Το “Καλό” Κυνηγόσκυλο...

Πολλές φορές ακούμε να γίνεται λόγος για το καλό κυνηγόσκυλο, εκείνο δηλαδή που ξέρει να “πατά” καλά το βουνό ή την πεδιάδα και να ανακαλύπτει θηράματα εκεί που νομίζεις ότι δεν υπάρχουν. Εκεί που τα “άλλα” έχουν περάσει και δεν έχουν ανακαλύψει ούτε ίχνος.
Πολλοί μιλούν για ξεχωριστές γραμμές αίματος και το D.N.A που έκανε καλά την δουλειά του.
Σίγουρα υπάρχουν πολλοί καλοί εκτροφείς που γνωρίζουν καλά τα μυστικά της αναπαραγωγής και δημιουργούν ισορροπημένες και ιδιαίτερα πετυχημένες γραμμές αίματος με ικανότατα κυνηγόσκυλα.
Φθάνει όμως μόνο αυτό?
Άνθρωποι, που έχουν περάσει χρόνια με κυνηγετικούς σκύλους και έχουν παρατηρήσει και εκπαιδεύσει γενεές κυνηγόσκυλων, μπορούν να μας διαβεβαιώσουν, ότι η ποιότητα γραμμής αίματος βοηθά, αλλά μόνο αυτή δεν φθάνει.
Έχουν καταστραφεί υπέροχα σκυλιά κάθε κυνηγετικής φυλής, από
ανθρώπους που δεν γνώριζαν πώς να διαχειριστούν σωστά και με υπομονή τον σκύλο που είχαν στα χέρια τους και νομίζοντας ότι αποκτώντας “άτομα” με βαριά κληρονομιά θα είχαν αυτόματα και τα ανάλογα αποτελέσματα.
Από την άλλη σκύλοι που με ευκολία απορρίφθηκαν από κάποιους “βιαστικούς”
και ειδήμονες, σαν ακατάλληλοι, στα χέρια ανθρώπων που γνωρίζουν να συμπεριφέρονται στα ζώα και δουλεύοντας με αγάπη, υπομονή και συνέπεια, κατέληξαν να διαπρέπουν σε κάθε τερέν.
Τα λάθη είναι βέβαια και αναπόφευκτα και από εμάς και από τον σκύλο.
Σιγά σιγά όμως με υπομονή, συνέπεια και σωστή καθοδήγηση από κάποιον επαγγελματία εκπαιδευτή σκύλων που γνωρίζει να καθοδηγεί τον σκύλο αλλά και τον άνθρωπο ενισχύοντας τις σωστές συμπεριφορές, η επιτυχία θα έρθει παράλληλα με την γνώση και για τους δύο.
Άνθρωπος και σκύλος είναι ένα αχώριστο δίδυμο στο κυνήγι, όπου ο ένας συνεργάζεται με τον άλλον, για το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Οι φωνές και οποιαδήποτε είδους βίαιες συμπεριφορές δεν θα βοηθήσουν σε τίποτε, παρά μόνο θα διαταράξουν αυτήν την πολύτιμη σχέση, που περισσότερο από οπουδήποτε αλλού έχει την απόλυτη εφαρμογή της.
Συμβουλές από καλοθελητές και πολύξερους που εύκολα δίνουν την λύση σε διάφορα προβλήματα και μάλιστα τις περισσότερες φορές με βίαιες μεθόδους (ηλεκτρικά κολάρα, κλωτσιές, φωνές κ.λ.π) όχι μόνο δεν θα βοηθήσουν αλλά θα φέρουν και καταστροφικά αποτελέσματα.
Ο σκύλος πρέπει να νιώθει ασφάλεια και εμπιστοσύνη με τον κυναγωγό του για να μπορεί να εξελίσσεται και να δίνει τα μέγιστα όπως σε κάθε εργασία, έτσι και στο κυνήγι πολύ περισσότερο, που είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη και περίπλοκη πολλές φορές διαδικασία για τον τετράποδο φίλο και συνεργάτη μας.
Τα πάντα βασίζονται σε μια αμφίδρομη δυνατή σχέση εμπιστοσύνης, που καθώς περνά ο καιρός και το κουτάβι γίνεται σκύλος, όλο και θα δυναμώνει αλλά και θα φέρνει μαζί της όλο και καλύτερα αποτελέσματα.
Επενδύστε σε αυτήν την σχέση από την ώρα που θα έρθει ο μικρός σας φίλος στο σπίτι σας και δεν θα χάσετε.
Μην βιάζεστε και προχωράτε βήμα βήμα τα στάδια της εκπαίδευσης δείχνοντας στον σκύλο σας τι θέλετε από αυτόν, πάντα με θετικό τρόπο, με υπομονή και συνέπεια. Αποφύγετε να τον διορθώνετε τιμωρώντας τον, αλλά προτιμήστε να τον οδηγείτε στην επιθυμητή συμπεριφορά. Είναι ευκολότερο και αποτελεσματικότερο.
Δώστε του χρόνο να αφομοιώσει την ζητούμενη συμπεριφορά και ανταμείψτε το αποτέλεσμα την σωστή στιγμή ανεβάζοντας σταδιακά τον πήχη.
Η επαφή σας με τον σκύλο θα πρέπει να είναι και για τους δυο σας πάντα μια ευχάριστη και διασκεδαστική εμπειρία.
Να είστε σίγουροι ότι τα αποτελέσματα δεν θα αργήσουν να έρθουν και θα είναι πραγματικά εντυπωσιακά.

kynagon positive dog training
Δημοσθένης Μουμιάδης
Επαγγελματίας Θετικός Εκπαιδευτής Σκύλων

Πηγή kynagon.wordpress.com

Οι κλωσιές της πέρδικας...

Η Ορεινή πέρδικα, με το κελάηδημά της μπορεί να φτιάξει τη μέρα κάθε ανθρώπου της υπαίθρου, κάθε τσοπάνη, κάθε κυνηγού. Η «φτιαξιά» της ευνοεί περισσότερο το βάδισμα παρά την πτήση. Τα φτερά της είναι κοντά σε σχέση με το σώμα της και το βάρος της, αλλά πολύ ισχυρά. Η μικρή πτητική επιφάνεια των φτερών της την αναγκάζει να τα χτυπά με μεγάλη ταχύτητα κατά την απογείωσή της... Αυτό το δυνατό και με μεγάλη συχνότητα φτεροκόπημα παράγει και τον χαρακτηριστικό ήχο, που στοιχειώνει όλους τους περδικοκυνηγούς.
Ιδού λοιπόν και ο λόγος που οι πέρδικες «χύνονται» πάντα προς την κατηφόρα, αφού είναι πολύ πιο εύκολο γι αυτές να αναπτύξουν ταχύτητα και να απομακρυνθούν, εξαιτίας και του σχετικά μεγάλου σωματικού τους βάρους. Κατά τα άλλα τα πανίσχυρα πόδια της, της επιτρέπουν να κινείται ταχύτατα στα πιο επικλινή και κακοτράχαλα εδάφη, διανύοντας, όταν χρειάζεται, μεγάλες αποστάσεις. Ζει και κινείται σε βραχώδεις πλαγιές βουνών, με υψόμετρο από 800 μέτρα και πάνω.

Την ώρα που τρώει, προσλαμβάνει και μικρά πετραδάκια που της χρησιμεύουν για το άλεσμα της τροφής. Εξασφαλίζει επίσης από αυτά το απαραίτητο ασβέστιο για τον σχηματισμό του κελύφους των αβγών της. Οι νεοσσοί αμέσως μετά την εκκόλαψή τους εγκαταλείπουν τη φωλιά και μπορούν σχεδόν αμέσως να ακολουθήσουν τους γονείς τους στην αναζήτηση της τροφής τους.

Τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους όμως, αυτή είναι κυρίως ζωικής προελεύσεως, λόγω των μεγάλων απαιτήσεών τους σε πρωτεϊνες. Την ανατροφή των νεοσσών αναλαμβάνουν και οι δύο γονείς μαζί. Η ορεινή πέρδικα τρέφεται κυρίως τις πρωινές και απογευματινές ώρες, οπότε αυτές είναι και οι ώρες της ημέρας που είναι πιο «κινητική». Κατά τις μετακινήσεις αυτές οι δύο γονείς -και κυρίως ο αρσενικός- παραμένουν άγρυπνοι και ακούραστοι φρουροί του κοπαδιού. Συνήθως ζει κατά οικογένειες (κοπάδια) των 10-15 πουλιών, όταν όμως σε μία περιοχή υπάρχει πολλή τροφή ή νερό, μπορεί να παρατηρηθούν και ενώσεις δύο ή περισσοτέρων κοπαδιών.

Τον Φεβρουάριο τα πουλιά αρχίζουν να σχηματίζουν ζευγάρια και διασκορπίζονται... Τα κοπάδια που ενδεχομένως θα παρατηρηθούν αργότερα σε ομάδα (σπάνια περισσότερα από 3-4 πουλιά), συνήθως αποτελούνται από νεαρά άτομα του ίδιου φύλου που δεν κατάφεραν να ζευγαρώσουν και ζουν μαζί, κυρίως για λόγους ασφαλείας.

Κατά τον Μάρτιο-Απρίλιο, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, η θηλυκή γεννά 10-15 αβγά. Το κλώσημα των αβγών διαρκεί 20-21 μέρες και οι νεοσσοί εκκολάπτονται σχεδόν ταυτόχρονα.

Οι διαφορές....
Η Νησιώτικη Πέρδικα από την άλλη, έχει μερικές χαρακτηριστικές διαφορές, και όχι μόνο σωματικές... Χαρακτηριστική είναι η διαφορά που έχουν στη φωνή. Η φωνή της νησιώτικης είναι πιο αργή και βαριά, χαρακτηριστικά «κακαριστή».

Γεννά περισσότερα αβγά από την ορεινή, που μπορεί να φτάσουν και πάνω από 20. Σε αυτό βέβαια τη βοηθά το ότι ζει σε χαμηλότερο υψόμετρο, με αποτέλεσμα να έχει μεγαλύτερη ευχέρεια χρόνου και ευνοϊκότερες συνθήκες αναπαραγωγής, τουλάχιστον όσον αφορά τα καιρικά φαινόμενα. Αυτή η διαφορά στο υψόμετρο, μπορεί να εξασφαλίσει στη νησιώτικη πέρδικα έως και... ένα μήνα περισσότερο διαθέσιμο για αναπαραγωγή! Ετσι, έχει το περιθώριο να

αναπληρώσει μια γέννα η οποία για κάποιους λόγους καταστράφηκε, ή ακόμα και να κάνει και μια δεύτερη γέννα, αν οι καιρικές συνθήκες είναι απόλυτα ιδανικές. Το επιπλέον αυτό χρονικό διάστημα της δίνει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει και μεγαλύτερες γέννες από την ορεινή...

Τα αβγά πρέπει να εκκολαφθούν ταυτόχρονα, για να το πετύχει όμως αυτό μια πέρδικα πρέπει να τα γεννήσει πρώτα όλα με έναν ρυθμό ένα αβγό κάθε μέρα, ώστε μετά να ξεκινήσει να τα επωάζει. Είναι λοιπόν εύκολο να φανταστεί κανείς ότι για μια γέννα με 10 αβγά χρειάζονται 10-11 μέρες για να τα γεννήσει και 21-22 μέρες για να τα επωάσει...

Εχουμε δηλαδή σύνολο 30-33 ημερών περίπου, συν 40 επιπλέον για να γίνουν ανεξάρτητα τα μικρά περδικάκια. Μπορεί κανείς εύκολα λοιπόν να καταλάβει πόσο περιορισμένα είναι τα περιθώρια για την ορεινή πέρδικα, που ξεκινά να γεννά τα αβγά της στα μέσα του Μαϊου, ενώ η νησιώτικη από τον Απρίλιο. Η διαβίωση της τσούκαρ στα χαμηλότερα υψόμετρα των νησιών, είναι ένας από τους σοβαρότερους λόγους που ο αριθμός της είναι ακόμα σε πολύ καλή κατάσταση.

Η εγκατάλειψη της υπαίθρου, των καλλιεργειών και της κτηνοτροφίας στα μεγαλύτερα υψόμετρα της ηπειρωτικής χώρας, εκτός από την άμεση μείωση της διαθέσιμης τροφής, έχει σαν δευτερεύουσα συνέπεια να λογκώνουν οι ανοιχτές εκτάσεις. Ετσι, μετατρέπονται σε αφιλόξενους χώρους για την ορεινή πέρδικα, καθώς γεμίζουν από αλεπούδες, κουνάβια και άλλους άρπαγες.

Αυτές οι συνθήκες σπρώχνουν την «γκρέκα» σε ακόμα ψηλότερα μέρη στα αλπικά, όπου οι συνθήκες διαβίωσης είναι ακόμα πιο δύσκολες. Για τη νησιώτικη πέρδικα τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα... Στα νησιά διατηρούνται ακόμα καλλιέργειες, η εγκατάλειψη της υπαίθρου είναι μικρότερη, οπότε και η διαθέσιμη τροφή μεγαλύτερη.

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;
Οι νεοσσοί αμέσως μετά την εκκόλαψή τους εγκαταλείπουν τη φωλιά και μπορούν σχεδόν αμέσως να ακολουθήσουν τους γονείς τους στην αναζήτηση της τροφής τους.

Τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους όμως, αυτή είναι κυρίως ζωικής προελεύσεως, λόγω των μεγάλων απαιτήσεών τους σε πρωτεϊνες.

ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ - ΔΑΣΟΠΟΝΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΑΡΗΣ ΓΚΙΚΑΣ

Πηγή http://origin.ethnos.gr

Βιοποικιλότητα και Κυνήγι...

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,
Αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ,

Με αφορμή την παγκόσμια μέρα για τη βιοποικιλότητα, και σε συνδυασμό με την επιχειρούμενη σύνδεση της προστασίας της με τους κατά χώρο και χρόνο περιορισμούς θήρας που έχουν εισηγηθεί με σχέδιο νόμου (!) συγκεκριμένες περιβαλλοντικές Μ.Κ.Ο. στο αρμόδιο Υπουργείο ΠΕΚΑ, το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη του Ωρίωνα επιθυμούμε να σας γνωστοποιήσουμε τα παρακάτω.

Οι βασικές αιτίες μείωσης της βιοποικιλότητας σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι:

«...η καταστροφή, ο κατακερματισμός και η υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων λόγω επιβλαβούς μεταβολής της χρήσης της γης, η υπερεκμετάλλευση και η μη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων, τα χωροκατακτητικά ξένα είδη, το παράνομο εμπόριο απειλουμένων με εξαφάνιση ειδών, η αύξηση της οξύτητας των ωκεανών, η ρύπανση, και, σε αυξανόμενο βαθμό, η αλλαγή του κλίματος...»

Στην Ελλάδα το ανώτατο όριο ημερήσιας (και κατ' επέκταση ετήσιας) κάρπωσης από τους κυνηγούς ορίζεται από το εκάστοτε Υπουργείο και δεν υπάρχει μέχρι σήμερα κάποια μελέτη που να αποδεικνύει τη μείωση του πληθυσμού κάποιου θηρεύσιμου είδους σε βαθμό «υπερεκμετάλλευσης ή μη βιώσιμης χρήσης» από την άσκηση της νόμιμης θήρας.

Εξαίρεση στα παραπάνω αποτελεί σύμφωνα με τους συγγραφείς του Ελληνικού Κόκκινου Βιβλίου που εκδόθηκε πρόσφατα, η ορεινή πέρδικα της οποίας το πληθυσμιακό καθεστώς διατήρησης κρίθηκε «τρωτό». Την αξιοπιστία όμως της συγκεκριμένης αναφοράς αμφισβητούμε με συγκεκριμένα στοιχεία τα οποία είμαστε πρόθυμοι να διαθέσουμε σε κάθε ενδιαφερόμενο.

Η άσκηση της νόμιμης θήρας επομένως, με τον τρόπο που γίνεται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστεί απειλή για τη βιοποικιλότητα. Αυτό επιβεβαιώνεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση που αναφέρει σχετικά:

«...Αν και η ετήσια συγκομιδή μπορεί να εξαλείψει σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού, το γεγονός αυτό αντισταθμίζεται από χαμηλό επίπεδο φυσικής θνησιμότητας και/ή καλύτερους ρυθμούς αναπαραγωγής. Ο μέγιστος αριθμός πτηνών που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο δραστηριοτήτων θήρας κάθε χρόνο, θα επιτευχθεί όταν ο μέγιστος αριθμός πτηνών αναπαράγεται με τον ταχύτερο δυνατό ρυθμό. Αυτό επιτυγχάνεται όταν ο αριθμός των ζώων αναπαραγωγής μειώνεται σε επίπεδο σημαντικά κατώτερο της ικανότητας του ενδιαιτήματος...»
(Newton, 1998. Περιορισμός του πληθυσμού στα πτηνά)

«...Μία πρόσφατη επισκόπηση της επιστημονικής βιβλιογραφίας σχετικά με την ενεργειακή φυσιολογία των πτηνών έθεσε σε αμφισβήτηση την υπόθεση ότι η θήρα οδηγεί πάντα σε παρενόχληση που θα αποτελέσει σοβαρή απειλή για την επιβίωση των πληθυσμών πτηνών...»

Συμπληρωματικά αναφέρουμε το γεγονός πως από τα 442 είδη πτηνών που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα επιτρέπεται η θήρα μόλις των 32, ενώ από τα 116 θηλαστικά επιτρέπεται η θήρα μόλις των 5.

Τα περισσότερα από τα είδη των οποίων η θήρα επιτρέπεται χαρακτηρίζονται από πληθυσμιακό καθεστώς που έχει αυξηθεί σημαντικά ή θεωρείται σταθερά υψηλό τα τελευταία χρόνια σύμφωνα με τα στοιχεία του «Προγράμματος ’ρτεμις» της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος. Αυτό επιβεβαιώνεται από τη νέα οδηγία της Ε.Ε. για τα πτηνά (2009/147) σύμφωνα με την οποία το πληθυσμιακό καθεστώς των θηρεύσιμων πτηνών της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Ορεινής Πέρδικας κρίνεται υγιές και βάσει αυτού δίνεται η δυνατότητα στη χώρα μας να επιτρέψει τη θήρα τους για την κυνηγετική περίοδο 2010-2011.

Τα απειλούμενα είδη πτηνών αντίθετα, παρά τις υψηλές επιχορηγήσεις που λαμβάνουν συγκεκριμένες Μ.Κ.Ο. για τη διατήρησή τους, παραμένουν απειλούμενα, γεγονός που εγείρει έντονα ερωτηματικά για την αποτελεσματικότητα της αναγκαστικής «ανάθεσης» της προστασίας τους στις περιβαλλοντικές Μ.Κ.Ο. λόγω θεσμικής ανεπάρκειας εκ μέρους των αρμόδιων Υπουργείων στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου ζητήματος.

Σε ότι αφορά στην κλιμακωτή λήξη της περιόδου θήρας και το αν και κατά πόσο αυτή επιτρέπεται, η Ε.Ε. αναφέρει σχετικά:

«Ποιοί όροι πρέπει να τηρούνται όταν ένα κράτος μέλος επιθυμεί να επωφεληθεί της δυνατότητας κλιμάκωσης των ημερομηνιών έναρξης και/ή λήξης της θήρας βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 4 της οδηγίας;

2.6.23 Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι αυτό συνάδει με την αρχή της πλήρους προστασίας, όπως αυτή ερμηνεύτηκε από το Δικαστήριο, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποδεικνύουν, στο σχετικό γεωγραφικό επίπεδο στο οποίο πρόκειται να εφαρμοστεί η κλιμάκωση, ότι δεν υφίστανται σοβαροί κίνδυνοι συγχύσεως και παρενόχλησης.

2.6.24 Σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο συγχύσεως, πρέπει να κατηγοριοποιηθούν οι 'παρόμοιες' ομάδες θηρεύσιμων πτηνών που χρησιμοποιούν κατά την ίδια χρονική περίοδο τους ίδιους τύπους ενδιαιτημάτων, καθώς και να καθορισθούν ίδιες ημερομηνίες έναρξης και λήξης της θήρας για αυτές τις ομάδες, κατά τρόπο που να αποφεύγονται οι επικαλύψεις με περιόδους απαγόρευσης της θήρας. Επίσης, πρέπει να καθοριστεί ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες διεξάγεται η θήρα δεν εγκυμονούν σημαντικό κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ διαφορετικών θηρεύσιμων ειδών.»

«...Εντούτοις, πολλοί κυνηγοί θηρεύουν συγκεκριμένες ομάδες πτηνών και σπανίως είδη στα οποία δεν έχουν πείρα. Κατ' αυτόν τον τρόπο, οι κυνηγοί γίνονται ειδικοί στην αναγνώριση των ειδών που κατά προτίμηση αποτελούν στόχο τους...»

Είναι προφανές πως από τα παραπάνω δεν προκύπτει απαγόρευση της κλιμακωτής λήξης της θήρας αλλά η ανάγκη για ομαδοποίηση των θηραματικών πτηνών που μοιάζουν μεταξύ τους έτσι ώστε να αποφεύγεται η σύγχυση από τους κυνηγούς. Ακόμα και με το σημερινό καθεστώς όμως είναι τελείως αβάσιμη η αξίωση των περιβαλλοντικών Μ.Κ.Ο. για γενική απαγόρευση της κλιμακωτής λήξης με δεδομένο το γεγονός πως υπάρχουν αρκετά θηρεύσιμα πτηνά που δεν μοιάζουν με κανένα άλλο είδος όπως για παράδειγμα η μπεκάτσα, το ορτύκι, ο φασιανός, η φαλαρίδα, η νερόκοτα, η καρακάξα, το ψαρόνι και οι δύο Πέρδικες (νησιώτικη και ορεινή, οι οποίες μοιάζουν μεταξύ τους αλλά δεν απαντώνται στον ίδιο γεωγραφικό χώρο άρα δεν υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ τους).

Σχετικά με την περίοδο έναρξης της εαρινής μετανάστευσης των θηρεύσιμων πτηνών θεωρούμε τη μοναδική μελέτη που αναφέρουν οι παραπάνω Μ.Κ.Ο. ελλιπή και περιορισμένη ποιοτικά και ποσοτικά και εκτιμούμε πως πρέπει να συγκριθούν τα αποτελέσματά της με αυτά του αντίστοιχου προγράμματος για τη «Φαινολογία της Μετανάστευσης των Θηρεύσιμων Πτηνών» που εκπονεί η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Μεσογειακό Οργανισμό για τη Μετανάστευση των Πτηνών τα τελευταία τέσσερα χρόνια, το οποίο είναι πληρέστερο τόσο στο σύνολο των γεωγραφικών περιοχών που καλύπτει όσο και στη συχνότητα καταμετρήσεων.

Σχετικά με τη θήρα στις προστατευόμενες περιοχές, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως όταν ασκείται αειφορικά, όχι μόνο δεν αποτελεί απειλή για τη βιοποικιλότητα αλλά αντίθετα την ενισχύει σημαντικά μέσα από την προστασία και διατήρηση των φυσικών ενδιαιτημάτων για την οποία οι κυνηγοί καταβάλλουν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σημαντικές προσπάθειες και κονδύλια. Παραθέτουμε σχετικά αποσπάσματα:

«...Τα άρθρα 3 και 4 αφορούν τα ενδιαιτήματα. Περιλαμβάνουν διατάξεις σχετικά με θέματα πρόληψης σημαντικής παρενόχλησης εντός των ειδικών ζωνών προστασίας (ΖΕΠ), οι οποίες έχουν ταξινομηθεί βάσει του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2. Η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι κοινωνικοοικονομικές δραστηριότητες - όπως για παράδειγμα η θήρα - αντιβαίνουν αυτές τις διατάξεις...»

«...Η θήρα είναι μία από τις πολλές πιθανές χρήσεις των περιοχών NATURA 2000, ενώ άλλες χρήσεις είναι η γεωργία, η αλιεία και άλλες μορφές αναψυχής. Δεν υπάρχει γενικό τεκμήριο κατά του κυνηγίου σε περιοχές NATURA 2000 βάσει των οδηγιών σχετικά με την προστασία της φύσης...»

«...Η αειφόρος θήρα μπορεί να αποβεί επωφελής σε ό,τι αφορά τη διατήρηση των ενδιαιτημάτων μέσα στις περιοχές NATURA 2000 και γύρω από αυτές...»

«...Μερικές από τις σημαντικότερες περιοχές άγριας ζωής στην Ευρώπη έχουν επιβιώσει των πιέσεων ανάπτυξης και εξάλειψης εξαιτίας των συμφερόντων διαχείρισης των θηραμάτων...»

«...Συνεπώς, η θήρα μπορεί να υποστηρίξει τη διατήρηση μέσω της ορθολογικής χρήσης. Τα μέτρα που λαμβάνονται για τη βελτίωση της κατάστασης των θηρεύσιμων ειδών όχι μόνο ενισχύουν τη βιώσιμη απόδοση αλλά είναι και ευεργετικά για ένα ολόκληρο φάσμα άλλων ζώων και φυτών με παρόμοιες απαιτήσεις...»

«...Πρέπει, ως εκ τούτου, η θήρα, η οποία αποτελεί χρήσιμη κατανάλωση της άγριας ζωής, να τοποθετηθεί στο ευρύτερο πλαίσιο της αειφόρου χρήσης των πόρων...»

Εκτός αυτών, σε ότι αφορά τη διαδικασία λήψης διαχειριστικών μέτρων, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο διαπιστώνεται η ανάγκη συμμετοχής των χρηστών και των κατοίκων μίας περιοχής για την επίτευξη αποτελεσματικής προστασίας της και δε γίνεται λόγος για απαγορεύσεις, παρά μόνο για διαχείριση με κανόνες, βάσει συγκεκριμένου σχεδίου και στόχων, όπως αναφέρεται στα παρακάτω αποσπάσματα:

«...η δράση της Ε.Ε. επιτρέπει την πλήρη συμμετοχή όλων των φορέων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο στην ανάπτυξη πολιτικών και πρωτοβουλιών και πιστεύει ότι αυτές οι συμμετοχικές προσεγγίσεις θα οδηγήσουν με τη σειρά τους στις αναγκαίες και συμπληρωματικές πρωτοβουλίες «από τη βάση στην κορυφή» από εκείνους που συμμετέχουν άμεσα στη διαχείριση της χρήσης της γης -και της θάλασσας- και ιδίως τις τοπικές κοινότητες...»

«...είναι σημαντικό να καθοριστεί σαφής βάση αναφοράς, η οποία θα καθορίζει τα κριτήρια βάσει των οποίων θα αξιολογούνται τα επιτεύγματα, λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, η αποκατάσταση μπορεί επίσης να συνίσταται σε φυσική αναζωογόνηση...»

«...η προστασία της βιοποικιλότητας και η διατήρηση των οικοσυστημικών υπηρεσιών απαιτούν οικονομικώς αποδοτικές πολιτικές και δράσεις και υπερβαίνει κατά πολύ τις προστατευόμενες περιοχές και τα οικολογικά δίκτυα...»

Ενώ σχετικά με τις υποχρεώσεις των κρατών μελών της Ε.Ε. αναφέρεται:

«...Στο άρθρο 2 ορίζεται η γενική υποχρέωση των κρατών μελών να "υιοθετούν όλα τα αναγκαία μέτρα με σκοπό να διατηρηθεί ο πληθυσμός όλων των ειδών των πτηνών που αναφέρονται στο άρθρο 1 σε ένα επίπεδο που να ανταποκρίνεται ιδιαίτερα στις οικολογικές, επιστημονικές και μορφωτικές απαιτήσεις, λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη τις οικονομικές και ψυχαγωγικές απαιτήσεις..»

Τα παραπάνω θεωρούμε βέβαιο πως δεν εφαρμόζονται στο βαθμό που απαιτείται με δεδομένο το γεγονός πως η Ελλάδα μέσω του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής:

1. Δεν έχει καταρτίσει ακόμα δασολόγιο.

2. Δεν έχει θωρακιστεί απέναντι στις πυρκαγιές που κατακαίνε κάθε καλοκαίρι την Ελληνική ύπαιθρο.

3. Δεν έχει καταφέρει να προστατέψει τις περιοχές Ramshar στις οποίες απαγορεύεται η θήρα, εν τούτοις κάποιες βρίσκονται στα πρόθυρα οικολογικής καταστροφής.

4. Εφαρμόζει ακόμα πρωτόγονες μεθόδους υλοτομίας (ληστρικές, αποψιλωτικές) στα δημόσια και δημοτικά δάση, όπου τα πολύτιμα ώριμα και υπερήλικα δέντρα είναι είδος προς εξαφάνιση.

5. Έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη διαχείριση των απορριμμάτων αλλά δεν έχει ξεκινήσει ακόμα ουσιαστικές ενέργειες για επίλυση του σημαντικού αυτού ζητήματος που έχει να κάνει και με τη δημόσια υγεία.

6. Δεν έχει και δεν προβλέπεται να έχει έγκυρη και επίκαιρη καταγραφή της πληθυσμιακής κατάστασης του συνόλου των ειδών της πανίδας και χλωρίδας αλλά και της κατάστασης διατήρησης των φυσικών ενδιαιτημάτων της χώρας όπως υποχρεώνεται από τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες.

7. Δεν έχει το απαραίτητο και με επάρκεια γνώσεων προσωπικό στις αρμόδιες υπηρεσίες με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ούτε μία Ελληνική προστατευόμενη περιοχή που να μπορεί να χαρακτηριστεί πρότυπο αειφορικής διαχείρισης.

8. Δεν έχει υλοποιήσει καμία από τις προτάσεις των Κυνηγετικών Οργανώσεων σχετικά με τη βελτίωση διαχείρισης της θήρας και των θηραματικών πληθυσμών.

9. Δεν φυλάσσει καμία από τις προστατευόμενες περιοχές, για τις οποίες θεσπίζει ανέξοδες απαγορεύσεις σε θεωρητικό επίπεδο και στη συνέχεια τις εγκαταλείπει στην τύχη τους.

10. Έχει καταστρέψει τελείως τα αγροτικά ενδιαιτήματα στα οποία παρατηρούνται τοπικά μεγάλες απώλειες ειδών πανίδας και χλωρίδας, μέσα από τις λανθασμένες αγροτικές πολιτικές που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια.

11. Υιοθετεί χωρίς τον απαραίτητο επιστημονικό έλεγχο τα αποτελέσματα των μελετών που εκπονούν διάφορες περιβαλλοντικές Μ.Κ.Ο. των οποίων η αποτελεσματικότητα στη διαχείριση και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αμφισβητείται, ενώ αντίθετα δεν αξιοποιεί τις σχετικές μελέτες που έχουν εκπονήσει οι Κυνηγετικές Οργανώσεις οι οποίες σε θέματα διαχείρισης της θήρας και των θηραματικών πληθυσμών είναι ασύγκριτα πιο εμπεριστατωμένες και έγκυρες.

12. Δεν έχει την οικονομική δυνατότητα, στη δύσκολη για τη χώρα συγκυρία που ζούμε, να ανατρέψει ουσιαστικά κάποιο από τα παραπάνω.

Συμπεράσματα - Προτάσεις:

1. Η άσκηση της νόμιμης θήρας όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα δε αποτελεί απειλή για τη βιοποικιλότητα αλλά αντίθετα την ενισχύει.

2. Η κλιμακωτή λήξη της θήρας στη χώρα μας επιτρέπεται υπό όρους που είναι δυνατό να επιτευχθούν εύκολα, άμεσα και ανέξοδα για το Ελληνικό Δημόσιο.

3. Η έναρξη της εαρινής μετανάστευσης των θηρεύσιμων πτηνών που καθορίζει σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες την ημερομηνία λήξης της περιόδου θήρας τους, απαιτεί διαρκείς μελέτες για κάθε είδος ή ομάδα πτηνών χωριστά και μέχρι σήμερα τέτοιες μελέτες έχει εκπονήσει μόνο η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος.

4. Η θήρα αποτελεί δραστηριότητα πλήρως συμβατή με τους σκοπούς προστασίας που ισχύουν στις περιοχές που έχουν ενταχθεί στο δίκτυο «NATURA 2000».

5. Η συμμετοχή των εκπροσώπων και των επιστημόνων των Κυνηγετικών Οργανώσεων θεωρείται επιβεβλημένη σε κάθε διαδικασία λήψης μέτρων σχετικά με τη διαχείριση της θήρας και των θηραματικών πληθυσμών και πρέπει να προηγείται αυτής των εκπροσώπων των περιβαλλοντικών οργανώσεων λόγω εξειδίκευσης.

6. Η λήψη μέτρων που θα περιορίσουν χωρικά ή χρονικά τη θήρα για την επόμενη κυνηγετική περίοδο με το πρόσχημα της προστασίας της βιοποικιλότητας χωρίς παράλληλα να ληφθούν άλλα μέτρα που να αντιμετωπίζουν ουσιαστικά τις απειλές που δέχεται η τελευταία, συνιστά παραβίαση της συνταγματικά κατοχυρωμένης στη χώρα μας αρχής της αναλογικότητας.

7. Ενδεχόμενη άρνηση στην αναγνώριση μέρους ή του συνόλου των παραπάνω από πλευράς ΥΠΕΚΑ στο επερχόμενο σχέδιο νόμου για τη βιοποικιλότητα, στο βαθμό που δε θα τεκμηριωθεί επιστημονικά, θα ισοδυναμεί με συνειδητή κατάργηση των όσων ορίζει σχετικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Σύνταγμα της Ελλάδος και η επιστήμη της διαχείρισης της ’γριας Πανίδας.

Πηγές:

1. Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Έγγραφο κατευθύνσεων για τη θήρα βάσει της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών
http://ec.europa.eu/environment/nature/conservation/wildbirds/hunting/docs/hunting_guide_el.pdf

2. Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Βιοποικιλότητα Μετά το 2010, Όραμα και στόχοι σε επίπεδο E.Ε. και παγκόσμιο επίπεδο και διεθνές καθεστώς πρόσβασης και συμμετοχής στα οφέλη (ΑΒS)
http://register.consilium.europa.eu/pdf/el/10/st07/st07536.el10.pdf

3. Οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2010:020:0007:0025:EL:PDF

4. Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία, Το κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδας, Επιμέλεια έκδοσης: Α.Λεγάκις - Π.Μαραγκού, Αθήνα 2009
http://www.ypeka.gr/ypeka/Default.aspx?tabid=518&language=el-GR

5. Διεθνής Ένωση για την προστασία της φύσης (IUCN), Το κόκκινο βιβλίο.
http://www.iucnredlist.org


Για τον Ωρίωνα,
Με εκτίμηση,

O Πρόεδρος Δημήτρης Χριστοδουλάκης

Ο Γ.Γραμματέας Νίκος Παπαϊωάννου

Ο άνθρωπος που ζεί με τους λύκους...

O Shaun Ellis είναι ένας εμπειρογνώμονας στην συμπεριφορά των λύκων που διεξάγει μία έρευνα με ένα μοναδικό και ενίοτε αμφιλεγόμενο τρόπο ζώντας με τους λύκος σαν λύκος και ο ίδιος ώστε να γίνει μέρος του κόσμου τους.

Καθ 'όλη τη ζωή του, έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος του χρόνου του στη μελέτη και την έρευνα της συμπεριφοράς των άγριων λύκων ζώντας ανάμεσά τους, η οποία του έχει δώσει μία πολύ καλή εικόνα για την συγκρότηση της κοινωνίας του λύκου.

Με το να είναι πιο κοντά στους λύκους από σχεδόν οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο, έχει μάθει μια γλώσσα μοιάζει που δεν μοιάζει με καμία άλλη .

Πιστεύοντας ότι ζώντας μαζί με τους λύκους αυτό θα το βοηθούσε σαν ο καλύτερος τρόπος για να τους κατανοήσουμε,

Ο Ellis βυθίζει τον εαυτό του στην κοινωνία των λύκων. Ζει και συμπεριφέρεται σαν και αυτούς - ουρλιάζει, γλείφει και αγριεύει - ακόμη τρώει και παίζει όπως οι λύκοι.

Η έρευνα του ξεκίνησε με αγέλη λύκων που ζούσαν σε αιχμαλωσία στην Αγγλία μετά πήγε στο Nez Perce στο Idaho μελετώντας τους άγριους λύκους και πέρασε επτά χρόνια μαζί τους . Είναι ο πρώτος άνθρωπος που τόλμησε κάτι τέτοιο και ο πρώτος που πήρε μέσα σε μια αγέλη λύκων και ζει μεταξύ τους.

Η μελέτη ξεκίνησε με το να ηχογραφεί τα άγρια ουρλιαχτά λύκου στο δάσος, με τη χρήση ειδικής συσκευής ελέγχου το βράδυ σε θερμοκρασίες ψύξης και με πολύ χιόνι κάποιες φορές ,.

Με το άκουσμα των ουρλιαχτών και των ήχων επικοινωνίας των λύκων της αγέλης , έμαθε πώς να ξεχωρίσω μεμονωμένα μέλη από το συγκεκριμένο διακριτικό ήχος τους.

Πρόσφατα πέρασε 18 μήνες με τα νεογνά μία αγέλης σε αιχμαλωσία που είχαν εγκαταλειφθεί από τη μητέρα τους κατά τη γέννηση.

Ανάλαβε την εκπαίδευση τους, όπως θα έκαναν οι άγριοι λύκοι τους σε δικά τους λυκάκια με την ελπίδα ότι θα μπορούσαν να επιβιώσουν στην άγρια φύση μετά την επαναφορά τους εκεί .

Μέσα από την άμεση αυτή τη μελέτη, έχει μάθει πώς να επικοινωνεί με τους λύκους και να υπερασπιστεί τον εαυτό του μέσω της μυρωδιάς και ήχους.

Καταλαβαίνει το άρωμα σήμανσης της περιοχής καθώς και τις διάφορες στο να ουρλιάζει για την υπεράσπιση του χώρου του η την κλήση των υπολοίπων μελών της αγέλης.

Πιστεύει ότι οι λύκοι είναι ιδιαίτερα ευφυής, εξαιρετικά ενστικτώδη ζώα που συμπεριφέρονται με εμπιστοσύνη και ισορροπία και άλλα χαρακτηριστικά, τα οποία συχνά παρεξηγούνται από τον άνθρωπο.

O Ellis Είναι επίσης ο ιδρυτής και επικεφαλής του Wolf Pack Management, μια αυτοχρηματοδοτούμενη οργάνωση που βρίσκεται στο Combe Martin πάρκο άγριας ζωής στο North Devon, Αγγλία. Δουλεύει με 13 αιχμαλωσίας λύκων στο πάρκο.

Το έργο του είναι αφιερωμένο στην προώθηση της καλής διαβίωσης των άγριων λύκων σε αιχμαλωσία και, προώθηση της γνώσης και της ευαισθητοποίησης για την τύχη του άγριου λύκου και την προαγωγή της γνώσης της συμπεριφοράς των λύκων μέσα από την έρευνα και την εκπαίδευση.

Ασχολείται με μια σειρά από ερευνητικά έργα τόσο στην Πολωνία όσο και στο εθνικό πάρκο Yellowstone με στόχο την ανάπτυξη μην βάναυσων μεθόδων που θα αποθαρρύνουν τους άγριους λύκους από την είσοδο πεδία πιθανής σύγκρουσης με τον άνθρωπο.

Ellis είναι ο συγγραφέας του "Το Talk Λύκος" (Rainbow Publishing, 2003), και το "Πνεύμα του Wolf" (Parragon Publishing, 2006). Μιλάει συχνά για τη δουλειά του στην τηλεόραση και σε δημόσιες εκδηλώσεις. Συμβουλεύει, επίσης, άλλα κέντρα άγριας ζωής που διατηρούν λύκους.

Ellis είναι αποφασισμένος να συνεχίσει να συνυπάρχει με τους λύκους.

Αυτό του έχει κοστίσει την οικογένεια και το σπίτι του – η γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά, τον εγκατέλειψαν λόγω της μεγάλης αφοσίωσής του σε λύκους και στις μελέτες του .

Αλλά ό ίδιος πιστεύει πραγματικά ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά και συνεχίζει.

Δείτε τα σχετικά video

Πηγή www.gpeppas.gr

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ "ΕΘΝΟΣ-ΚΥΝΗΓΙ"...

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΕΙΝΑΙ:

ΤΑ «ΓΕΝΝΗΤΟΥΡΙΑ» ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ Τα ζευγάρια, οι γέννες και οι «φωλιές» της νησιωτικής πέρδικας αυτήν την περίοδο...

ΟΙ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ Νέα στοιχεία για την κατευθυνόμενη κινδυνολογία της κλιματικής αλλαγής.

ΟΙ ΤΥΧΕΡΟΙ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ Δράσεις και επιτεύγματα των κυνηγών της Δράμας, σε μερικά από τα πιο όμορφα δάση της χώρας μας.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΜΑΥΡΩΝ ΛΥΚΩΝ Η συμβολή του σκύλου, στα μετάλλαξη του χρώματος των λύκων!

ΟΙ «ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΓΟ Οδηγίες για τα «εκπαιδευτικά» με τα νεαρά λαγόσκυλα.

ΕΝΑΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ... ΣΕ ΧΙΛΙΟΣΤΑ Ο κίνδυνος που αντιπροσωπεύουν οι σκνίπες για τα κυνηγόσκυλα και οι τρόποι «θωράκισής» τους από το καλαζάρ.

Η ΑΤΡΑΚΤΟΣ ΤΩΝ ΣΚΑΓΙΩΝ Πειράματα αποτυπώνουν τον τρόπο που «ταξιδεύουν» τα σκάγια, αφού εξέλθουν από την κάννη.

Η VINCI... ΣΕ ΠΥΡ ΚΑΤΑ ΒΟΥΛΗΣΗ Δοκιμάζουμε στην πράξη τη νέα επαναστατική καραμπίνα της Benelli, με όλους τους συνδυασμούς φυσιγγίων.

ΤΑ ΚΥΝΗΓΟΣΚΥΛΑ ΤΟΥ «ΜΕΣΟΥ ΟΡΟΥ» Διαπιστώσεις από τους ανεπίσημους αγώνες των ομίλων και των συλλόγων, για τα σκυλιά του μέσου κυνηγού.

Ο «ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ» ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΗΣ Αποστολή στη Γερμανία, όπου παράγονται μιας ξεχωριστής «γενιάς» κιάλια!

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Η «μάχη» ενός Βαιμαράνερ για τη ζωή...

Σε κάθε τεύχος και ένα μοναδικό DVD-VIDEO.

ΚΣΕ: Οι απειλές για το κυνήγι συνεχίζονται και αυξάνονται...

Θέμα: Οι απειλές για το κυνήγι συνεχίζονται και αυξάνονται

Όπως είναι γνωστό το ΥΠΕΚΑ ετοιμάζει την έκδοση ΚΥΑ για τις Ζώνες Ειδικής Προστασίας. Στην ΚΥΑ αυτή δεν αρκείται να ρυθμίσει τα θέματα των ΖΕΠ αλλά βρίσκει την ευκαιρία χωρίς λόγο, χωρίς σχετική αναφορά από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, χωρίς ουσιαστική συμμετοχή δική μας, ν’ αλλάξει την κείμενη νομοθεσία για το κυνήγι. Να επιβάλει δηλαδή, περιορισμούς και απαγορεύσεις που καταργούν μεγάλο μέρος της κυνηγετικής μας δραστηριότητας σε έκταση (νέες περιοχές απαγόρευσης) σε είδη (απαγόρευση της Πέρδικας) και σε διάρκεια (κατάργηση του κυνηγίου του Φλεβάρη).

Από το Φεβρουάριο και μετά, όταν πληροφορηθήκαμε αυτές τις προθέσεις αναδυθήκαμε σ’ έναν σχεδόν καθημερινό αγώνα προς το Υπουργείο για ν’ αποτρέψουμε αυτή την εξέλιξη.

Ο αγώνας αυτός περιελάμβανε πολλές επισκέψεις, σύνταξη σχετικών κειμένων σχεδίων ΚΥΑ, σύνταξη πινάκων και καταλόγων ειδών, κ.λ.π. Όλες μας οι προτάσεις είχαν πλήρη νομική κατοχύρωση, πλήρη επιστημονική τεκμηρίωση και απόλυτη εναρμόνιση με τις αποφάσεις του ΔΕΚ και τις θέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Παρά ταύτα η καθαρά αντικυνηγετική στάση των υπηρεσιών του ΥΠΕΚΑ, που περιτριγυρίζονται από τις γνωστές ΜΚΟ οι οποίες εξασφαλίζουν τα δικά τους συμφέροντα, είχαν σαν αποτέλεσμα, μέχρι σήμερα, να μην αποδώσουν οι προτάσεις μας το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Μεταξύ άλλων, καταστήσαμε σαφές στο ΥΠΕΚΑ ότι αποτελεί τεράστιο ατόπημα στη σημερινή οικονομική και κοινωνική συγκυρία βαθειάς ανησυχίας και έντονης διαμαρτυρίας της κοινωνίας να προσθέτουν, χωρίς λόγο και αιτία, από απλή αντικυνηγετική θέση, αγωνία, ανησυχία και αναστάτωση σε 230.000 πολίτες και να απειλούν χιλιάδες θέσεις απασχόλησης που εξασφαλίζει η κυνηγετική δραστηριότητα.

Ενόψει των τελικών θέσεων του ΥΠΕΚΑ, για τις οποίες έχουμε κάθε λόγο ν’ ανησυχούμε εντόνως, καλούμε όλους τους κυνηγούς και όλες τις Κυνηγετικές Οργανώσεις της χώρας να βρίσκονται σε εγρήγορση για ενέργειες και δράσεις που η εξέλιξη της υπόθεσης αυτής μπορεί να μας οδηγήσει. Τότε η ενεργοποίηση όλων μας θα είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΝΙΚ. ΠΑΠΑΔΟΔΗΜΑΣ

Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΙΩΑΝ. ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή www.e-artemis.gr