θέλοντας να μπω στο δίλημμα του καιρού «καμπανάκι ή μπίπερ» πρέπει να καταθέσω την δικιά μου άποψη.
Κατ’ αρχάς δεν θα ήθελα να ανοίξω καμιά αντιπαράθεση με κανέναν, γιατί το κυνήγι είναι χαρά και προσωπικό γούστο.

Δεν θέλω επίσης να πείσω κανέναν να κυνηγάει με σκυλιά πολύ ανοιχτά, που χρειάζονται μπίπερ. Το μόνο που ζητώ είναι να έχουμε εμείς το δικαίωμα να κυνηγάμε με τα σκυλιά αυτά. Όσον αφορά αυτό που ακούω, ότι πρέπει να γυρίσουμε πίσω στις ρίζες και να κυνηγάμε με το παραδοσιακό καμπανάκι, θα πάω λίγο πίσω, γύρω στο 1951.
Όταν οι κυνηγοί των Πυρηναιών, βλέποντας την ανάγκη για σκυλιά πιο ανοιχτά άρχισαν να χρησιμοποιούν τα καμπανάκια, η αντίδραση και τότε ήταν μεγάλη. Ιδιαίτερα από τους μπεκατσοκυνηγούς της Βρετάνης, που έλεγαν ότι τα σκυλιά που ανοίγονται είναι άχρηστα και ότι το κουδουνάκι διαταράσσει την ησυχία του δάσους.
Το αποτέλεσμα τα επόμενα χρόνια, όπου άρχισαν οι αγώνες, οι κυνοφιλικοί όμιλοι των Πυρηναίων, χρησιμοποιούσαν καμπανάκια, ενώ οι όμιλοι της Βρετάνης, στους αγώνες τους το απαγόρευαν. Μετά το 1960 όλοι πια κατάλαβαν την χρησιμότητα των ανοιχτών σκύλων και χρησιμοποιούσαν κουδουνάκια.
Μετά το 1990 καθιερώθηκε στους αγώνες, ο συνδυασμός κουδουνιού και μπίπερ στην φέρμα. Ίσως μετά από 30 χρόνια να είναι παραδοσιακό το μπίπερ. Εγώ προσωπικά, δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κυνηγώ χωρίς μπίπερ. Ο λόγος δεν είναι για να χτυπάω περισσότερες μπεκάτσες, αλλά γιατί λατρεύω να κυνηγώ με πολύ ανοιχτά σκυλιά, που βαστούν την επαφή τους στο όριο και που μοναδικός τους σκοπός είναι να βρίσκουν την μια μπεκάτσα που υπάρχει σε ένα ολόκληρο βουνό.
Τέλος, οι άνθρωποι που προτιμούν αυτά τα σκυλιά, κυνηγούν πέρδικα και μπεκάτσα με τους ίδιους σκύλους, γιατί πιστεύουν πως το μεγάλο σκυλί είναι ένα και δεν χωρίζουν τα σκυλιά σε κατηγορίες. Όλη τους την εκτροφή δε - και αυτό είναι το πιο σημαντικό, για την πορεία μιας φυλής - την βασίζουν πάνω σε τέτοιους σκύλους. Γι’ αυτούς τώρα, που λένε πως με αυτούς τους σκύλους και με την βοήθεια του μπίπερ δεν θα μείνει μπεκάτσα, απαντώ πως έμμεσα παραδέχονται ότι αυτοί οι σκύλοι είναι πιο αποδοτικοί, άρα και καλύτεροι.

Σχετικά με την κάρπωση του θηράματος, συμφωνώ με οποιονδήποτε περιορισμό του ορίου. Π.χ. οι τρεις μπεκάτσες ανά έξοδο είναι υπεραρκετές, όπως γίνεται στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στους πραγματικούς κυνόφιλους, η κάρπωση του θηράματος δεν είναι ο σκοπός τους. Αυτοί έχουν σαν αυτοσκοπό την βελτίωση του σκύλου.

Αυτό που φοβάμαι με τα γραφόμενα ορισμένων, που σέβομαι την άποψή τους πάρα πολύ και ζητούν την κατάργηση του μπίπερ, είναι να σεβαστούν και αυτοί την δικιά μας άποψη, που θέλουμε να απολαμβάνουμε το κυνήγι με έναν διαφορετικό τρόπο. Είναι πολύ επικίνδυνο για όλους μας, να κατατάξουν το μπίπερ στα ηλεκτρονικά βοηθήματα και να το καταργήσουν, δηλαδή να το βάλουν στην ίδια κατηγορία με τους κράχτες, πράγμα που θα ήταν άδικο.

Προσοχή λοιπόν σε αυτά που γράφονται: το μπίπερ δεν σκοτώνει πουλιά, αλλά αναδεικνύει μεγάλους σκύλους.
Αν σεβόμαστε το θήραμα, ας προσπαθήσουμε να σταματήσουν τα καρτέρια της μπεκάτσας, ας μειώσουμε το όριο κάρπωσης ανά ημέρα και ό,τι άλλο μπορεί κάποιος να σκεφθεί προς το καλό του θηράματος. Μην τα βάζετε όμως με τα σκυλιά και την διαφορετική ευχαρίστηση ορισμένων κυνηγών. Είναι κρίμα.

Τέλος, θέλοντας να βοηθήσω τους νέους κυνηγούς στην αγορά ενός μαθημένου μπεκατσόσκυλου, θα τους πω να μην εμπιστεύονται τα λόγια κανενός και να δοκιμάσουν τον σκύλο με τον τρόπο που περιγράφω.

Πρώτα θα δοκιμάσουν τον σκύλο στην οξιά. Σκύλος που μπορεί και φερμάρει την μπεκάτσα στην οξιά χωρίς να κάνει λάθος, είναι ένα σκυλί καλό στο θήραμα, γιατί η μπεκάτσα κάθεται στο καθαρό και δεν ανέχεται απροσεξίες.
Το δεύτερο τεστ είναι οι κυνηγοί να περπατούν σε έναν δασικό δρόμο. Το καλό μπεκατσόσκυλο δεν θα πρέπει να βγαίνει ποτέ στον δρόμο αλλά να κυνηγάει πάντα στο δάσος, στις δύο μεριές του δρόμου.
Τρίτον, θα τον κυνηγήσουν σε πουρνάρι. Το έμπειρο μπεκατσόσκυκλο πρέπει να λογγόνει μόνο του, χωρίς ο κυναγωγός του να μπαίνει μέσα στο πουρνάρι, παρά μόνο στην φέρμα.
Τέλος πρέπει ο σκύλος να δοκιμαστεί μία βροχερή ημέρα να τον δούμε πως συμπεριφέρεται.

Αν βρείτε ένα τέτοιο μπεκατσόσκυλο αξίζει το κόπο να το αγοράσετε.

Όσο για το άλλο, το «ΜΠΕΚΑΤΣΟΣΚΥΛΟ», να μην ψάξετε, γιατί είναι λίγα και απλά δεν πωλούνται.

Του Σάκη Πονηρέα

Πηγή www.gpeppas.gr

Το κόστοs τηs επωνυμίαs...

Βέβαια, λόγω νομικού κωλύματος, δεν υπάρχει περίπτωση να αγοράσει κανείς όπλο από εκεί και να το πάρει υπό μάλης. Ετσι, οι όποιες αγορές είναι σε «αδρανή» υλικά όπως βιβλία, τσάντες, φυσιγγιοθήκες και παρόμοια αντικείμενα. Ενας φίλος αγόρασε από εκεί ένα μαχαίρι προς 230 λίρες Αγγλίας.

Λίγους μήνες αργότερα το ίδιο μαχαίρι, αλλά χωρίς το όνομα, αγοράστηκε στην Αθήνα προς 35 ευρώ. Παρόμοια διαφορά τιμών υπάρχει και σε άλλα προϊόντα. Προφανώς, η σφραγίδα με το όνομα των διάσημων οπλοκατασκευαστών χρεώνεται ακριβά, ακόμη και πάνω σε ένα βιβλίο!
Το κόστοs τηs «επωνυμίαs»

Η περίπτωση της αξιοποίησης του ονόματος είναι γνωστή στους οικονομολόγους. Ονομάζεται Brand Name Exploitation, δηλαδή εκμετάλλευση της αναγνωρισιμότητας... Και είναι αυτή η τακτική που οδήγησε μεγάλο γαλλικό οίκο επενδύσεων να αγοράσει μια σειρά από μεγάλα Brand Names, ανάμεσά τους και την Holland and Holland.

Ομως, για να υπάρχει αξία στο όνομα, πρέπει να υπάρχει και ανταπόκριση από το κοινό. Και όντως, ένα μεγάλο μέρος της αγοράς επιδιώκει το αναγνωρίσιμο όνομα και είναι έτοιμο να το χρυσοπληρώσει (και όχι μόνο στα χειροποίητα όπλα).

Στη δεκαετία του 1980, όταν η λέξη καραμπίνα ήταν συνώνυμη με την Beretta 302, μια μικρή βιομηχανία μετασκευής είχε στηθεί στην Ελλάδα. Πολλοί κάτοχοι 302 αγόραζαν κάννες από Breda Altair και τις έβαζαν στη βάση της 302. Γιατί;

«Η Breda φτιάχνει τις καλύτερες κάννες. Είναι θέμα ατσαλιού» έλεγαν οι «γνώστες». Η πραγματικότητα ήταν λίγο πιο πεζή: η Beretta είχε αναλάβει την κατασκευή όλων των παραλλαγών της 302 που συμπεριλάμβανε την Browning B80, την Altair και την 302 βέβαια. Ολα τα μέρη αυτών των όπλων κατασκευάζονταν στο εργοστάσιο της Beretta από τα ίδια υλικά. Ομως η Breda ήταν γνωστή από παλιά σαν η πρώτη ιταλική κατασκευάστρια καραμπίνας και το όνομα έμεινε χαραγμένο στη συλλογική μνήμη!

Στην ίδια εποχή έβγαινε και το σουπερποζέ Vega της Breda και το πλαγιόκαννο Andromeda. Αυτά ήταν ακριβώς τα ίδια όπλα με τα αντίστοιχα Beretta, το 686 και το 626... Ομως οι πωλητές τα προωθούσαν με το γνωστό επιχείρημα του «καλύτερου ατσαλιού», χωρίς ποτέ να σκεφτούν ούτε αυτοί ούτε και οι πελάτες, ότι τα όπλα ήταν τόσο όμοια μεταξύ τους που ανταλλακτικά της μιας εταιρεία ταίριαζαν χωρίς καμία εφαρμογή στα όπλα της άλλης...

Ας επανέλθουμε όμως στους Αγγλους και την τακτική τους. Μια μεγάλη ομάδα κατασκευαστών έφτιαχνε όπλα με μισές φωτιές, χρησιμοποιώντας βάσεις και κάννες που αγόραζαν από τη γνωστή Webley and Scott. Το σχήμα ήταν γνωστό στους οπλουργούς ως «μηχανισμός Μπέρμιγχαμ», και είχε μερικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα: πίρο μασίφ με τη βάση, μηχανισμό Ανσον-Ντήλυ, κάννες με χελιδονοουρά, εγκάρσιες βίδες στήριξης του κοντακιού, εξολκείς τύπου Southgate. Σχεδόν όλοι οι μικροί κατασκευαστές -και μερικοί όχι τόσο μικροί- αγόραζαν αυτό τον μηχανισμό και τον τελείωναν ανάλογα με την παραγγελία που έδινε ο πελάτης.

Οι ''ειδικοί''!

Είναι καταπληκτική η ποικιλία απόψεων για την ποιότητα που διέκριναν οι «ειδικοί» ανάμεσα στα διάφορα δίκαννα αυτής της κατηγορίας. Μερικοί έλεγαν ότι ο William Ford έβαζε... καλύτερα ατσάλια. Αλλοι ότι ο Harrisson έφτιαχνε πιο ευθείες κάννες. Μερικοί μάλιστα βγήκαν σε περιοδικά και πρότειναν σε επίδοξους αγοραστές να αποφεύγουν τα όπλα Webley and Scott και να προτιμούν όπλα από μικρούς κατασκευαστές, διότι «ήταν από επιλεγμένα υλικά, ενώ η W&S σαν μεγάλη εταιρεία δεν είχε χρόνο για προσεκτική επιλογή υλικών»!

Σήμερα, η πρακτική της απλής σφράγισης του ονόματος συνεχίζει ακάθεκτη. Η διάσημη αγγλική εταιρεία Purdey συνεργάζεται με την ιταλική Perugini Visini. Ουσιαστικά η Purdey αγοράζει σουπερποζέ από την ιταλική εταιρεία και τα πουλά με το δικό της όνομα, σε τιμή αρκετά ψηλότερη από το ιταλικό όπλο...

Πιο συχνή τακτική σήμερα είναι η ανάθεση κατασκευής όπλων σε τρίτες χώρες και η προσφορά του ίδιου ακριβώς όπλου από διαφορετικές εταιρείες με το όνομά τους.

Για να μην έχουμε νομικά παρατράγουδα δεν θα αναφερθούν ονόματα, όμως είναι ηλίου φαεινότερον ότι τρεις τουλάχιστον ιταλικές εταιρείες παραγγέλνουν καραμπίνες σε μια τουρκική εταιρεία. Και για να είμαστε ξεκάθαροι, η περίπτωση δεν αφορά τα μεγάλα ονόματα της Ιταλίας, αλλά εταιρείες του μεσαίου χώρου.

Αυτό είναι το σκηνικό που οδήγησε την Fabarm να βάζει μια σφραγίδα-πρόκληση στα όπλα της που δηλώνει ξεκάθαρα ότι είναι σχεδιασμένα και κατασκευασμένα 100% στην Ιταλία. Η Fabarm με αυτή τη σφραγίδα πετά το γάντι στους ανταγωνιστές της, αλλά απάντηση δεν υπήρξε ακόμη!

Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση με την αξία του ονόματος (και πώς αυτή θα εξελιχθεί) είναι το αμερικανικό όπλο της CSMC, το μοντέλο Α10.

Το Α10 είναι πιστό αντίγραφο του Beretta SO. Επιπλέον το όπλο κατασκευάζεται από πιστοποιημένο αμερικανικό ατσάλι , με υπερσύγχρονα μηχανήματα CNC και προσφέρεται στις 4.000 ευρώ. Το αντίστοιχο Beretta έχει βάσεις που κατασκευάζονται από την FAMARS, πιο όμορφο σκάλισμα, με τιμή που φτάνει τις δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε πώς θα ανταποκριθεί η αγορά, τουλάχιστον στην Αμερική, προς το ίδιο ουσιαστικά αντικείμενο, αλλά με ονόματα εντελώς διαφορετικής εμβέλειας!

Διλήμματα
Το δίλημμα που αντιμετωπίζει ο μέσος αγοραστής είναι πώς να διακρίνει την ποιότητα και να «ζυγίσει» την αξία του ονόματος. Η πρώτη ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί είναι για ποιον λόγο αγοράζει το «αντικείμενο», το όπλο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αν η επιλογή γίνεται προς εντυπωσιασμό φίλων και γνωστών, τότε το όνομα βαραίνει σημαντικά.

Αν η αγορά γίνεται για δική μας ικανοποίηση και για μακρόχρονη και απροβλημάτιστη χρήση, τότε αφήνουμε την αντικειμενική ποιότητα να μιλήσει μόνη της. Η ποιότητα κατασκευής κρίνεται με γνωστά κριτήρια και αυτά δεν περιλαμβάνουν το όνομα. Αν θέλετε να κάνετε ένα πείραμα με προσιτά όπλα, προσπαθήστε να συγκρίνετε μια Beretta 302 με μια Browning B80 ή μια Breda Altair.

Είνα εύκολο να λυθούν τα όπλα αυτά, ώστε να συγκριθούν σε κάθε σημείο για την κατασκευαστική τους ποιότητα. Μόνο προσέχετε να μην μπλέξετε τα κομμάτια τους, διότι δύσκολα θα τα διακρίνετε.

Μια άλλη καλή πρακτική είναι να κρύψετε το όνομα του όπλου και να το δείτε λεπτομερώς, κρίνοντας αντικειμενικά το κάθε του σημείο. Πόσο καλή είναι η λείανση και το φινίρισμά του σε σημεία που δεν φαίνονται από έξω;

Είναι λειασμένη η εσωτερική μεριά του κλείστρου; Είναι σωστά φινιρισμένη η εσωτερική κάτω επιφάνεια της βάσης, αν πρόκειται για δίκαννο; Πόσο καλά εφαρμόζει το κοντάκι στο μέταλλο; Είναι ευθεία η ρίγα;

Αυτά και πολλά άλλα γνωστά σημεία δείχνουν την επιμέλεια της δουλειάς ενός κατασκευαστή.

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;
Αξίζει επίσης να γνωρίζουμε ότι το όνομα ενός όπλου φτιάχτηκε από οπλουργούς με πολύ κόπο και επιμέλεια στην κατασκευή του όπλου. Αυτό το όνομα που στήθηκε με κόπο και μόχθο γενεών καταρρακώνεται πολύ εύκολα από γραβατο-φορεμένους γιάπηδες που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την κάννη από τη βάση και που ενδιαφέρονται μόνο για την κάτω γραμμή του ισολογισμού. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν ότι χαμηλώνοντας την ποιότητα, μειώνουν και το όνομα!

Του Νικήτα Κυπρίδημου

Πηγή www.ethnos.gr

ΣΚΥΛΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝ Ή ΜΕΓΑΛΩΝ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ...

Ο άνθρωπος εδώ και πάρα πολλά χρονιά εξέλιξε τον σκύλο για τις ανάγκες του κυνηγιού ανάλογα με τις συνθήκες που βίωνε (περιβαλλοντικές, εδαφολογικές) ώστε να είναι πιο πρακτικός και μαζί να δημιουργούν ένα εξαιρετικό ντουέτο.

Από την στιγμή που η άσκηση της θήρας για κάποιους τα τελευταία χρονιά σταμάτησε να έχει την σημασία της συμπλήρωσης της διατροφής τους, επήλθε μια αλλαγή ή για άλλους μια αλλοίωση κάποιων πρωταρχικών χαρακτηριστικών. Με δεδομένο αυτό, η κουλτούρα περί χρησιμότητας άλλαξε, και αφού μεταλλαχθεί σε σπορ, μπήκαν και νέα δεδομένα στην χρησιμότητα του σκύλου κατά την έρευνα του. π.χ. ποιος ενδιαφερόταν πριν 20 χρονιά αν ο σκύλος διέθετε το απαιτούμενο προκαθορισμένο από κάθε φυλή ή χαρακτηριστικό του στυλ? Η’ ποιος ενδιαφερόταν για το κράτημα του κεφαλιού κατά την έρευνα, την κίνηση της ουράς, και τέλος κάτι πιο αμφιλεγόμενο σήμερα, στις κυνοφιλικές αναζητήσεις κάποιων, όπως η ταχύτητα.

Βέβαια, όλα αυτά τα προαναφερθέντα γεννήθηκαν από τότε που κάποιοι ξέχασαν τον αρχικό ρόλο του σκύλου ή θεώρησαν ότι αυτή είναι η σωστή πρόοδος φτάνοντας πολλές φορές σε ακρότητες. Τις πιο πολλές φορές το συναντούμε στο «σινάφι» που ασχολείται με τους κυνηγητικούς αγώνες. Προφητικός τότε ο (ΤΖΟΥΛΙΟ ΚΟΛΟΜΠΟ) που δημοσία έγραψε πριν πάρα πολλά χρονιά την εξής έκφραση. "Οι αγώνες και το κυνήγι έχουν πάρει πλέον διαζύγιο" Ενώ, κάποιος άλλος μεγάλος της κυνοφιλίας ο Πρίγκιπας ALBRECHT ZU SOLMS BRAUNFELS είπε χαρακτηριστικά. "Η εξέλιξη του τύπου εργασίας πρέπει να προέλθει από γενιές σκύλων που επανειλημμένα αυτά τα σκυλιά είχαν τις καλύτερες επιδόσεις στο κυνήγι."

Κάθε γνώμη και άποψη είναι σεβαστή.

Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν πανευρωπαϊκά το σύστημα επιλογής και ανάδειξης δεν βρήκε τρόπους να φέρει όλους τους ενδιαφερόμενους σε κοινή αποδοχή του συστήματος αξιολόγησης. Είτε σε θέματα εργασίας είτε σε θέματα μορφολογίας. Και τι θέλω να πω μ' αυτό! Αν και οι χώρες που βρέχονται από την Μεσόγειο, και όλες έχουν ένα θερμό κλίμα ημιορεινό ή ορεινό που λόγω περιβαλλοντικών συνθηκών λείπουν σε γενικές γραμμές οι μεγάλες πεδιάδες και οι χορτολιβαδικές εκτάσεις, το σύστημα αξιολόγησης παραμένει ίδιο. Προερχόμενο από την Γηραιά Αλβιόνα (Μεγάλη Βρετανία) όπου οι εδαφολογικές συνθήκες είναι διαφορετικές σε σύγκριση με τις Μεσογειακές χώρες. Όπως επίσης διαφορετικό και το θήραμα. Τόσο στην Αγγλία όσο και στην Ηπειρωτική Ευρώπη το κυνήγι στην πεδιάδα για καμπίσιες πέρδικες είτε για φασιανούς ήταν και είναι το πιο δημοφιλές θήραμα. Αντιθέτως, οι χώρες του Νότου ανύπαρκτες σε μεγάλο βαθμό όπως προανέφερα από χορτολιβαδικές εκτάσεις μέχρι και σήμερα όπως η Ιταλία, δεν είναι το πρωταρχικό τους κυνήγι. Όσο για εμάς από το 1983 η απαγόρευση αυτού του θηράματος στην λίστα Θήρας δίνει το δικαίωμα μόνο για λίγες εξόδους για εξάσκηση του κυνηγόσκυλου συνήθως στα πρώτα του βήματα και όχι περισσότερο, και αυτή ατό ανθρώπους που ζούνε κοντά σε καμπίσιες πέρδικες και προετοιμάζουν το σκύλο τους. Έτσι γεννάται ένα μεγάλο Ερωτηματικό. Πως γίνεται η επιλογή και η κατεύθυνση σε χώρες σαν την Ελλάδα να επέρχεται από ένα θήραμα το οποίο δεν κυνηγιέται άρα και δεν ενδιαφέρει τους κυνηγούς? Και επίσης, πως γίνεται η επιλογή των σκύλων σε μεγάλο βαθμό να γίνεται σε ένα έδαφος όπως οι πεδιάδες του Λαγκαδά των Σερρών, των Γιαννιτσών που είναι ένα 20% έναντι του 80% του εδάφους που έχει στην διάθεση του, ο Έλληνας κυνηγός που είναι βραχώδες ημιορεινές εκτάσεις, η ορεινές δασώσεις Αλπικές.

Άρα με δεδομένα αυτά τα στοιχεία η κυνοτεχνική εξέλιξη στην εργασία, και κατά επέκταση στο θέμα της κατασκευής και μορφολογίας του σκύλου κινείται δυσανάλογα μ' αυτό που αναζητά και χρειάζεται ο κυνηγετικός κόσμος σήμερα? Βάσει μελετών από κυνολογους, [Σολάρο, Μπαρον, Πασί] αλλά και αθλιάτρους που ασχολούνται με σκύλους αγώνων στο εξωτερικό, ομολογούν ότι επιδιώκοντας τα πολυπόθητα ρεκόρ η επιλεκτική επιλογή σε ακραία χαρακτηριστικά και όχι στον μέσον όρο δημιουργούν την διαφορά. Η μελετημένη πάντα προπόνηση σε συγκεκριμένο έδαφος, η μελετημένη διατροφή αλλά και τα βοηθήματα φέρνουν με την πάροδο του χρόνου πάνω στον σκύλο σημαντικές διαφορές στην κατασκευή του. Επίσης η δομή του σκελετού κατά φυλή, εκτροφή, άτομο, υγεία, διάθεση καιρικές συνθήκες και το περιβάλλον συνάδουν καθοριστικά σε ένα είδος μετάλλαξης της κατασκευής και κίνησης. Ο άνθρωπος εξέλιξε τον σκύλο για τις ανάγκες του στο κυνήγι βάσει συνθηκών χονδρικά σε 2 κατηγορίες. Σε ένα σκύλο μέτριων ταχυτήτων και σε σκύλους μεγάλων ταχυτήτων . Έτσι, λοιπόν αναλύοντας το στυλ κίνησης των δυο κατηγοριών, έχουμε 1) ένα σκύλο μεσαίων ταχυτήτων τον τύπο αντοχής με φυλές όπως πχ. ουγγρικά Βίζλα, ιταλικό και γερμανικό μπράκ και άλλα, που μπορούν, να καλύψουν με αρκετά συγκροτημένο με μεσαίες ταχύτητες καλπασμό πολύ μεγάλες αποστάσεις. Δηλαδή μέτρια ταχύτητα και παρά πολύ αντοχή

Ο δεύτερος τύπος είναι ο τύπος ο καλπαστικός με εκρηκτικό καλπασμό , που έχει ένα ρυθμό τεσσάρων χρονών και συχνά μια επιπλέον περίοδο αιώρησης, κατά την οποία το σώμα προωθείται στο πέραν με όλα τα ποδιά επάνω από το έδαφος.

Η γενετική κατεύθυνση εδώ και χρονιά με στόχο την ταχύτητα, καθώς και η λειτουργική γυμναστική που εφαρμόζεται στο κινητικό σύστημα από νεαρή ηλικία, η μελετημένη διατροφή προκαλεί ελάττωση του όγκου, ανάρσηση της κοιλιάς, μείωση του πλάτους του θώρακα, αύξηση της κάθετης διαμέτρου του θώρακα για ευκολότερη διαδικασία της αναπνοής. Με λίγο μακριά ράχη και κατά την διάρκεια της κίνησης η κατεύθυνση γίνεται οριζόντια μετατρέποντας το βάρος εμπρός ώστε τα πίσω άκρα να ελαφρύνουν. Εξαιτίας αυτής της κατασκευής που συνήθως την βρίσκουμε πλέον στις αγγλικές φυλές, όπως και σε μερικά Pointer Άλλα σήμερα μπορούμε δυστυχώς να το δούμε και σε κάποια Ηπειρωτικά και λέω δυστυχώς γιατί η διαφορά της κάθε ράτσας είναι ο σεβασμός του αρχικού προτύπου, αλλά και του κάθε χρήστη που ανάλογα με τις συνθήκες που βιώνει χρειάζεται και κάτι διαφορετικό.

Σίγουρα, αυτός ο τύπος δίνει, ναι μεν μεγάλη ταχύτητα διατρέχεται όμως ο κίνδυνος σοβαρών μυϊκών και θλαστικών τραυματισμών. Επίσης η αύξηση της έκτασης του δρασκελισμού, ναι μεν αυξάνει την ταχύτητα αλλά μειώνει σοβαρά την αντοχή

Είναι γνωστές οι διαφορές των δυο τύπων, στο θέμα των γωνιώσεων στις αρθρώσεις όπως και στο μήκος και στην κλίση του μετακαρπίου. Με βάση λοιπόν των διαφορών στον τομέα της κατασκευής, προκύπτει ένα θέμα. Ποιος τύπος είναι ο χρησιμότερος σήμερα στο κυνήγι? Η λογική και η θετική πλευρά λέει το εξής. Ότι πρέπει να υπάρχουν προς διάθεση από τους κυνοτροφους όλοι οι τύποι εργασίας και ο υποψήφιος χρήστης κυνηγητικών σκύλων να έχει τις επιλογές του, και να επιλέγει τον εκτροφέα που του αρμόζει. Ο αποκλεισμός της μιας η της άλλης πλευράς θα έφερνε έναν κυνοφιλικό σκοταδισμό που μόνο κακό θα έκανε. Όμως και από την άλλη πλευρά η εμμονή κάποιων να περάσουν στο κοινό ότι μόνο οι σκύλοι με πολύ μεγάλο εύρος έρευνας και ταχύτητα είναι χρήσιμοι, φέρνει την κυνοφιλία σε μονοδρόμηση ενός άλλου μοντέλου που μόνο μακρινή σχέση με το αληθινό κυνήγι στο μέλλον μπορεί να έχει.

Του Κώστα Καλφόπουλου Εκτροφέα-Κυναγωγού

Πηγή www.kinigotopos.gr

«Οικολογικό» χρηματιστήριο...

Ολοένα και περισσότεροι φορείς της κοινωνίας αρχίζουν να αντιλαμβάνονται, να ενοχλούνται και να δυσφορούν, από το ιδιότυπο «αλισβερίσι» μεταξύ συγκεκριμένων περιβαλλοντικών ΜκΟ και του υπουργείου Περιβάλλοντος...
Και οι καταγγελτικές «φωνές» προέρχονται πλέον και μέσα από τον ίδιο τον χώρο των περιβαλλοντικών οργανώσεων, που όπως φαίνεται επικρατούν... δύο και τρεις «ταχύτητες» όσον αφορά την αντιμετώπισή τους από το υπουργείο.
Η γνωστή περιβαλλοντική οργάνωση «Αρχιπέλαγος» πάντως, υποδέχθηκε το πρόσφατο νομοσχέδιο της κ. Μπιρμπίλη για τη βιοιποικιλότητα, πιο «σκληρά» και από την ίδια την Κ.Σ.Ε.
-«Το σχέδιο νόμου προλειαίνει το έδαφος για νέα επιχειρηματικά deals στην πλάτη των Ελλήνων πολιτών και της ελληνικής φύσης και περιχαρακώνει την αυλή και τους αυλικούς του σύγχρονου οικολογικού χρηματιστηρίου», αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση της οργάνωσης.
Αν και οι «αυλικοί» δεν κατονομάζονται, το Αρχιπέλαγος τους φωτογραφίζει επαρκώς:
-«Πώς είναι δυνατόν να συμμετέχουν εκπρόσωποι ΜκΟ σε μια Επιτροπή που αποφασίζει για χρηματοδοτήσεις προγραμμάτων, όταν οι ίδιες ΜκΟ είναι δικαιούχοι των πόρων που διατίθενται για περιβαλλοντικές δράσεις και προγράμματα» αναρωτιέται ευλόγως το «Αρχιπέλαγος».
Αλήθεια, πώς είναι δυνατόν;

Πηγή www.diananews.gr

Συλλήψεις στην Κρήτη...

Εχει αντιξοότητες πολλές ο έλεγχος της λαθροθηρίας στις περιοχές της Κρήτης, αλλά οι θηροφύλακες της Ομοσπονδίας και των κυνηγετικών συλλόγων δεν φαίνεται να «πτοούνται»...
Κοντά στον οικισμό της Μαλαθύρου στα Χανιά δυο άτομα συνελήφθησαν να κυνηγάνε λαγούς τη νύχτα με τη χρήση προβολέων και οδηγήθηκαν από τους Ομοσπονδιακούς στο Αστυνομικό τμήμα Κισάμου...
Δυστυχώς, είχαν ήδη προλάβει να σκοτώσουν τρεις λαγούς!
Στον Νομό Ηρακλείου επίσης, στην περιοχή «Χωματερή», συνελήφθη ένα ακόμα άτομο που λαθροθήρευε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο...
Επρόκειτο για τον Π.Ν., κάτοικο Επισκοπής, εναντίον του οποίου σχηματίσθηκε δικογραφία με τη διαδικασία του αυτοφώρου.

Πηγή www.diananews.gr

Κ.Σ.Ε. - Εισήγηση για τη νέα Ρυθμιστική...

Η Κ.Σ.Ε. βασισμένη σε αδιάσειστα επιστημονικά και τεχνικά στοιχεία εισηγείται την έκδοση της νέας Ρυθμιστικής για το 2010-11 χωρίς περικοπές και περιορισμούς σε σχέση με την περσινή. Οι μη Κυβερνητικές Οργανώσεις δεν μπόρεσαν να δώσουν κανένα στοιχείο και καμιά τεκμηρίωση για τις περικοπές που ζητούν. Πέραν της καθαρά αντικυνηγετικής τους διάθεσης και θέσης.

Η τεχνική έκθεση επιστημονικής τεκμηρίωσης των προτάσεων της Κ.Σ.Ε. για τη νέα Ρυθμιστική καταρτίστηκε με τη συμβολή των επιστημονικών συνεργατών της Κ.Σ.Ε, της Δ’ΚΟΣΕ και της ΣΤ’ΚΟΜΑΘ.

Επιστημονικοί Συνεργάτες Κ.Σ.Ε

Μποντζώρλος Βασίλειος,Δασολόγος ? Ορνιθολόγος Ph.D.

Μπραζιώτης Σωτήριος, Δασολόγος ? Ορνιθολόγος M.Sc.

Αναστάσιος Ξένος, Τεχνολόγος Δασοπονίας

Επιστημονικοί Συνεργάτες Δ’ΚΟΣΕ

Χατζηνίκος Ευάγγελος, Δασολόγος ? Βιοοικολόγος M.Sc.

Επιστημονικοί Συνεργάτες ΣΤ’ΚΟΜΑΘ

Μπίρτσας Περικλής, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Δασοπονίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος, Τομέας Βιολογία Άγριας Πανίδας, Α.Τ.Ε.Ι. Λάρισας ? Παράρτημα Καρδίτσας

Σκορδάς Κυριάκος, Δασολόγος- Περιβαλλοντολόγος

Σώκος Χρήστος, Δασολόγος - Θηραματολόγος

Πηγή www.diananews.gr