Περίοδος μετά κυνηγιού...

Διανύουμε τις τελευταίες μέρες του κυνηγιού. Πολλοί από εμάς έχουν κιόλας στο μυαλό τους, τους αγώνες πρακτικού κυνηγιού ή τις εκθέσει ς μορφολογίας που διοργανώνουν διάφοροι όμιλοι. Άλλοι σκέφτονται να ξεκουράσουν τους τετράποδους φίλους τους από τις εξόδους που έκαναν στη κυνηγετική σεζόν. Ίσως να υπάρχουν και άτομα που να ανυπομονούν κιόλας να αρχίσουν εκπαιδευτικά για να είναι ο σκύλος τους πάντα σε φόρμα ή απλά για να έχουν εξόδους με τα σκυλιά τους αφού πλέων θα έχει τελειώσει το κυνήγι.

Η χρονική περίοδο όμως που θα διανύσουμε θα μας δώσει και τη ευκαιρία να σκεφτούμε για κάποιο ζευγάρωμα που ενδεχομένως προκύψει από κάποια θηλυκιά που θα έχουμε και θελήσουμε να αποκτήσουμε κουτάβια της αν βέβαια είμαστε και λίγο τυχεροί και είναι σε οίστρο.Και λέω τυχεροί γιατί είναι η καλύτερη περίοδος για ζευγάρωμα από την άποψη ότι δεν θα στερηθούμε εξόδους στο κυνήγι λόγο γέννας.

Σε ένα ζευγάρωμα που θα κάνουμε πρέπει να λαμβάνουμε πολλά στοιχεία υπόψιν μας. Αν έχουμε εμείς μία θηλυκιά σκύλα θα πρέπει να επιλέξουμε έναν αξιόλογο σκύλο για να κάνουμε ένα ζευγάρωμα. Πρέπει να γνωρίζουμε τις κυνηγετικές του αρετές , να τον έχουμε δει στον κυνηγότοπο ή σε κάποιον αγώνα κυνηγετικών ικανοτήτων. Είναι λάθος να ζευγαρώνουμε με έναν σκύλο τον οποίο έχει αναφερθεί σε αυτόν κάποιος φίλος του φίλου μας ότι τον είχε δει κάποτε να κυνηγάει κ.τ.λ. Πρέπει να έχουμε προσωπική εικόνα για την ποιότητα και την αξία του σκύλου. Έναν άλλον παράγοντα που πρέπει να εξετάσουμε είναι οι γραμμές αίματος που διαθέτει ένας σκύλος, τη γενεαλογία του και αν ταιριάζει με την αντίστοιχη της θηλυκιάς που εμείς έχουμε. Η θηλυκιά παίζει μεγάλο ρόλο στα γονίδια που θα μεταφέρει στα κουτάβια. Ακούμε πολλές φορές να λένε για τον αρσενικό σκύλο το πόσο καλά κουτάβια ‘έδωσε’ χωρίς να εστιάζουν δυστυχώς , στη θηλυκιά που κατά τη γνώμη μας έχει τον πρωταρχικό ρόλο στο ζευγάρωμα δίνοντας περισσότερα στοιχεία της στα κουτάβια.

Οπότε πρέπει να είμαστε πολλοί προσεχτικοί στις επιλογές ατόμων που θα ζευγαρώσουμε, είτε έχουμε το θηλυκό, είτε τον αρσενικό σκύλο για να καταφέρουμε να έρθουμε πιο κοντά στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Του Γιώργου και Δήμου Μπούνα

Πηγή www.bounasprogress.gr

Δεν μπορούμε να απαξιώνουμε τους κυνηγούς με δήθεν οικολογικές ευαισθησίες...

Ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης κ. Παναγιώτης Ψωμιάδης μιλάει αποκλειστικά στο “Α” ΚΥΝΗΓΙ

Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης ποτέ δεν έκρυψε την αγάπη του για την κυνηγετική οικογένεια, την οποία και στηρίζει εμπράκτως. Άλλωστε εδώ και πολλά χρόνια είναι δίπλα στα κυνηγετικά δρώμενα και στους κυνηγετικούς συλλόγους.
Ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης δηλώνει κατηγορηματικά ότι οι κυνηγοί είναι προστάτες του περιβάλλοντος, τάσσεται κατά του περιορισμού του παραδοσιακού κυνηγιού και στέλνει το δικό του μήνυμα στους “επαγγελματίες οικολόγους”.


Λ.Χ Γνωρίζετε ότι στη χώρα μας τουλάχιστον 250.000 πολίτες απασχολούνται με την κυνηγετική δραστηριότητα. Συμμερίζεστε αυτή τη στάση;

Π.Ψ Ασφαλώς. Εφ’ όσον οι κυνηγοί σέβονται και τηρούν όσα ορίζει ο νόμος, το κυνήγι αποτελεί μια καθ’ όλα νόμιμη και χρήσιμη δραστηριότητα, που ενισχύει τους δεσμούς του ανθρώπου με τη φύση και συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος.
Νομίζω εξάλλου ότι η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος έχει αποδείξει έμπρακτα το ενδιαφέρον της για το φυσικό πλούτο της χώρας και έχει συνδράμει αποφασιστικά στη θέσπιση των απαραίτητων μέτρων για την προστασία της άγριας ζωής, εφαρμόζοντας παράλληλα την εποπτεία και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για την άσκηση του κυνηγιού.

Λ.Χ Το κυνήγι, σήμερα ασκείται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες κάτω από συγκεκριμένες αρχές και προϋποθέσεις που διασφαλίζουν την αειφορία της άγριας ζωής και γι ‘ αυτό είναι απόλυτα συμβατή δραστηριότητα με το περιβάλλον. Θεωρείται ότι συντρέχουν «ιδεολογικοί λόγοι», που καθιστούν «αναντίστοιχη» για την εποχή μας την κυνηγετική δραστηριότητα;
Π.Ψ Δε νομίζω ότι υπάρχει τέτοιο ζήτημα. Θα έλεγα μάλιστα ότι ισχύει το αντίθετο. Εκτός από την επιστήμη, που αποδέχεται το κυνήγι ως συμβατή δραστηριότητα, με ωφέλειες για το περιβάλλον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κυνήγι είναι μια παραδοσιακή δραστηριότητα του ελεύθερου χρόνου, άρρηκτα συνδεδεμένη με την αγροτική ζωή και την επαφή με τη φύση. Για χιλιάδες Έλληνες της υπαίθρου, το κυνήγι ήταν και παραμένει μια παράδοση ετών, που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Είναι εντυπωσιακό ότι ακόμη και οι άνθρωποι της πόλης αγαπούν να διατηρούν τις παραδόσεις των παππούδων τους, βλέποντας στο κυνήγι μια ευκαιρία για επιστροφή στην ύπαιθρο και απόδραση στη φύση.
Επομένως, η άσκησή του δεν είναι θέμα «ιδεολογίας», αλλά ζήτημα παράδοσης για πολλούς κυνηγούς και αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη σε οποιαδήποτε σχετική πολιτική.

Λ.Χ Τα τελευταία χρόνια και περισσότερο από κάθε άλλη φορά τους τελευταίους μήνες το κυνήγι και οι 250.000 κυνηγοί «δαιμονοποιούνται» εντέχνως, προκειμένου συγκεκριμένα κέντρα να κρύψουν τα πραγματικά προβλήματα του περιβάλλοντος. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Π.Ψ Η εμπειρία μου στην πολιτική ζωή, εδώ και 30 χρόνια, μου έχει διδάξει ότι δεν πρέπει να ζητάμε μονίμως ευθύνες από τους άλλους. Πρέπει όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν.
Ακούω συνεχώς κάποιους να μιλούν για καταστροφή του περιβάλλοντος, για αδιαφορία, για εγκληματική αμέλεια, για απουσία της Πολιτείας από τα σοβαρά ζητήματα, ποιος είναι όμως ο ρόλος των πολιτών μπροστά σ’ αυτά τα προβλήματα; Όλοι μας φταίμε για την καταστροφή του πλανήτη, όλοι μας είμαστε συνυπεύθυνοι για την επιδείνωση της κατάστασης, γι’ αυτό και όλοι μας πρέπει να κινητοποιηθούμε για τη σωτηρία του.
Οφείλουμε να μην είμαστε απλοί παρατηρητές στα προβλήματα, αλλά να αναλάβουμε δράση για την επίλυσή τους.

Για ολόκληρο το άρθρο πατήστε ΕΔΩ

Πηγή www.go-outdoor.gr

Το ΚΥΝΗΓΙ είναι σύμβολο Ελευθερίας...

Επιστημονική έρευνα από τη ΣΤ΄ ΚΟΜΑ-Θ

Με ενδιαφέρον αναμένεται η δημοσίευση μελέτης, με θέμα την ελληνική κυνηγετική φιλοσοφία, σε διεθνές επιστημονικό περιοδικό ηλεκτρονικής μορφής. Πρόκειται για το «Environmental Values», η ύλη του οποίου περιστρέφεται γύρω από το ζήτημα άνθρωπος και περιβάλλον.

Η όλη προσπάθεια ανήκει στην επιστημονική ομάδα της ΣΤ΄ ΚΟΜΑ-Θ και συγκεκριμένα στους δασολόγους-θηραματολόγους Χρήστο Σώκο και Περικλή Μπίρτσα και στο δασολόγο-επικοινωνιολόγο Νικόλαο Χασάναγα.
Στόχος αυτής της μελέτης είναι να εξεταστεί η αρχαία ελληνική σκέψη γύρω από το κυνήγι και να συγκριθεί με τη σημερινή. Κάτι που δεν έχει επιχειρηθεί ποτέ πριν. Σύμφωνα με τους συντάκτες της, η μελέτη αυτή παράλληλα, επιδιώκει να καταδείξει τις εφαρμογές μιας καλά καθορισμένης φιλοσοφίας του κυνηγίου.
Αυτό το πόνημα είναι πολύ σημαντικό, ιδιαίτερα μάλιστα στους δύσκολους καιρούς που διανύει η υπόθεση θήρα, κάτι που το ένιωσαν οι Έλληνες κυνηγοί στο πετσί τους και με την τελευταία «μάχη», στην οποία για μια ακόμη φορά σύρθηκαν με τα δικονομίστικα τερτίπια των αυτοαποκαλούμενων οικολόγων.

Εξάλλου, όπως όλα δείχνουν και στο μέλλον, ο δρόμος κάθε άλλο παρά θα είναι στρωμένος με ρόδα. Θα χρειαστεί ολόκληρος «πόλεμος» και σε πολλά επίπεδα για να συνεχιστεί το κυνήγι.
Ανάλογες κινήσεις έχουν γίνει και σε άλλα μέρη του κόσμου. Κλασικό παράδειγμα που έρχεται πέραν του Ατλαντικού, αποτελεί το σχέδιο της συμφωνίας χιλιετίας στην κληρονομιά κυνηγίου της Βόρειας Αμερικής του 2000. Θεωρείται πως είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός φιλοσοφικού περιβάλλοντος, με προγράμματα, στρατηγικές και πρωτοβουλίες, που θα επιφέρουν τη hunting_symbol_liberty_2συναίνεση και των μη κυνηγών στη συνέχιση της θήρας.


«Ταξιδεύοντας» στο παρελθόν

Οι επιστημονικοί συνεργάτες της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας-Θράκης κάνοντας μια αναδρομή στις ρίζες του κυνηγίου, επισημαίνουν τα εξής:

-Το αρχαιοελληνικό πνεύμα τίμησε ιδιαίτερα το κυνήγι με την τοποθέτηση του ιδεαλισμού πάνω από τον υλισμό. Αναλύοντας το χαρακτήρα και τις ιδιότητες που είχαν αποδώσει οι αρχαίοι Έλληνες στη θεά προστάτιδα του κυνηγίου Άρτεμη, μπορεί ο σύγχρονος ερευνητής να προσεγγίσει τη σημασία που είχε για τους Έλληνες το κυνήγι.
Επιπλέον, ο Ξενοφώντας (430-354 π.Χ.), στο έργο του «Κυνηγετικός», αναδεικνύει το κυνήγι και ως άριστο μέσο διαπαιδαγώγησης των νέων. Δεν είναι τυχαίο ότι μυθικοί ήρωες, όπως ο Οδυσσέας, ο Θησέας και άλλοι, απέκτησαν μεγάλη υπεροχή, μαθητεύοντας σχετικά με τα κυνήγια και την υπόλοιπη παιδεία κοντά στον Κένταυρο Χείρωνα, το δάσκαλο των κυνηγών. Η ιδιαίτερη αξία του κυνηγίου κατά τους αρχαίους Έλληνες, εντοπίζεται στη δυσκολία και στην επικινδυνότητά του. Μέσω του κυνηγίου εξετάζονται και χαλυβδώνονται οι ψυχικές, πνευματικές και σωματικές ικανότητες. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του Αθήναιου (2ος-3ος αιώνας μ.Χ.), σύμφωνα με τον οποίο οι Μακεδόνες απέκλειαν από τα κοινά γεύματα εκείνους hunting_symbol_liberty_3που δεν είχαν θηρεύσει κάπρο.

-Η ίδια φιλοσοφία για το κυνήγι συνεχίζεται και τις επόμενες χιλιετίες. Στην υποδουλωμένη Ελλάδα το κυνήγι παραμένει αναφαίρετο δικαίωμα, αναδεικνύεται δε επιπλέον και σε σύμβολο ελευθερίας: Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, οι κλέφτες και αρματολοί εξασκούν το κυνήγι όχι μόνο ως μέσο επιβίωσης, αλλά και ως δοκιμασία για την ανάδειξη των πρωτοπαλίκαρων. Αντίθετα, στα φεουδαρχικά καθεστώτα της άλλης Ευρώπης το κυνήγι αποτελεί αποκλειστικό δικαίωμα της άρχουσας τάξης.
Από τα παραπάνω σκιαγραφείται μια συγκεκριμένη φιλοσοφία, σύμφωνα με την οποία το κυνήγι είναι σημαντικό για τους Έλληνες επειδή αποτελεί μέσο διαπαιδαγώγησης, δοκιμής ικανοτήτων και σύμβολο ελευθερίας.

-Παράλληλα με τον πολιτισμό και την επιστήμη, οι αρχαίοι Έλληνες ανέπτυξαν μια συγκεκριμένη φιλοσοφία στο κυνήγι. Αυτή η φιλοσοφία βρέθηκε ότι βασίζεται σε τρεις διαστάσεις, δηλαδή τη διαπαιδαγώγηση, τη δοκιμή ικανοτήτων και την ελευθερία. Αυτές οι τρεις πτυχές μπορούν να εκληφθούν ως τρία διαδοχικά στάδια. Αρχικά, ο κυνηγός προσπαθεί να αποκτήσει γνώση για τα θηράματα, τους τόπους κυνηγιού, τις μεθόδους, την ηθική, τους κανόνες. Έπειτα, ο κυνηγός θέλει να εξετάσει τις ικανότητές του και να συγκριθεί με άλλους. Τέλος, δεδομένου ότι έχει λάβει την ιδιότητα ενός κυνηγού, θα προσπαθήσει να διατηρήσει ή να βρει την ελευθερία του.


Η φιλοσοφία του κυνηγού

Η φιλοσοφία του κυνηγίου είναι ένα διανοητικό και ηθικό κεφάλαιο χωρίς φυλετικά, εθνικά και ιστορικά όρια. Τα στοιχεία της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας βρίσκονται επίσης στις εργασίες των σύγχρονων συγγραφέων και την τρέχουσα κοινωνιολογική έρευνα για τη θήρα.
Ο κυνηγός πρέπει να προσπαθήσει να επιτύχει ένα συνδυασμό των ανωτέρω διαστάσεων, υιοθετώντας μια ολιστική προσέγγιση στη φιλοσοφία. Αυτή η αρμονική τοποθέτηση μπορεί να οδηγήσει σε μια ιδανική προοπτική του κυνηγίου με πολλαπλά οφέλη. Η αξία του μπορεί να συνειδητοποιηθεί δεδομένου ότι συνδυάζει τα διανοητικά και φυσικά οφέλη επιτυχέστερα από πολλές άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες.

Πηγή www.go-outdoor.gr

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ "ΕΘΝΟΣ-ΚΥΝΗΓΙ"...

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΕΙΝΑΙ:

ΟΙ ΤΣΙΧΛΕΣ ΤΟΥ ΚΙΣΣΟΥ Οι «ευκαιρίες» των τελευταίων ημερών της κυνηγετικής περιόδου.

ΥΠΑΙΘΡΙΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΕ ΜΙΑ BROWNING Η περιπέτεια μιας εμπλοκής πάνω στο βουνό και... η λύση της!

ΟΙ ΑΚΥΡΕΣ ΦΕΡΜΕΣ Μια εκτίμηση για τις λευκές φέρμες στην μπεκάτσα.

«ΜΑΧΗ» ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΥΝΟΡΟ Το «Εθνος - Κυνήγι» διαπλέει πάλι τον Εβρο και καταγράφει τις παράνομες απαγορεύσεις.

ΟΙ ΚΡΥΦΟΙ ΜΠΕΚΑΤΣΟΤΟΠΟΙ Φτερουγίσματα σε τοποθεσίες υπεράνω πάσης υποψίας.

ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΑΓΡΙΟΧΟΙΡΟΙ... ΣΤΗ ΣΑΧΑΡΑ Η επέκταση των αγριόχοιρων στο οριακό περιβάλλον της μεγάλης ερήμου.

ΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ ΔΙΚΑΝΝΑ Ενα αφιέρωμα σε μια «σχολή» που δικαιώθηκε.

ΔΑΣΚΑΛΕ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΣ... Οσα πρέπει να προσέχετε με τους επαγγελματίες εκπαιδευτές των κυνηγόσκυλων.

ΓΝΩΣΕΙΣ... ΠΑΓΟΔΡΟΜΙΑΣ Οι απαιτήσεις της οδήγησης στον πάγο.

Σε κάθε τεύχος και ένα μοναδικό DVD-VIDEO.

ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΑ... ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ...

Δεν ήταν μόνο οι 180 κάτοικοι του χωριού Πόρος του δήμου Φερών δίπλα στο ποτάμι που την περασμένη εβδομάδα με την ψυχή στο στόμα εκκένωναν τα σπίτια τους από τον φόβο των πλημμυρισμένων νερών του Εβρου.

Λίγο νοτιότερα, στην περιοχή πάνω από το Δέλτα, γινόταν μια πραγματική εισβολή αγριογούρουνων από την τουρκική πλευρά και κάποια από αυτά εγκλωβίζονταν παρασυρμένα από τα νερά μέσα στα τσιμεντένια κανάλια από όπου έκαναν απεγνωσμένες προσπάθειες να βγουν χωρίς να τα καταφέρνουν και κάποια που τα εγκατέλειψαν οι δυνάμεις τους να πνιγούν. Κάποια άλλα όμως σώθηκαν χάρις στις προσπάθειες των θηροφυλάκων του Δέλτα του Εβρου και πυροσβεστών που έφτασαν επί τόπου ειδοποιημένοι από κατοίκους της περιοχής.

Οι πλημμύρες στον Εβρο δημιούργησαν βιβλικές εικόνες και χιλιάδες στρέμματα καλύφθηκαν από τα νερά κάνοντας δύσκολη τη διαβίωση και των αγρίων ζώων στην περιοχή. Η ίδια εικόνα και στην πλευρά

της Τουρκίας που είχε ως αποτέλεσμα δεκάδες αγριογούρουνα από τον μεγάλο πληθυσμό που ζει εκεί σε έναν πλούσιο βιότοπο, να υποχρεωθούν και να κινηθούν προς την ελληνική πλευρά. Όμως κάποια από τα τσιμεντένια κανάλια λειτούργησαν ως πραγματικές παγίδες, αφού τα άτυχα ζώα ήταν αδύνατο να ξεφύγουν. Τουλάχιστο τέσσερα εντοπίστηκαν νεκρά μέσα σ΄αυτά από τους θηροφύλακες οι οποίοι όμως έστησαν μια πραγματική επιχείρηση με τη βοήθεια και πυροσβεστών για να βγάλουν από το νερό περίπου 10 άλλα ζώα.

«Δεν ήταν εύκολο το έργο, γιατί δεν ήταν πολύ δύσκολο να κατέβει κανείς μέσα στα κανάλια, αφού κάτι τέτοιο ήταν επικίνδυνο. Ετσι ρίχναμε σχοινιά με θηλιές στην άκρη και προσπαθούσαμε να τα πιάσουμε από το λαιμό και να τα τραβήξουμε επάνω» είπε στο «Εθνος Κυνήγι» ο θηροφυλακας Θόδωρος Τζεντεμής. «Σκοπός της επιχείρησης ήταν να σωθούν όσα περισσότερα αγριογούρουνα γινόταν, καθώς αποτελούν ένα σπάνιο είδος ζώου και προτεραιότητα της θηροφυλακής είναι να τα προστατεύει» είπε.

Η θηροφυλακή έχει να αντιμετωπίσει πολλές φορές ανάλογες καταστάσεις όταν καλείται να απεγκλωβίσει και άλλα ζώα σε δύσκολες συνθήκες, όπως πουλιά τις περισσότερες φορές, λαγούς κ.α.

«Ιδιαίτερα οι θυροφυλακες του Δέλτα είναι ευαισθητοποιημένοι σε τέτοια θέματα αφού ο τομέας δράσης τους είναι εκ των πραγμάτων τέτοιος αφού μιλάμε για έναν υγροβιότοπο τον οποίο πρέπει να προστατεύουν με κάθε τρόπο. Με δεδομένη αυτή την εμπειρία σε τέτοιες καταστάσεις σχεδιάσαμε αμέσως ένα πλάνο για την διάσωση των ζώων. Και ο μόνος τρόπος που σκεφτήκαμε ήταν να μπορέσουμε να τα πιάσουμε από μακριά επειδή τα νερά ήταν πολλά και ήταν δύσκολο να τα προσεγγίσουμε περισσότερο» είπε στο «Εθνος Κυνήγι» ο Θ. Τζεντεμής. «Το ύψος των καναλιών και τα νερά δεν επέτρεπαν σε πυροσβέστες και θηροφύλακες να κατεβούν πολύ μέσα σ΄αυτά. Εξαιτίας της ολισθηρότητας του τσιμέντου και της αντίστασης που προέβαλαν τα ζώα η διάσωση γίνονταν ώρα με την ώρα όλο και πιο δύσκολη. Παρόλο που το αγριογούρουνο είναι δεινός κολυμβητής και πολλές φορές περνάει μεγάλα ποτάμια , αυτή τη φορά εξαιτίας του βάθους των καναλιών δεν μπορούσαν να βγουν από αυτά» μας είπε το μέλος του κυνηγετικού συλλόγου Εβρου Κυριάκος Πολίτης.

Όπως ανέφερε η δεινότητά τους στο κολύμπι αποτελεί και έναν σημαντικό παράγοντα για τις μεγάλες μετακινήσεις αγριογούρουνων που παρατηρούνται συχνά από τη Τουρκία στην Ελλάδα.

Στην πλευρά της Τουρκίας υπάρχει ένας ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός αγριογούρουνων και αυτό οφείλεται σε μια σειρά λόγους.

Καταρχάς τα ελώδη εδάφη και οι καλλιέργειες στην τουρκική πλευρά του Δέλτα του Εβρου αποτελούν έναν βιότοπο για τα ζώα αυτά. Επιπλέον οι Τούρκοι δεν επιδίδονται στο κυνήγι και ιδιαίτερα του αγριογούρουνου όσο οι Ελληνες.

Στην Τουρκία το κυνήγι θεωρείται ελιτίστικο σπορ καθώς το κόστος είναι ακριβό για το μέσο βαλάντιο του Τούρκου. Όμως το κυριότερο είναι ότι η μουσουλμανική θρησκεία απαγορεύει στους πιστούς την βρώση χοιρινού κρέατος. Υπάρχει κάποια εξαγωγική δραστηριότητα τέτοιου κρέατος στο εξωτερικό αλλά αυτή είναι μικρή.

Για τους παραπάνω λόγους η Τουρκία προσπαθεί σήμερα να εκμεταλλευτεί τα σημαντικά αποθέματά της κυρίως σε αγριογούρουνα, αναπτύσσοντας το λεγόμενο «τουριστικό κυνήγι» και να προσελκύσει τουρίστες-κυνηγούς από άλλες χώρες με πρώτη την Ελλάδα.

Το φαινόμενο όμως της μετακίνησης αγριογούρουνων προς την ελληνική πλευρά δεν είναι μόνο τωρινό, όπως είπε στο «Εθνος Κυνήγι» ο Κώστας Λάτσιος, κάτοικος της περιοχής

«Πολλές φορές τα αγριογούρουνα εκδιώκονται από Τούρκους ρυζοκαλλιεργητες γιατί τους καταστρέφουν τις καλλιέργειες και αυτά αναγκάζονται να περνούν το ποτάμι και να κατευθύνονται προς τα βουνά του Έβρου και να μένουν πολλές φορές σε ελληνικό έδαφος .Όμως φαίνεται πως μετά την κατασκευή του μεγάλου οδικού άξονα της Εγνατίας αλλά και του κάθετου δρόμου έχει αλλάξει κάπως η κατάσταση, αφού τα ζώα δεν μπορούν να περάσουν απέναντι με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να επιστρέψουν πίσω στο Δέλτα του Έβρου, όπως λέει ο Κ.Λάτσιος

Το κύριο μέλημα των θηροφυλάκων ήταν να μην εκμεταλλευτούν την κατάσταση που δημιουργήθηκε από τις πλημμύρες στον Εβρο κάποιοι ασυνείδητοι λαθροθήρες αφού πολλά αγριογούρουνα στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν εγκλωβίσθηκαν σε νησίδες ξηράς ανάμεσα στις πλημμυρισμένες εκτάσεις και μπορούν να γίνουν εύκολο θήραμα.

Ετσι όλες αυτές τι μέρες δώδεκα θηροφύλακες της Ομοσπονδίας είναι σε επιφυλακή και περιπολούν με βάρδιες κοντά στις πλημμυρισμένες περιοχές του νότιου Έβρου τόσο για να αποτρέψουν τη δράση των λαθροθήρων όσο και να προσφέρουν την βοήθειά τους σε τυχόν εγκλωβισμένα ζώα.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή www.diananews.gr

Χειμωνιάτικες μπεκάτσες...

Περιμένοντας την πτώση της θερμοκρασίας…

Για έναν κυνηγό με σκύλο φέρμας, μετά τα καλοκαιρινά κυνήγια ορτυκιού, τρυγονιού, πέρδικας, λαγού και κουνελιού σειρά έχει αυτό το ξεχωριστό κυνήγι. Το κυνήγι της βελουδομάτας.
Είναι το κυνήγι που επιφυλάσσει τόσες πολλές εκπλήξεις όσο αφορά στο πότε θα έρθουν στον τόπο μας, αν θα έρθουν στις ημερομηνίες που τις περιμένουμε και αν θα είναι σε ικανοποιητικούς αριθμούς.
Το απρόβλεπτο στο κυνήγι της μπεκάτσας είναι δεδομένο, αλλά αυτό είναι που κάνει όλους εμάς να την προσμένουμε κάθε χρόνο, γιατί πραγματικά αν αυτό το θήραμα ήταν εύκολο δεν θα ήταν και τόσο συναρπαστικό.
Κάθε χρόνο ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν στην Ευρώπη και εννοώ τους ανέμους, την πτώση της θερμοκρασίας τη δεδομένη περίοδο μετακίνησης, θα παίξουν καθοριστικό στο αν η χρονιά είναι καλή ή όχι.
Αν ο καιρός είναι μαλακός στην Βόρεια Ευρώπη, οι μπεκάτσες δεν ξεκινούν το ταξίδι, βέβαια είναι γνωστό ότι υπάρχει και η ενστικτωδώς αποδημία.
Η μπεκάτσα σταθμεύει ανάλογα την περίοδο και τις καιρικές συνθήκες σε διαφορετικά δάση και σημεία.


Απρόβλεπτες

Έτσι, ενώ στα τέλη Οκτωβρίου αρχές Νοέμβρη συναντάμε τα πουλιά ψηλά στα 1000 μ. υψόμετρο, σε όμορφα χορτολίβαδα ανάμεσα σε πυκνά δάση τα λεγόμενα ξέφωτα, το καλό είναι ότι εκείνη την εποχή βρίσκουμε μπεκάτσες μαζεμένες σε κάποια σημεία ακόμα και ζευγάρια. Η κακή πλευρά όμως, είναι ότι τα φύλλα δεν έχουν πέσει ακόμα καλά και τα πουλιά όταν σηκώνονται είναι δύσκολα στο τουφέκισμα.
Με το βαρύ χειμώνα και τα χιόνια, τις συναντάμε σε πολύ χαμηλότερα υψώματα όπως ρεματιές περιοχές με πουρνάρια και κοντά σε καλλιεργημένες εκτάσεις.
Με καλές συνθήκες, τα βορινά σημεία των δασών είναι τα πρώτα που πρέπει να ψάξουμε, αλλά και εδώ στον κανόνα υπάρχει η εξαίρεση.

Για παράδειγμα, ένα ψυχρό πρωινό, ξεκίνησα με την καλή μου σκύλα Αrta, να βγω στο δάσος, όπου έψαξα μεθοδικά όλα τα βορινά σημεία και συνέχισα να ψάχνω στα προσήλια και στα ζεστά σημεία μάταια όμως. Φαντάστηκα ότι κάποια λίγα πουλιά που υπήρχαν θα είχαν φύγει από τον τόπο. Γυρίζοντας όμως το μεσημέρι στο καφενείο του χωριού, ένας αγρότης όπου βρισκόταν το πρωί στον κάμπο με το τρακτέρ του, μου είπε ότι σήκωσε 4 μπεκάτσες. Αυτό είναι που δείχνει ότι το πουλί αυτό είναι απρόβλεπτο γιατί οι θερμοκρασίες δεν ήταν ακραίες και διότι με παρόμοια θερμοκρασία είχα ξανασηκώσει πουλιά. Όμως εκείνη την ημέρα δεν ξέρω τι είχε συμβεί.

Για ολόκληρο το άρθρο πατήστε ΕΔΩ

Πηγή www.go-outdoor.gr