Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Zoom στο έργο των κυνηγετικών συλλόγων της χώρας...

Επειδή το έργο μετράει…
Από αυτό το μήνα το περιοδικό «Κ&Φ» ξεκινάει την παρουσίαση – προβολή του έργου των Κυνηγετικών Συλλόγων στην Ελλάδα.

Το κυνήγι, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό δίκαιο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αποτελεί μια συμβατή προς το περιβάλλον ανθρώπινη δραστηριότητα.
Στη σειρά των αφιερωμάτων στους Κ. Σ. του τόπου μας, ο φακός του «Κ&Φ» κάθε μήνα θα εστιάζει στον τομέα της αειφορικής διαχείρισης της άγριας ζωής και στα περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά οφέλη από το έργο του Συλλόγου της περιοχής που θα επισκέπτεται. Με την ενέργειά μας αυτή φιλοδοξούμε μακροπρόθεσμα να αποδείξουμε, προς ενημέρωση και των πιο δύσπιστων, ότι:
- Η κυνηγετική δραστηριότητα είναι απόλυτα συμβατή με το περιβάλλον και ο σύγχρονος ρόλος των Κυνηγετικών Οργανώσεων είναι πολυδιάστατος.
- Δεν είμαστε απλά κυνηγοί, αλλά διαχειριστές των θηραμάτων και ότι ο διαχειριστικός μας ρόλος δεν τελειώνει πληρώνοντας στο κράτος και στις κυνηγετικές οργανώσεις μερικά δεκάευρα.
- Να δείξουμε πως με απλές, έξυπνες και οικονομικές λύσεις όταν ο Κ.Σ. ενεργοποιείτε 365 μέρες το χρόνο, με αγάπη και μεράκι για το θήραμα, φέρνει αποτέλεσμα.

Είναι γεγονός, ότι τα οικοσυστήματα της χώρας βρίσκονται σε ευαίσθητη ισορροπία, όσον αφορά στους βιοτικούς και αβιοτικούς τους παράγοντες, λόγω των αλόγιστων ανθρωπογενών παρεμβάσεων και των φυσικών κινδύνων που αντιμετωπίζουν.
Οι Κυνηγετικές Οργανώσεις έχοντας συμπληρώσει 80 χρόνια θεσμικής υπόστασης αποτελούν τη μοναδική οργάνωση που λειτουργεί ως ΝΠΙΔ άμεσα όμως ελεγχόμενα από το κράτος. Οι 252 Κυνηγετικοί Σύλλογοι σε όλη τη χώρα, υπάγονται στη δικαιοδοσία 7 Κυνηγετικών Ομοσπονδιών και αυτές με τη σειρά τους στη δικαιοδοσία της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος. Με αυτό τον τρόπο, διαμορφώνεται πλέον ένα δίκτυο οργανώσεων ελεγχόμενων από την πολιτεία, με κοινά Καταστατικά λειτουργίας, κοινούς στόχους και αυστηρούς κανόνες οικονομικής διαχείρισης.

Με την υλοποίηση συγκεκριμένου έργου από τις Κ.Ο., επιδιώκεται η ανάπτυξη της πανίδας σε επιλεγμένες περιοχές της χώρας, μέσω ενός ολοκληρωμένου και επιστημονικά τεκμηριωμένου σχεδίου, το οποίο είναι συμβατό με την Εθνική και Κοινοτική Νομοθεσία για την αειφόρο διαχείριση του περιβάλλοντος. Το σχέδιο αυτό, περιλαμβάνει: την υλοποίηση (με ιδίους πόρους) πολύ σημαντικών και δαπανηρών προγραμμάτων, μελετών και δράσεων, με σκοπό την απόκτηση αξιόπιστων στοιχείων και πληροφοριών που θα επιτρέψουν στη θηραματική δραστηριότητα να ασκείται με παρακολούθηση, προγραμματισμό και σχεδιασμό, ο οποίος δίνει τη σιγουριά πως οι θηραματικοί πληθυσμοί θα είναι υγιείς και ικανοποιητικοί για τα επόμενα χρόνια.


Τίτλος:
Καταγραφή και Αναγνώριση του έργου

Πρόλογος:
Το «Κ&Φ» θα βραβεύσει εκείνους τους κυνηγούς που αποδεδειγμένα νοιάζονται και εργάζονται για την αειφορική διαχείριση του θηραματικού πλούτου του τόπου μας.

(τιτλάκι) Διαδικασία καταγραφής και Προβολής του έργου
Στη σειρά αυτών των αφιερωμάτων του περιοδικού «Κ&Φ», το έργο του κάθε Κ.Σ., ταυτόχρονα θα βιντεοσκοπείται και θα παρουσιάζεται μέσα στο DVD που θα συνοδεύει το τεύχος, ενώ το βίντεο με το ρεπορτάζ θα προβάλλεται τον ίδιο μήνα μέσα στην εκπομπή “OUTDOOR SPORTS” και τους συνεργαζόμενους τηλεοπτικούς σταθμούς σ’ όλη την Ελλάδα.

(τιτλάκι) Διάρκεια και επιλογή
Ο κάθε κύκλος των αφιερωμάτων θα έχει διάρκεια 12 μήνες και στο τέλος της κάθε περιόδου θα πραγματοποιείται μια ειδική εκδήλωση, σε αίθουσα κεντρικού Ξενοδοχείου. Παρουσία της ηγεσίας των Κ.Ο., των συμμετεχόντων και του κοινού, θα γίνεται προβολή σε οθόνη του έργου όλων των Κ.Σ. που παρουσιάστηκαν την περίοδο που πέρασε και μια επιτροπή από ειδικούς θα αξιολογεί και με συγκεκριμένα κριτήρια θα βραβεύει έναν κυνηγό μέλος, ενός εκ των 12 Κ.Σ., ο οποίος διακρίθηκε την προηγούμενη χρονιά για το φιλοθηραματικό του έργο.

(τιτλάκι) Διαδικασία
Η διαδικασία επιλογής θα είναι η εξής: ο κάθε σύλλογος θα προτείνει για βράβευση έναν κυνηγό μέλος του (εκτός προσώπων του ΔΣ). Στη συνέχεια, η επιτροπή των ειδικών του «Κ&Φ» θα επιλέγει έναν από τους 12 προτεινόμενους. Η διαδικασία επιλογής σε όλα τα στάδια θα γίνεται με βάσει τα κάτωθι:

(τιτλάκι) κριτήρια και ποσοστά μοριοδότησης
1. Είδος φιλοθηραματικής δράσης:
a. Πρωτοτυπία, 20 βαθμοί.
b. Εύρος εφαρμογής 20 βαθμοί.
c. Αποτελεσματικότητα αυτής, 20 βαθμοί.
d. Κοινωνικός αντίκτυπος αυτής, 20 βαθμοί.
2. Αξιολόγηση του κυνηγετικού ήθους και κύρους των υποψηφίων, 20 βαθμοί.


ΣΕ ΒΟΧ
Ανακοίνωση:
Όσοι Κυνηγετικοί Σύλλογοι επιθυμούν τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα καταγραφής και αναγνώρισης του έργου τους, παρακαλούνται να επικοινωνήσουν για συνεννόηση στα τηλέφωνα: 210 7755464 – 210 7470602 με τον κ. Λευτέρη Κακαβούλη.



Πηγή www.go-outdoor.gr

Η μαγεία του ανάλαφρου...

Το 20άρι Falconet πράγματι σε ξαφνιάζει! Με βάρος μόλις 2.450 γραμ. το όπλο δίνει την αίσθηση ότι «πάει μόνο του».


Αν και το όνομα Falconet είναι παλιό, το όπλο παρουσιάζει αρκετές αλλαγές από το προγενέστερο ομώνυμο μοντέλο. Εχει φύγει ο περαστός πίρος που χαρακτήριζε το Falconet, και τώρα το όπλο έχει διακεκομμένους πίρους. Οι πίροι έχουν υποδοχή για κλειδί τύπου άλεν εσωτερικά, ώστε να μπορούν να αλλάζουν αν ποτέ το όπλο κουνήσει.

Οι πίροι είναι βέβαια ατσάλινοι, όπως είναι και το ένθετο τμήμα στον καθρέφτη της βάσης που προστατεύει το -σχετικά μαλακό- εργκάλ κράμα της βάσης από τριβές και κρούσεις... Η επιλογή του εργκάλ είναι ένα μέρος της «συνταγής» του ελαφρού όπλου. Αλλωστε, η Franchi είναι πρωτοπόρος στη χρήση αυτού του κράματος

Η βάση έχει πλαϊνά τοιχώματα πάχους 5 χιλιοστών, ενώ η σύνδεση με τις κάννες ενισχύεται και από την εσοχή στο κάτω μέρος της βάσης, όπου εφαρμόζει μια εξοχή των καννών. Επιπλέον το κλειδί είναι συρταρωτό, ατσάλινο και διατρέχει όλο το πλάτος της βάσης.

Επεξεργασία...
Η σκανδάλη είναι βέβαια μονή, όπως και στα παλαιότερα Falconet, αλλά ο επιλογέας έχει μετακινηθεί από τη σκανδάλη (όπου ήταν με τη μορφή κουμπιού), στην ασφάλεια. Για να επιλεγεί η κάννη πυροδότησης, η ασφάλεια μετακινείται πίσω, γίνεται η επιλογή και στη συνέχεια μετακινείται μπροστά για να απασφαλίσει.

Η βάση του Falconet είναι φινιρισμένη «άσπρη», με εκτεταμένο σκάλισμα μηχανής. Το χρώμα δένει αρμονικά με το βαθύχρωμο κοντάκι με τα εκτεταμένα νερά.

Οι κάννες του Falconet είναι βέβαια ατσάλινες, αλλά έχουν υποστεί ειδική κρυογονική επεξεργασία για πρόσθετη αντοχή και βελτιωμένη βλητική απόδοση.

Η Franchi λέει ότι η κρυογονική επεξεργασία που εφαρμόζει είναι μυστική και δεν δίνει λεπτομέρειες. Η γενική αρχή της κρυογονικής επεξεργασίας είναι ότι το ατσάλι μπαίνει σε θάλαμο όπου η θερμοκρασία μειώνεται σταδιακά (δηλαδή σε 12 ώρες), στους μείον 150 βαθμούς. Η θερμοκρασία διατηρείται σε αυτό το επίπεδο για άλλες 12 ώρες και μετά σταδιακά επαναφέρεται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.

Η κρυογονική επεξεργασία εξαλείφει εσωτερικές τάσεις του ατσαλιού, κάτι σαν «πιασίματα» των μυών, που παραμένουν μετά τη μηχανουργική επεξεργασία. Επίσης η δομή του ατσαλιού γίνεται πιο ομαλή (δηλαδή φανταστείτε έναν τοίχο φτιαγμένο από ακανόνιστου μεγέθους τούβλα, που μετατρέπονται σε ομοιογενή τούβλα σε όλη την έκταση του τοίχου).

Είναι γνωστό ότι η κρυογονική επεξεργασία αυξάνει την αντοχή του ατσαλιού καθώς και τη βλητική απόδοση των καννών. Στα λειόκαννα όπλα αυτή η βελτίωση μεταφράζεται σε ομαλότερες κατανομές και σταθερότερες συγκεντρώσεις.

Στο όπλο που εξετάσαμε οι κάννες είχαν μήκος 66 εκατοστά. Η πάνω ρίγα είναι εξαεριζόμενη με πλάτος 6 χιλιοστών, είναι δηλαδή μια κυνηγετική ρίγα. Οι πλαϊνές ρίγες είναι και αυτές εξαεριζόμενες, ακόμη ένα στοιχείο που συμβάλλει στη μείωση του βάρους.

Απόσβεση λακτίσματος
Οι θαλάμες του Falconet είναι 76 χιλιοστών, και το όπλο δέχεται φυσίγγια κανονικά και μάγκνουμ. Τώρα, ποιος θα ρίξει... μάγκνουμ από ένα όπλο βάρους 2.450 γρ. είναι άλλη υπόθεση! Η μάγκνουμ γόμωση στο διαμέτρημα 20 είναι 36 γραμμάρια. Η κανονική γόμωση κυμαίνεται από 24 έως 28 γραμμάρια που είναι υπεραρκετή για κυνήγι ορτυκιού και μπεκάτσας με σκύλο φέρμας, που προφανώς είναι και το κυνήγι για το οποίο σχεδιάστηκε αυτό το όπλο.

Οι κάννες συνοδεύονται από 5 τσοκ, για κάθε πιθανό συνδυασμό τσοκαρίσματος που μπορεί να χρειαστεί ένας κυνηγός. Με βάρος 2,45 κιλά και ικανότητα βολής φυσιγγίων μάγκνουμ, είναι προφανές ότι το Falconet χρειάζεται την καλύτερη δυνατή απόσβεση κλωτσήματος.

Οι μηχανικοί της Franchi εγκατέστησαν ένα νέο πέλμα κατασκευασμένο από δύο υλικά. Μέσα στο συνηθισμένο περίβλημα από πολυμερές υλικό, υπάρχει μια «καρδιά» από ένα πιο μαλακό και εύπλαστο ζελέ. Με το κλώτσημα το ζελέ παραμορφώνεται γρήγορα για να απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος του αισθητού κλωτσήματος. Το ένθετο από ζελέ προσφέρεται σε δύο βαθμίδες σκληρότητας, ώστε να μπορεί ο κάτοχος του όπλου να επιλέξει όποιο τον εξυπηρετεί καλύτερα.

Το κοντάκι του Falconet έχει λαβή ντεμί πιστολέ και λεπτή πάπια. Το κράτημά του είναι ευχάριστο όχι μόνο λόγω χαμηλού βάρους, αλλά και επειδή το κοντάκι είναι εύχρηστο και μανιτζέβελο. Οι σχεδιαστές της Franchi δεν υπέκυψαν στον πειρασμό άλλων να κάνουν το κοντάκι σε αυτό το 20άρι πολύ «μπιμπελό», και έτσι είναι μεν μικρό, αλλά γεμίζει το χέρι και επιτρέπει τον έλεγχο του όπλου.

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;
Το νέο Franchi Falconet Pro είναι σουπερποζέ που θα βολέψει όσους ψάχνουν για ένα ελαφρύ όπλο για άνετο κυνήγι. Για όσους κυνηγούν με σκύλο φέρμας πλησιάζει το ιδανικό. Η τιμή του είναι 1.780 ευρώ. Τα όπλα Franchi εισάγονται από τη Σ. ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ, τηλ. 210-2714934.

Του Νικήτα Κυπρίδημου

Πηγή www.ethnos.gr

Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Διαμαρτυρία της ΚΟΜΑΘ για τη FYROM...

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης για αναγραφή της FYROM ως «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» σε χάρτη της ΕΕ

Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία της γιατί σε καινούριο χάρτη που έφτιαξε η Ευρωπαϊκή Ένωση το γειτονικό κράτος της FYROM εμφανίζεται με το όνομα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ».

Συγκεκριμένα πρόκειται για τον «ευρωπαϊκό άτλαντα των θαλασσών» που έφτιαξε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας της ΕΕ και που υπάρχει στην επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης http://ec.europa.eu/maritimeatlas. Στην σελίδα αυτή μπορεί ο πολίτης της ΕΕ και κάθε άλλος επισκέπτης να βρει πληροφορίες για τα αλιεύματα, τις θαλάσσιες μεταφορές, το περιβάλλον, το μέγεθος των παράκτιων οικισμών, κ.ά.

ΟΜΩΣ η χώρα μας φαίνεται να συνορεύει στο βορρά με ένα κράτος που λέγεται ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!!!!!!

Θεωρούμε το γεγονός αυτό απαράδεκτο. Ζητούμε να παρέμβει η Ελληνική Κυβέρνηση ώστε να διορθωθεί ο χάρτης και επίσης να επιμεληθεί του θέματος και η Ευρωπαία αρμόδια Επίτροπος Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας, που είναι η Ελληνίδα κ. Μαρία Δαμανάκη



Πηγή www.e-artemis.gr

Λύση για... «ατίθασα» τουφέκια...

Το κλώτσημα του όπλου είναι συχνά οδυνηρό! Για μερικούς είναι ανυπόφορη εμπειρία, ενώ για μια μειοψηφία κυνηγών και σκοπευτών είναι αίτιο σοβαρών επιπτώσεων, όπως ημικρανίες και έντονοι πονοκέφαλοι.


Είναι λοιπόν ευνόητη η προσπάθεια να «δαμαστεί» αυτό το οδυνηρό φαινόμενο. Η χρήση ελαφριών γομώσεων, η αύξηση του βάρους του όπλου, τα σωστά μέτρα. κοντακιού, όλα συμβάλλουν στη μείωση του φαινομένου.

Ομως όταν αυτά έχουν εφαρμοστεί και το όπλο συνεχίζει να κλωτσά, τότε έρχεται η ώρα για πιο δραστικά μέτρα... Και ένα από αυτά είναι το Hyperporting, ή όπως λέμε στα ελληνικά, οι οπές εκτόνωσης...
Λύση για... «ατίθασα» τουφέκια

Οι οπές εκτόνωσης είναι τρύπες που γίνονται στην κάννη, λίγο πριν το τσοκ. Οι τρύπες είναι υπό γωνία, δηλαδή έχουν μια λοξή φορά, έτσι ώστε τα αέρια που φεύγουν να εκτονώνονται προς τα πίσω.

Ο λόγος ύπαρξης αυτής της γωνίας είναι ότι φεύγοντας από την κάννη τα αέρια ασκούν μια πίεση προς τα εμπρός, δηλαδή δρουν σαν κινητήρας αεριωθούμενου και «τραβούν» την κάννη σε κατεύθυνση αντίθετη από αυτή του κλωτσήματος.

Οταν κάποτε διασκεύασα ένα 20άρι μονόκαννο σε βάση Μαρτίνι, το όπλο κλωτσούσε σαν «μουλάρι». Με μια βολή μόνο... σε έβαζε σε φάση μετάνοιας (!), ενώ η δεύτερη απαιτούσε τεράστια αποθέματα θάρρους!

Ολα τα «γιατροσόφια» δοκιμάστηκαν: ελαφριές γομώσεις, πλατύ πέλμα, ίσιο κοντάκι, ωστόσο το κλώτσημα δεν έλεγε να καταλαγιάσει. Ετσι το όπλο πήγε στο οπλουργείο Ηφαιστος για Hyperporting. Μετά την αλλαγή το όπλο διέφερε όσο η μέρα με τη νύχτα... Το κλώτσημα δαμάστηκε, το όπλο δεν είχε καμία τάση άνωσης του στομίου όταν έριχνε και η δεύτερη βολή δεν ήθελε καμία σκέψη.

Ομως, υπήρχε ένα δυνητικό μείον! Η εκτόνωση των αερίων από τις οπές στην κάννη βγάζει έναν δικό της ήχο. Είναι κάτι σαν συριγμός, ή σύρσιμο, που ακούγεται μέσα στον κανονικό ήχο της τουφεκιάς. Σε κυνήγι που ρίχνονται μερικές δεκάδες φυσίγγια δεν ενοχλεί, αλλά καλό είναι να το έχουν υπόψη όσοι έχουν ιδιαίτερη ευαισθησία στα αυτιά.

Με την εκτόνωση των αερίων που πιέζουν τη γόμωση πριν αυτή περάσει από το τσοκ της κάννης, μειώνεται το αισθητό κλώτσημα. Ομως, η εκτόνωση έχει και ένα βλητικό αποτέλεσμα που δεν ήταν αναμενόμενο, αλλά το ανακάλυψα τυχαία σε δοκιμή φυσιγγίων.

Η εκτόνωση πριν την έξοδο των σκαγιών από το στόμιο σημαίνει ότι δεν υπάρχει πια το φαινόμενο του εμβολισμού της γόμωσης. Ο εμβολισμός της γόμωσης -αυτό που λέγεται και έκρηξη στομίου- δρα σαν μια δυνατή «κλωτσιά» στη γόμωση, μερικά εκατοστά από το στόμιο και στο πρόωρο άνοιγμά της. Με τις οπές εκτόνωσης και την εξάλειψη της έκρηξης στομίου η τουφεκιά διατηρεί μια ομαλή κατανομή και συγκέντρωση, σε μια μεγαλύτερη γκάμα αποστάσεων. Αυτό ακούγεται παράδοξο και όντως είναι αντίθετο σε ό,τι έχουμε δει και διαβάσει για τη βλητική των σκαγιών. Είναι κοινή γνώση ότι τα σκάγια ανοίγουν σαν χωνί που ανοίγει, καθώς απομακρύνεται από το στόμιο...

Με τις οπές εκτόνωσης αυτό το άνοιγμα των σκαγιών φαίνεται να είναι πιο ομαλό, σε βαθμό που δίνει την εντύπωση ότι η τουφεκιά διατηρεί την πυκνότητά της για μεγαλύτερη απόσταση (δηλαδή μένει παράλληλη αντί να είναι κωνική).

Πρόκειται για φαινόμενο που δεν έχει μελετηθεί και δεν μπορεί να μελετηθεί με ένα όπλο και μερικά κουτιά φυσίγγια. Μια σοβαρή έρευνα θέλει πολλές κάννες και τσοκ, καθώς και δεκάδες χιλιάδες βολές. Να τονιστεί εδώ ότι η παρατήρηση αφορά ένα όπλο διαμετρήματος 20, με τσοκ δύο δέκατα. Με άλλα τσοκαρίσματα και διαμετρήματα, ίσως να συμπεριφέρεται αλλιώς.

Καθάρισμα...
Σχεδόν όλοι όσοι βλέπουν το στόμιο της κάννης με οπές εκτόνωσης, ρωτούν πώς καθαρίζονται οι τρύπες...

Η απάντηση είναι ότι ποτέ δεν τις καθάρισα και... έτσι δεν ξέρω! Πάντως, ποτέ δεν έδειξαν καμία ιδιαίτερη συσσώρευση καταλοίπων που να χρήζει ειδικού τρόπου καθαρισμού. Προφανώς η ορειχάλκινη βούρτσα είναι αρκετή για να καθαρίσει και τις τρύπες με το πέρα-δώθε.

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;

Το Hyperporting κάνει ό,τι υπόσχεται: μειώνει το αισθητό κλώτσημα και την άνωση των καννών. Επιπλέον προφέρει και μια μετρήσιμη βελτίωση της βλητικής απόδοσης του όπλου, που ενδέχεται να ποικίλλει ανάλογα με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της κάννης (αυλό, τσοκ κλπ.). Ομως, το πιο σημαντικό πρόβλημα που καλείται να διορθώσει το Hyperporting ειναι το κλώτσημα, και η προσωπική εμπειρία δείχνει ότι όντως δαμάζει ατίθασα και οδυνηρά όπλα!

ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΑ ΚΥΠΡΙΔΗΜΟΥ

Πηγή www.ethnos.gr

Πυρ κατά βούληση με τη VINCI...














Το κοντάκι κουμπώνει κατευθείαν στη βάση με μια στροφή 90 μοιρών. Η σκανδαλοθήκη και η αποθήκη στεγάζονται στη συνθετική πάπια που κουμπώνει και αυτή με μια ελάχιστη στροφή της αποθήκης. Το φυσιολογικό ερώτημα είναι ποια αίσθηση δίνει ένα όπλο που κουμπώνει, αντί να βιδώνει...
Πυρ κατά βούληση με τη VINCI!

Η απάντηση είναι ότι η Vinci έχει την αίσθηση εξαιρετικής στιβαρότητας στα χέρια. Μπορούμε να πούμε ότι είναι τόσο στιβαρή που σε εκπλήσσει ευχάριστα. Αν συγκρίνουμε μεταξύ συμβατικής συναρμολόγησης και αυτής της Vinci, τότε η Vinci είναι σαφώς πιο στιβαρή στην αίσθηση από τα συμβατικά! Βλέποντας την κατασκευή της αυτή η αίσθηση μάλλον οφείλεται στην απουσία του βιδωτού πώματος. Η κάννη της Vinci είναι στερεωμένη μόνιμα στη βάση και δεν έχει ανάγκη το πώμα για σταθερότητα.

Με φυσίγγια 36, 32 και 30 γραμμαρίων ρίξαμε πολλές βολές με τη Vinci. Με το κοντάκι τύπου Comfort, την πρωτότυπη τοποθέτηση του δεξιού χεριού ψηλότερα από τα παραδοσιακά όπλα και τη γραμμή ανάπτυξης του κλωτσήματος σε μια ευθεία γραμμή, το ερώτημα ήταν πώς θα συμπεριφερθεί το νέο μοντέλο στο λάκτισμα!

Δεν έχουμε όργανα μέτρησης του κλωτσήματος, άρα μοναδικό κριτήριο είναι η αίσθηση του χρήστη. Ρίχνοντας τρία φυσίγγια των 36 γραμμαρίων, δεν είχα καμία δυσκολία να ρίξω τρεις βολές σε ένα δευτερόλεπτο. Το κλώτσημα είναι αισθητό όπως και σε άλλα όπλα αδρανείας, δηλαδή λίγο πιο ζωηρό από καραμπίνα αερίων, αλλά πιο μαλακό από ένα δίκαννο.

Διαπιστώσεις
Το κοντάκι της Vinci ρυθμίζεται με κολάρα ως προς την κάθετη και οριζόντια κλίση. Προσωπικά θα ήθελα και ένα πέλμα που επιτρέπει τη ρύθμιση της κλίσης, το γνωστό Pitch. Πιστεύω ότι αν το πέλμα είχε τη σωστή κλίση τότε θα ελεγχόταν καλύτερα η άνωση του στομίου. Αυτά όμως είναι λεπτομέρειες. Οταν έριξε ο Αντώνης Μπληζιώτης που είναι λίγο (!) πιο εύσωμος -και προφανώς του ταιριάζει το εργοστασιακό Pitch- το στόμιο ήταν πιο σταθερό.

Ρίξαμε με διάφορους συνδυασμούς γομώσεων: με τρία σκοπευτικά φυσίγγια, με τρία 32 γραμμαρίων, με τρία 36 γραμμαρίων και με κάθε πιθανό συνδυασμό των τριών τύπων. Η Vinci τα «χωνεύει» όλα χωρίς κανένα πρόβλημα. Ακόμη και με τα σχετικά βαριά φυσίγγια των 36 γραμμαρίων ο έλεγχος που προσφέρει το συνθετικό κοντάκι είναι απόλυτος και η επανάκτηση της σκοπευτικής εικόνας ταχύτατη. Μετά τις βολές λύσαμε τη Vinci και μείναμε όλοι έκπληκτοι από την παντελή απουσία καταλοίπων.

Αυτή η καραμπίνα είναι ακόμη πιο «καθαρή» από τα άλλα Benelli, ένδειξη ότι το κλείστρο δεν ανοίγει πριν φύγει η γόμωση από το στόμιο. Βλέποντας ότι η λειτουργία στη Vinci επιτυγχάνεται με ένα τοσοδούλι ελατήριο επανάταξης που προφανώς συμβάλλει στην καθαριότητα του μηχανισμού και στην άψογη λετουργικότητα, αναρωτιέσαι γιατί στα υπόλοιπα αυτογεμή χρειάζονται ελατήρια γιγαντιαίων διαστάσεων. Εδώ όχι μόνο το ελατήριο είναι μικρό, αλλά στεγάζεται μέσα στη βάση και δεν υπάρχουν εξωτερικοί σωλήνες κλπ.

Μετά τη δοκιμή μπορούμε να πούμε ότι η Vinci είναι μια λειτουργική καραμπίνα, κατάλληλη για όλα τα κυνήγια. Η ευκολία στη συναρμολόγηση και αποσυναρμολόγηση καθιστά τη συντήρηση και τη φύλαξη πανεύκολη. Στη χρήση το όπλο είναι απόλυτα ελεγχόμενο, ενώ οι βολές του ανταποκρίνονται απόλυτα στα τσοκ του. Δυστυχώς κάποιος έριξε μονόβολα στον πίνακα δοκιμών και δεν ήταν δυνατή η φωτογράφηση των βολών λόγω ανωμαλίας της επιφάνειας.

Η κάννη της Vinci έχει αυλό 18,4 και θαλάμη 76 χιλιοστών μάγκνουμ. Το όπλο συνοδεύεται από πλήρη σειρά τσοκ, σκληρή θήκη και αορτηριούχους τύπου Quick Release. Η Vinci κοστίζει 1.667 € σε μαύρο. Τα όπλα Benelli εισάγονται από τη Μ.Γ. Κύργιας ΑΕBE τηλ. 2310-784083

Η Vinci δεν έχει δαχτυλίδι στην κάννη και αυτό σημαίνει ότι η κάννη της είναι ελεύθερη (Free Floating) για να συσταλεί και να διασταλεί χωρίς να κάμπτεται. Λογικά αυτή της η ιδιότητα θα την κάνει πιο ακριβή στη συγκέντρωση με μονόβολα. Αυτό μένει να το δούμε σε μελλοντικό τεστ, με μια κάννη που θα έχει ιοσκόπιο και ακή. Αν η υποψία μας επαληθευτεί, τότε η Vinci όντως θα αποδειχτεί ένα όπλο για όλα τα θηράματα, πτερωτά και τριχωτά. Με άλλο χρώμα ή camo στοιχίζει 1.839 €.

Πηγή www.ethnos.gr

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

H οικονομική σημασία του κυνηγιού...
























Θήρα στην Ελλάδα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη, ήδη από τους ιστορικούς χρόνους, με τη ζωή των κατοίκων της. Πρωτίστως βέβαια συνδυάσθηκε με την αγωγή των νέων (άθληση, παίδευση, εξάσκηση) και με την ανάγκη ικανοποίησης βασικών ανθρώπινων αναγκών (διατροφή, ένδυση, κλπ). Αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι το γεγονός ότι το κυνήγι ασκούσε στην αρχαία Ελλάδα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, χωρίς κοινωνικές διακρίσεις. Το στοιχείο αυτό εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα, εν αντιθέσει με την υπόλοιπη Ευρώπη, που το κυνήγι κατά τους προηγούμενους αιώνες αποτέλεσε ασχολία της άρχουσας τάξης και των οικονομικά εύρωστων ομάδων.

Με την πάροδο βέβαια των αιώνων και όσο πλησιάζουμε προς τη σημερινή εποχή το κέντρο βάρους μετατοπιζόταν αρχικά προς την κάλυψη διατροφικών αναγκών και κατόπιν σήμερα για την ικανοποίηση αναγκών ψυχαγωγίας και διασκέδασης του αστικού και ημιαστικού πληθυσμού. Η κοινωνιολογική αυτή, έστω και αποσπασματική, αναφορά πρέπει να συμπληρωθεί με το γεγονός ότι η θήρα ειδικά για την Ελλάδα αποτελεί βασική παραδοσιακή δραστηριότητα των κατοίκων της υπαίθρου. Η παραπάνω αυτή διαπίστωση σκιαγραφεί τους Έλληνες κυνηγούς ως ανθρώπους ασχολούμενους με τη φύση και τη θήρα, είτε για επαφή με το φυσικό περιβάλλον ως μια προσπάθεια αντιμετώπισης του φορτισμένου αστικού τρόπου ζωής τους, είτε ως συνέχιση των δεσμών τους με το φυσικό περιβάλλον, παράλληλα με τις άλλες παραδοσιακές τους δραστηριότητες, όπως της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της δασοπονίας, της αλιείας και των άλλων επιμέρους δραστηριοτήτων (μελισσοκομία, παραγωγή ξυλοκάρβουνου) της ελληνικής επαρχίας.

Στην Ελλάδα η παρουσία των κυνηγών επιβεβαιώνεται αριθμητικά από τον αριθμό αδειών που εκδίδονται κάθε χρόνο, μέσα από την εγγραφή τους στους κατά τόπους Κυνηγετικούς Συλλόγους (περίπου 250 σε όλη τη χώρα).

Με βάση αυτό οι κυνηγοί της χώρας είναι περίπου 300.000, χωρίς βέβαια να αποκλείεται η περίπτωση να υπάρχουν πολλά άτομα που κυνηγούν, χωρίς να βγάζουν άδεια, παρανομώντας εις βάρος των νομοταγών κυνηγών, της ελληνικής οικονομίας, του ελληνικού κράτους και του θηραματικού κεφαλαίου της χώρας. Η έκδοση άδειας θήρας αποτελεί ετήσια υποχρέωση του κυνηγού, το δε κόστος ποικίλει ανάλογα με τον τύπο της άδειας, καθώς αυτή διακρίνεται σε τοπική, περιφερειακή και εθνική. Τα ποσά είναι ανάλογα:

Τοπική: 25.500 δρχ. Περιφερειακή: 32500 δρχ. Εθνική: 39500 δρχ.

Τα ποσά αυτά πολλαπλασιαζόμενα επί του αριθμού των κυνηγών της χώρας δημιουργούν ένα κονδύλι μερικών δισεκατομμυρίων δραχμών. Μεγάλο μέρος αυτού καταλήγει μεν στο Ταμείο Θήρας του Υπουργείου Γεωργίας, αλλά δυστυχώς δεν χρησιμοποιείται στο σύνολό του προς εκτέλεση φιλοθηραματικών έργων και δράσεων. Αυτή η αναντιστοιχία αποτελεί αίτιο δυσαρέσκειας εκ μέρους του κυνηγετικού κόσμου και καλλιεργεί αρνητική συμπεριφορά, καθώς διαπιστώνεται ότι τα χρήματα των Ελλήνων κυνηγών δεν αξιοποιούνται από το Υπ. Γεωργίας.
Αυτή η επαπειλούμενη φημολογία πρέπει αναγκαστικά να διαψευστεί από την ίδια την ηγεσία του Υπ. Γεωργίας και να βρεθεί μόνιμος μηχανισμός ώστε να διοχετευτούν τα κονδύλια αυτά στις Περιφέρειες για την εκτέλεση φιλοθηραματικών έργων.

Πέραν των ποσών που καταλήγουν στο Ταμείο Θήρας, μέρος του κόστους έκδοσης της άδειας θήρας επιμερίζεται σε άλλα ποσά υπέρ του Δημοσίου (πάγιο τέλος χαρτοσήμου, ΟΓΑ επί χαρτοσήμου, έξοδα Τραπέζης, υπεύθυνη δήλωση), σε ενίσχυση της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής, σε εισφορά υπέρ του Κυνηγετικού Συλλόγου και κατά περίσταση υπέρ της Ομοσπονδίας και της Συνομοσπονδίας.

Αναλυτικά το κόστος έκδοσης της άδειας θήρας για το έτος 20002001 και ανά κατηγορία επιμεριζόταν ως εξής:

ΠΙΝΑΚΑΣ Κόστους Αδειών Θήρας (για την Μακεδονία και τη Θράκη)

Τακτικές εισφορές Τοπική Περιφερειακή Γενική
Τέλη Δημοσίου (Κ.Τ.Γ.Κ.)3000 10000 17000
Πάγιο τέλος χαρτοςήμου 5000 5000 5000
ΟΓΑ 20% επί χαρτοσήμου 1000 1000 1000
εισφορά υπέρ Συλλόγου 5500 5500 5500
Υπ. Δήλωση, χαρτ/μο (1%) 500 500 500
Ομ/κή Θηροφυλακής 6000 6000 6000
Κόστος βιβλιαρίου Θήρας

Έκτακτες εισφορές
Υπέρ Ομοσπονδίας 1500 1500 1500
Υπέρ Συλλόγου 3000 3000 3000
Σύνολο 25500 32500 39500 δεν περιλαμβάνεται η ασφάλεια κυνηγών

Για ολόκληρο το άρθρο πατήστε ΕΔΩ

Πηγή www.gpeppas.gr

Πενήντα τέσσερις και σήμερα....

Σήμερα υφίσταται ένα κλίμα έντονης & πρωτόγνωρης αβεβαιότητας για το μέλλον του κυνηγιού στον ελλαδικό χώρο.

Το θέμα είναι πως οδηγηθήκαμε έως εδώ και κάτω από ποιες συνθήκες.

Όπως πάντα φταίνε οι άλλοι, οικολόγοι, γραφειοκράτες κλπ.

Προσωπικά έχω διαφορετική άποψη

Την αποκλειστική ευθύνη για το μέλλον του κυνηγιού την έχει αποκλειστικά η κυνηγετική ηγεσία, το σωματείο της ΚΣΕ και των Ομοσπονδιών για τους κάτωθι λόγους:

1.Τις τελευταίες δεκαετίες γίνεται εναλλαγή προσώπων στην ηγεσία, είναι οι ίδιοι άνθρωποι οι οποίοι διαχειρίστηκαν τα κυνηγετικά δρώμενα. συνεχώς και ανελλιπώς.

2.Λειτουργησαν πυροσβεστικά με νοοτροπία «τσοπάνη προς αμνούς» υπενθυμίζοντας μας πάντα τον ρόλο τους στην έκδοση υπουργικής ρυθμιστικής απόφασης.

3.Ουσιαστικά και πραγματικά δεν βοηθήσαν το κυνήγι διότι ουδέποτε ενδιαφέρθηκαν να του δώσουν νομοθετική διάσταση (εάν κάνω λάθος ας μας ενημερώσουν τι έχουν κάνει προς αυτή την κατεύθυνση), ίσως φοβούμενοι ότι θα έχαναν το παραδοσιακό τους ρόλο στην έκδοση ρυθμιστικής απόφασης. Κατάντησαν έρμαιο το κυνήγι προσωπικών απόψεων και συμφερόντων, κινδυνολογώντας πάντα με πρόσχημα τους οικολόγους. Και απ΄ ότι φαίνεται δεν έκαναν ποτέ καλά της δουλειά τους, απλά ο τροχός βρισκόταν στο πάνω μέρος.

4.Σημερα όμως που τα πράγματα έχουν αλλάξει, διότι ο τροχός έχει γυρίσει, τρέχουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Όταν τα υπουργικά γραφεία ήταν πάντα ανοιχτά με φιλοκυνηγετικές ηγεσίες «κοιμόντουσαν τον ύπνο του δικαίου» μη διασφαλίζοντας ουσιαστικά και αποτελεσματικά το κυνήγι.

Για οποιαδήποτε συρρίκνωση και περιορισμό του κυνηγιού ευθύνονται αποκλειστικά και προσωπικά. Όταν ένας υπουργός δεν δέχεται ούτε καν να συνομιλήσει με την κυνηγετική ηγεσία, τότε έστω για λόγους ευθιξίας αυτοί παραιτούνται .

Κύριοι κυνηγοπατέρες είναι καιρός να μας πείτε ποια η ουσιαστική σας συμβολή σας στο κυνήγι και το μερίδιο της ευθύνης σας. Η αυτοκριτική ποτέ δεν βλάπτει.

ΟΙ ΔΙΑΚΟΣΙΕΣ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΥΝΗΓΟΙ που πάντα επικαλείστε ως επιχείρημα δεν ευθύνονται για τις δικές σας πράξεις και παραλείψεις.

Είναι καιρός να πάτε σπίτια σας.

Του Σκιαθίτη Γιάννη

Πηγή www.kinigotopos.gr

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

Ένας φίλος φεύγει...

Μας χαρίζουν αγάπη, αφοσίωση και στιγμές χαράς, αλλά "φεύγουν" νωρίτερα από εμάς τους ανθρώπους. Οι τετράποδοι φίλοι μας αξίζουν και αυτοί, ίσως με το παραπάνω, τη θλίψη και τον πόνο που μας προκαλεί η απώλειά τους. Αποτελούν ένα από τα πιο γλυκά κομμάτια της ζωής μας και η θέση τους, ακόμα και μετά το θάνατό τους, είναι μέσα στην καρδιά μας.


Για κάποιο λόγο, σύμφωνα με τα ρωσικά έντυπα που αναφέρονται στους σκύλους, σχεδόν κανείς δεν γράφει τίποτα σχετικά με το θάνατο του αγαπημένου τετράποδου φίλου του. Ίσως αυτό είναι σωστό, γιατί δεν υπάρχει λόγος να ξύνει την πληγή στην καρδιά του, εφόσον αυτό είναι ένα αναπότρεπτο γεγονός. Καλύτερα να μην το σκέφτεσαι και να ζεις ήρεμα το παρόν. Όμως, έμεινα έκπληκτη όταν, διαβάζοντας τα αγγλικά περιοδικά κυνολογίας, είδα ότι η αναφορά σε αυτό το θέμα είναι συνήθης, σχεδόν εθιμική. Σε κάθε έκδοση των τελευταίων ετών έβλεπα μία στήλη «Νεκρολογία» με τη φωτογραφία ενός σκύλου που είχε πεθάνει και τα αποχαιρετιστήρια λόγια που ήθελαν να πουν οι ιδιοκτήτες του.

Πολύ συχνά έβλεπα τον τίτλο «Χάνοντας ένα φίλο» σε μία ενότητα όπου διάφοροι άνθρωποι (κτηνίατροι,
ψυχοθεραπευτές, κ.λπ.) έγραφαν και μοιράζονταν τις εμπειρίες τους και έδιναν συμβουλές στους ιδιοκτήτες (π.χ. τι να κάνουν αν ο νεκρός σκύλος λείπει πολύ στο φίλο του ή στο ταίρι του). Και μου φαινόταν ότι σ' αυτές τις περιπτώσεις ίσως υπάρχει κάποιος καλύτερος τρόπος αντί της σιωπής και ότι οι ιδιοκτήτες χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη και κατανόηση όταν πεθαίνουν οι σκύλοι τους.


Θλίψη και τύψεις

Οι Άγγλοι ειδικοί σε θέματα κυνολογίας γράφουν χαρακτηριστικά: «Η πικρία κι ο πόνος ακολουθούν κάθε θάνατο. Όλοι οι πραγματικοί λάτρεις των σκύλων νιώθουν ένα βαθύ κενό στην καρδιά τους για μεγάλο διάστημα αφού πεθάνει ο σκύλος τους. Αισθάνονται θλίψη και μετανιώνουν για κάτι που δεν έκαναν ή που δεν πρόσφεραν ακόμα περισσότερη αγάπη και προσοχή. Έρχεται στο μυαλό σου εκείνη η φορά που την τιμώρησες, κλείνοντάς την στο κουτί της, όταν σου πήρε τη μπάλα για να παίξετε, ή εκείνο το σαββατοκύριακο που δεν πήγατε εκείνη τη βόλτα, που περίμενε με τόση χαρά, επειδή εσύ έπρεπε να φύγεις ξαφνικά για δουλειά. Και τώρα θυμάσαι με τύψεις πώς σε κοίταξε τότε. Ένας καταρράκτης σκέψεων πλημμυρίζει το μυαλό σου: «Τι θα γινόταν αν... », «Θα μπορούσα να έχω κάνει περισσότερα... ». Όλα αυτά αποτελούν ένα μέρος της θλίψης μας που μόνο ο χρόνος μπορεί να θεραπεύσει. Κάθε ιδιοκτήτης το ξέρει αυτό.


Μια νέα "μαλλιαρή" παρηγοριά

Μερικές φορές, όταν χάσουν το λατρευτό τους σκύλο οι άνθρωποι μένουν κολλημένοι στη μνήμη του και αποφασίζουν να μην επιτρέψουν σε κανένα αδέξιο και ζωηρό κουτάβι να μπει στο σπίτι τους. Είναι δύσκολο να επιλέξεις μεταξύ της αγάπης για ένα αστείο κουτάβι, με μικρή ουρίτσα και μουσούδα και τέσσερα μικρά ποδαράκια, και της αφοσίωσης και πίστης του χαμένου φίλου σου. Θα ξαναϋπάρξει νέος χωρισμός και νέος πόνος - οι άνθρωποι ζούνε περισσότερο από τους σκύλους. Όμως, φαντάσου τη χαρά που σε περιμένει αν δώσεις ξανά την καρδιά σου σε ένα αδέξιο, παιχνιδιάρικο κουτάβι με μεγάλες πατούσες...

Ο Κόνραντ Λόρενζ (Konrad Lorenz), ειδικός σε θέματα συμπεριφοράς σκύλων, στο βιβλίο του "Man Meets Dog" δίνει την εξής περιγραφή γι' αυτό το συναίσθημα: «Στην ανθρώπινη ζωή όλες οι χαρές πληρώνονται με λύπη και θεωρώ ότι κάποιος ο οποίος αρνείται στον εαυτό του τις απλές χαρές, που δεν βλάπτουν από ηθικής πλευράς, μόνο εξαιτίας του φόβου, αργά ή γρήγορα η ζωή θα τον τιμωρήσει, κάνοντάς τον έναν συναισθηματικά νεκρό άνθρωπο».
Αν χάσεις κάποιο σκύλο κι αμέσως μετά πάρεις ένα κουτάβι της ίδιας ράτσας, τότε, αν όλα ακολουθήσουν τη φυσιολογική πορεία τους, σύντομα θα δεις ότι θα γεμίσει το κενό στην καρδιά σου και στη θλιμμένη ζωή που έζησες μετά τον αποχωρισμό σου από τον τετράποδο φίλο σου.


Εκδηλώστε τα συναισθήματά σας

Όταν χάνουμε ένα σκύλο, χάνουμε τη μελλοντική μας κοινή ζωή. Ποτέ ξανά δεν θα έρθει στο κρεβάτι σου για να σε ξυπνήσει, σπρώχνοντάς σε ανυπόμονα με την υγρή μύτη του ή γλείφοντας απαλά το πρόσωπό σου. Δεν θα ξανακάνετε ήρεμες βόλτες μαζί. Μετά το θάνατο του φίλου του, ο άνθρωπος ζει σαν μέσα σε... ομίχλη. Για να βγει απ' αυτή, οι Άγγλοι ψυχολόγοι προτείνουν τα εξής:

- «Μην καταπιέζετε τα συναισθήματά σας όταν βρίσκεστε σε φιλικό περιβάλλον. Εκφράστε τα μεγαλόφωνα».
- «Κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει διαφορετικά την απώλεια. Ο γιος σου μπορεί να παίζει με τους φίλους του, ενώ εσύ δεν μπορείς να βρεις τίποτε να σε παρηγορήσει. Αυτό οφείλεται, απλά, στο ότι εσύ νιώθεις διαφορετικά».
- «Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να σε πληγώσουν, ακόμα και εσκεμμένα, όταν προσπαθήσουν να σε ηρεμήσουν, λέγοντάς σου: «Μα είναι μόνο ένας σκύλος».
- «Συχνά, ο άνθρωπος ξεφεύγει με τη δουλειά του. Ίσως αυτό να βοηθάει πολύ. Όμως, μη ξεχνάτε την οικογένειά σας. Αισθάνονται τον ίδιο πόνο με σας. Μην κρύβεστε από αυτούς μέσα στη μοναξιά σας».


Πενθεί και ο τετράποδος "σύντροφός" του...

Όταν υπάρχουν περισσότεροι σκύλοι στο σπίτι, ειδικά αν είναι φίλοι μεταξύ τους, προκύπτει κι άλλο ένα θέμα: ένα ζώο μπορεί να υποφέρει πολύ αν εξαφανιστεί ξαφνικά ο φίλος του. Στη βόλτα, ο σκύλος μπορεί να σας τραβήξει έντονα προς τη μεριά ενός ζώου που μοιάζει με το χαμένο του φίλο. Φυσικά, δεν μπορείτε να του εξηγήσετε ότι αυτός δεν είναι ο πιστός σας... Τζόκερ. Σε αυτή την περίπτωση η εξής μέθοδος έχει αποδειχτεί ότι μπορεί να βοηθήσει: πάρτε ένα κουτάβι της ίδιας ράτσας. Αν ο σκύλος σας έχει συνηθίσει να ζει παρέα με έναν άλλο σκύλο και να κάνουν έτσι μια μικρή αγέλη, θα υποφέρει πολύ όταν μείνει μόνος. Το σύνηθες είναι ότι θα αναλάβει να μεγαλώσει ένα νεοφερμένο μωρό, σύμφωνα με τους δικούς του κανόνες.
Να είστε σίγουροι ότι θα χαρείτε ξανά, όταν η μαλλιαρή τύχη σάς συναντήσει στην πόρτα σας, κουνώντας την ουρά της πέρα-δώθε και κλαψουρίζοντας χαρούμενα.

Της Κατερίνας Χατζηγιάννη

Πηγή www.go-outdoor.gr

Ελεύθερη η εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων...






















Τα σημεία αιχμής του νέου νόμου

Τα βασικά του σημεία το ν. 3851/2010 για την Επιτάχυνση των ΑΠΕ δεν τροποποιήθηκαν κατά τη συζήτηση στη Βουλή παρά τις ενστάσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων κατά τη διαβούλευση. Οι συντάκτες του νέου νόμου βιάζονται να ανοίξουν πλήρως το δρόμο για τη μαζική εξάπλωση των ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας και κυρίως των αιολικών σταθμών.

Προκειμένου να πετύχουν το σκοπό τους, καταρρίπτουν προηγούμενες διατάξεις νόμων – γραφειοκρατικά εμπόδια κατ’ αυτούς – που προστάτευαν το περιβάλλον. Μερικές από τις νέες ρυθμίσεις:

Καταργούν την Προκαταρκτική Μελέτη (ΠΠΕΑ) και απαιτούν μόνο Μελέτη Επιπτώσεων (ΜΠΕ) που ετοιμάζεται αφού έχει δοθεί η άδεια παραγωγής. Δηλαδή αφού ένας επενδυτής έχει επιλέξει τον τόπο εγκατάστασης που τον βολεύει και αφού έχει πάρει την έγκριση της ΡΑΕ, φτιάχνει μια ΜΠΕ για να αποδείξει ότι το περιβάλλον δεν βλάπτεται σε σημαντικό βαθμό.

Εάν μια υπηρεσία καθυστερήσει να γνωμοδοτήσει – που είναι πιθανό λόγω έλλειψης στοιχείων ή αδυναμίας έρευνας στο πεδίο – παρακάμπτεται και η αδειοδότηση προχωράει κανονικά.

Ο νέος νόμος προσπερνάει επιπόλαια τις επιπτώσεις των έργων υποδομής και εγκατάστασης των α/γ. Πώς δικαιολογείται να κοπούν δέντρα, να ανοίξουν δρόμοι σε παρθένες ορεινές και νησιωτικές τοποθεσίες; Τι θα συμβεί με την απορροή των υδάτων και τις πυργκαγιές που ξεσπούν από τις γραμμές μεταφοράς ενέργειας; Για όλα αυτά ο νέος νόμος δεν λέει κουβέντα.

Η δασική γη, είτε δημόσια είτε ιδιωτική, εφόσον δεν έχει επικαιροποιημένους τίτλους, παραχωρείται στους επενδυτές δωρεάν με μια πράξη επέμβασης του δασάρχη. Η πράξη επέμβασης εκδίδεται ξεχωριστά από την ΜΠΕ ως εάν επρόκειτο για πράγματα που δεν αφορά το ένα το άλλο. Το ίδιο και ο αιγιαλός παραχωρείται με περισσή ευκολία στους επενδυτές με μια απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Το ΥΠΕΚΑ δεν λογάριασε τους ιδιοκτήτες δασικής γης στην Κρήτη και την Εύβοια που διαμαρτύρονται την πρωτοφανή παράδοση της γης τους σε ιδιωτικές εταιρίες και την κατάργηση της εξέτασης ενστάσεων. Η καταπάτηση ιδιωτικών περιουσιών αφορά επίσης τις γραμμές μεταφοράς που θα γίνονται από τις ιδιωτικές εταιρείες και θα έχουν δικαίωμα απαλλοτριώσεων.

Οι εξαιρούμενες περιοχές για εγκατάσταση α/γ είναι μηδαμινές εφόσον οι προστατευόμενες περιοχές ακόμη και οι Εθνικοί Δρυμοί ανοίγονται ανενδοίαστα στην κατασκευή ΑΣ. Πού είναι η περίφημη προστασία της βιοπικιλότητας; Είναι δυνατόν να κατασκευαστούν χιλιόμετρα νέων δρόμων και να εγκατασταθούν εκατοντάδες α/γ (όπως στα ΝΑΤURA της Οχης, του Κόχυλα κ.α) χωρίς να επηρεαστεί η ακεραιότητα των προστατευόμενων περιοχών; Αυτά είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που εγείρει ο νέος νόμος για τα οποία θα κληθούν σύντομα τα δικαστήρια να απαντήσουν.

Καθώς ο πλανήτης μας είναι γεμάτος περιβαλλοντικά προβλήματα, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας προωθούνται σαν η μαγική λύση που θα τα διορθώσει όλα.
Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Αν θέλουμε να διατηρήσουμε την ομορφιά των τοπίων μας, πρέπει να κατασκευάσουμε αιολικά πάρκα με πολλή προσοχή, και καλό και συνολικό σχεδιασμό.
Επίσης, οι ανεμογεννήτριες παράγουν ενέργεια όχι κατ' ανάγκη όταν τη χρειαζόμαστε, αλλά όταν φυσάει, και επειδή δεν μπορούμε να βασιστούμε σ' αυτές, αναγκαζόμαστε ούτως ή άλλως να έχουμε τα θερμοηλεκτρικά αναμμένα.
Παρόλα αυτά τα γνωστά προβλήματα, υπάρχει μια τεράστια κίνηση αλόγιστης εγκατάστασης όσο γίνεται περισσότερων ανεμογεννητριών, βιαστικά, σε όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές της χώρας.
Το κόστος αυτής της υποτίθεται «καθαρής» ενέργειας είναι τεράστιο και πληρώνεται από τους πολίτες με τη μορφή επιδοτήσεων, που τελικά αποτελούν τεράστια κέρδη για λίγες εταιρείες.

Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου

Πηγή www.gpeppas.gr

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ "ΕΘΝΟΣ-ΚΥΝΗΓΙ"...

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΕΙΝΑΙ:

«ΜΠΑΡΑΖ» ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ Οι πρώτες υπογραφές βουλευτών, νομαρχών και δημάρχων για την υποστήριξη του κυνηγιού...

ΚΥΝΗΓΙ... ΤΕΧΝΑΣ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ Ενας σπάνιος κυνηγετικός πίνακας του κορυφαίου ζωγράφου Δ. Γαλάνη, που κανείς δεν γνώριζε.

ΤΑ ΑΛΩΝΙΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ Οι πέρδικες και ο παράλληλος βίος τους με τους ανθρώπους, σε ένα μοναδικό βουνό της αρκαδικής γης.

«ΕΠΕΜΒΑΣΗ» ΣΕ ΑΓΓΛΙΚΟ 36ΑΡΙ Η ανακαίνιση ενός μοναδικού όπλου στα χέρια του Ν. Κυπρίδημου.

ΟΙ «ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ» ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΙΣ Στοιχεία - ντοκουμέντα για την πορεία των θηραματικών πληθυσμών στη χώρα μας την τελευταία 15ετία.

ΤΟ «ΣΠΡΙΝΤ» ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ Αποστολή του «Εθνος - Κυνήγι» στην κορυφαία οπλοβιομηχανία της Τουρκίας.

ΤΑ «ΣΙΝΙΑΛΑ» ΤΗΣ ΣΤΑΜΠΑΣ Η συμπεριφορά των σκύλων και του αγριόχοιρου την κρίσιμη στιγμή της «στάμπας».

ΓΥΑΛΙΑ-ΚΑΡΦΙΑ ΣΤΑ ΑΡΒΥΛΑ Τα νέα υλικά για πλήρως... αντιολισθητικά άρβυλα.

ΤΟ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΟ ΣΚΟΠΕΥΤΙΚΟ ΤΗΣ BERETTA Εκλεκτές εκδόσεις για κατάρριψη των ρεκόρ!

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΚΥΚΝΩΝ Αγνωστες πτυχές με τη βοήθεια της... διαστημικής τεχνολογίας.

ΟΙ ΕΞΥΠΝΕΣ... ΜΥΤΕΣ Η ανάλυση της οσμής και της απόστασης από τους σκύλους φέρμας.


Σε κάθε τεύχος και ένα μοναδικό DVD-VIDEO.

Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010

Την πέρδικα μην τη φοβάσαι...

Θεωρώντας ότι το θέμα της επικείμενης απαγόρευσης του κυνηγιού στη Βόρεια Χίο, λόγω NATURA κ.λπ., απασχολεί πολλούς συμπολίτες μας, δημοσιοποιούμε την πολύ ενδιαφέρουσα αυτή άποψη του Δημοτικού Συμβούλου του δήμου Αμανής, Νίκου Μίμαρου.

«Κύριοι
Διαβάζοντας στο χιακό Τύπο την επιστολή του Κυνηγετικού Συλλόγου Χίου προς την κ. Υπουργό, με έκπληξη παρατήρησα ότι ζητούν τη γενική απαγόρευση του κυνηγιού στη βόρεια Χίο επικαλούμενοι το Πρόγραμμα NATURA 2000 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εταιρείες ορνιθολογικές να καταθέτουν μελέτες για την περιοχή μας «για μας, χωρίς εμάς».

Από την αρχή που έγινε η μελέτη του NATURA 2000 δεν είχαμε ενημερωθεί σαν τοπικοί φορείς ποτέ. Διαβάσαμε ότι απαγορεύεται το κυνήγι, η γεωργία, η αλιεία, η συλλογή χόρτων, η συλλογή μανιταριών, και γενικά κάθε ενασχόληση των κατοίκων. Παράλληλα αναφέρεται για αποζημιώσεις για τις καλλιέργειες και τη ζημιά που θα υποστούν οι κάτοικοι. Μην ξεχνάτε ότι είμαστε σε παραμεθόριο περιοχή, ευαίσθητη, που δε θέλει πολύ να επέλθει η ερημοποίηση.

Στην περιοχή της Πυραμάς συγκεκριμένα υπάρχουν δύο απαγορευμένες περιοχές. Το καταφύγιο άγριας ζωής των κορακιών - Λιτάρι, ένα τεράστιο καταφύγιο το οποίο και επεκτάθηκε από το Δασαρχείο τα τελευταία χρόνια με νέες περιοχές, για καλύτερη προστασία των πουλιών και των ζώων και για τα σπάνια είδη αετών.

Επίσης ένα καταφύγιο ακόμα το ψαλίδι - Άγιος Γιάννης για τρία χρόνια αυτό είναι στο κάτω μέρος του δρόμου που συνδέει τα χωριά μας. Η περιοχή είναι γεμάτη πουλιά και ζώα λόγω της καλλιέργειας ελιάς, κλημάτων, συκιών κ.λπ. Οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν θετικά και με χαρά τη δημιουργία των δύο καταφυγίων γιατί, όπως λέν, ακούν πέρδικες και πουλιά να κελαηδούν όπως παλαιά. Εμείς ζητήσαμε από τον Κυνηγετικό Σύλλογο να μας δίνει τροφές να ρίχνομε στα πουλιά. Το πείραμα πέτυχε. Όπου ρίχναμε τροφές οι πληθυσμοί αυξήθηκαν περισσότερο. Τα αποτελέσματα σημαντικά. Δε λέμε ότι δεν έχομε ζημιές στις καλλιέργειές μας, αλλά στην περίοδο του κυνηγιού, στις περιοχές που επιτρέπονται, ο αριθμός μειώνεται και υπάρχει ισορροπία.

Ο παππούς μου έλεγε: «Την πέρδικα μην τη φοβάσαι. Όσο την κυνηγάμε, σκοτώνουμε τα αδύναμα πουλιά και μένουν τα πολύ δυνατά, έτσι κάθε χρόνο που περνά, οι απόγονοί τους είναι πιο άγριοι και πιο δυνατοί να επιβιώσουν».
Εμείς πετύχαμε την ισορροπία στην περιοχή, με την αγάπη που δείξαμε στα πουλιά. Στην περιοχή υπάρχουν πέρδικες, λαγοί, κίσσες, τρυγόνια, αϊτομάχοι, αγριοπερίστερα μεγάλα κοπάδια, αετοί, γεράκια.
Φτιάξαμε και μια κλούβα (βλέπε φωτό) και φιλοξενούσαμε πέρδικες για προσαρμογή (γράφω για περιοχές της Πυραμάς) στο περιβάλλον και μερικές χρονιές τους περάσαμε και δακτυλίδια, για να δούμε αν ζούνε και γεννάνε. Μας τις έδινε ο Κυνηγετικός Σύλλογος... Είδαμε πέρδικα με δακτυλίδι και 15 πουλάκια. Επίσης ρίχνομε και τροφές κοντά στις καλλιέργειες των αμπελώνων για να μη μας κάνουν ζημιές. Σε χρονιές που οι φωτιές κατέστρεψαν τις τροφές, ρίχναμε όλο το καλοκαίρι σιτάρι για να μην πεθάνουν από την πείνα οι πέρδικες και οι λαγοί που γλύτωσαν από τη φωτιά.

Θεωρώ λοιπόν ότι έχομε οικολογική ισορροπία στην περιοχή, όμως σε μια ολική απαγόρευση τι θα γινόταν;

Μεγάλοι αριθμοί πουλιών μέσα στους αμπελώνες της περιοχής που τώρα έχει αρχίσει η ανασύσταση, αρκετοί κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια του ξακουστού «Αριούσιου Οίνου».
Βρισκόμαστε σε εποχή κρίσης και αρκετοί κάτοικοι γυρίζουν στα χωριά τους για να μπορέσουν να ζήσουν. Αν εφαρμοστεί το Πρόγραμμα NATURA 2000, η περιοχή θα καταστραφεί και εμείς ζητάμε να πληρώσει το κράτος τη ζημιά που θα υποστούμε, σε διαφορετική περίπτωση θα καταφύγουμε στα δικαστήρια.

Στη νότια Χίο μπορούν να κυνηγούν οι 3.000 έως 4.000 με τους επισκέπτες κυνηγοί; Λέω ΟΧΙ. Υπάρχει η καλλιέργεια της μαστίχας. Δεν μπορούμε να κυνηγάμε μέσα στα μαστιχόδενδρα, καταστρέφομε την παραγωγή τους.
Όμως, εγώ σας λέω μόνο για τα πουλιά μιλάτε. Για το φυτικό περιβάλλον δε μιλάει κανείς; Κάθε δέκα χρόνια η περιοχή καίγεται δυο φορές. Δε σας απασχολεί αυτό; Ένα πυροσβεστικό κλιμάκιο ζητήσαμε στη Βολισσό και δεν έγινε. Η φύλαξη γίνεται από το Δήμο Αμανής με πυροσβεστικό, από συλλόγους χωριών και από ιδιωτική πρωτοβουλία. Μια απάντηση, τι θα φυλάξετε;

Μήπως εμείς πάλι θα την φυλάξουμε, που στηρίζουμε την περιοχή και όλο το οικοσύστημα;

Επειδή λοιπόν βλέπουμε αδιαφορία για την περιοχή μας λέμε «ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ».
Την περιοχή εμείς την αγαπάμε και εμείς πάλι θα φροντίσουμε και τις πέρδικες και τους αετούς. Είμαστε δεμένοι με τη φύση, τα πουλιά και τα ζώα και δε θα τα αφήσουμε να χαθούν. Μια μελέτη για να πετύχει γίνεται σε συνεργασία κατοικούντων και μελετητών. Από τα γραφεία και τα σαλόνια δε γίνεται να ξέρεις τι υπάρχει στην περιοχή. Δεν είναι τυχαίο ότι η περιοχή κυνηγιέται από 3.000 κυνηγούς και πάλι επιβιώνουν τα πουλιά.
Τέλος, μη δώσετε τη χαριστική βολή στους επαγγελματίες που εμπλέκονται με το κυνήγι και σ' αυτούς που επενδύουν στην περιοχή μας.»

Eφημερίδα Η Αλήθεια on line.

Πηγή www.gpeppas.gr

Σάββατο, 19 Ιουνίου 2010

Συνέντευξη με ένα λαθροθήρα...

Μιλάμε γι' αυτόν συνέχεια, κυνηγετικοί σύλλογοι, ομοσπονδίες, εμείς οι κυνηγοί, τα ΜΜΕ, οι οικολόγοι. Για τον λαθροθήρα. Πως γίνεται άραγε κάποιος λαθροθήρας; Και γιατί; Και ποιος μπορεί να είναι αυτός; Το θέμα αυτό, από τα σοβαρότερα θα 'λεγα, μας αφορά όλους. Και θα μας απασχολεί ως τη στιγμή που το πρόβλημα θα λυθεί οριστικά – αν λυθεί ποτέ….

Ο συγκεκριμένος παλιός λαθροθήρας που είναι σήμερα απέναντί μου, είχε κατηγορηθεί στο παρελθόν διότι κυνηγούσε κάπου στη βόρειο Ελλάδα παράνομα και κατ' επανάληψη, ζαρκάδια, αγριόχοιρους και γενικότερα ότι κυνηγιέται στα ελληνικά βουνά. Κυνηγούσε και νύκτα, και σε περιοχές απαγορευμένες, και εκτός κυνηγετικής περιόδου. Στη δίκη του, που έγινε πριν από τρείς δεκαετίες περίπου, παραβρέθηκε σύσσωμο το Δασαρχείο της περιοχής, αρχιδασάρχες όπως λέει και πολλοί μάρτυρες κατηγορίας. Ήταν μία δίκη που είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την περιοχή ειδικότερα, δεδομένου ότι η πολυετής παράνομη δράση του απασχόλησε την τοπική κοινωνία και πρόσδωσε στην ιστορία του και μυθολογικές διαστάσεις. Το δικαστήριο τον αθώωσε λόγω αμφιβολιών.

Σήμερα κυνηγάς λαθραία;
Εδώ και πολλά χρόνια, από το δικαστήριο και μετά, όχι. Μου φαίνεται πολύ μακρινή εκείνη η εποχή και είναι, αφού πέρασαν από τότε πάνω από είκοσι πέντε χρόνια.

Είσαι επιστήμονας, τι σε οδήγησε στη λαθροθηρία;
Καταρχήν να πω ότι μου αρέσει το κρέας από το κυνήγι, οποιοδήποτε κρέας. Δεν εμπορευόμουν δηλαδή τα θηράματα όπως συμβαίνει με πολλούς άλλους λαθροθήρες. Όταν δεν κυνηγάω, ψαρεύω. Τον χειμώνα κυνηγός και το καλοκαίρι ψαράς. Δεν θυμάμαι για πόσα χρόνια στο σπίτι μου δεν έμπαινε κρέας του εμπορίου. Στη συνέχεια για τη λαθροθηρία, η περιπέτεια ήταν αυτή που έπαιξε καθοριστικό ρόλο, η αδρεναλίνη που έφτανε στα ύψη – ειδικά τις φορές που γνώριζα πως μου την «είχαν στημένη» Η τακτική με τον αέρα μην με μυρίσουν τα γουρούνια, το άκουσμά τους, η φασαρία που έκαναν στο κοπάδι, όταν βρισκόμουν από πίσω τους και ήξερα πως τα είχα. Το έβλεπα και σαν παιχνίδι, «ο κακός και οι καλοί». Η συνεχής αναμέτρηση με το νόμιμο. Δεν άργησε να μου γίνει πάθος. Πως μπλέκουν άλλοι με τα ναρκωτικά; Άλλοι με διάφορες εξαρτήσεις; Κάπως έτσι ένιωθα κι εγώ. Αν δεν έβγαινα στο βουνό παράνομα, αρρώσταινα, έτρεμα, δεν ένιωθα καλά.

Πήγες ποτέ σε ψυχίατρο;
Τι ερώτηση είναι αυτή; Τι να κάνω στον ψυχίατρο;

Μα για το πάθος σου, τις εμμονές σου για το παράνομο κυνήγι.
Όχι, δεν πήγα γιατί δεν συνέτρεχε λόγος. Ήξερα καλά τι μου συνέβαινε.

Μη μου πεις ότι η αθώωση σου από το δικαστήριο ήταν αυτή που σε έκανε να σταματήσεις τη λαθροθηρία;
Δεν με φόβισε η δίκη μου, για ένα απλό λόγο, είχα και έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη. Στη συγκεκριμένη δε περίπτωση ήμουν αθώος. Από εκεί όμως και μετά, άρχισα και σκεφτόμουν διαφορετικά. Ας πούμε μου έφυγαν οι εμμονές. Βοήθησε πολύ και το γεγονός ότι λίγο αργότερα απόκτησα παιδί, έγινα πατέρας και άλλαξα προτεραιότητες.

Για πες μου για τη δράση, τη σύλληψή, και τη δίκη σου
Στην περιοχή κυνηγούσα για χρόνια παράνομα. Δεν μπορούσαν όμως να με πιάσουν. Σου είπα, για μένα ήταν και παιχνίδι. Ήμουν πάντα παρέα με ένα φίλο μου. Μας την έστηναν πολλές φορές και πάντοτε ξεφεύγαμε. Βλέπαμε για παράδειγμα τα φώτα από το αυτοκίνητο των δασικών που κατέβαινε τον αγροτικό δρόμο. Εμείς κρυβόμασταν διότι ξέραμε πως κατέβαιναν και με τα πόδια άλλοι δασικοί. Τους βλέπαμε που απομακρυνόντουσαν και συνεχίζαμε. Έπειτα από πολλές περιπέτειες, μεγάλωσε και η παράνομη παρέα μας, κυνηγούσαμε παρέα με άλλους δύο «ευυπόληπτους πολίτες της περιοχής». Κάποια φορά όμως τα χαλάσαμε στη μοιρασιά – έτσι συμβαίνει συνήθως. Είχα κτυπήσει ένα βράδυ δύο γουρούνια, ένα 40άρι και ένα 60άρι. Αυτοί ήθελαν το μεγάλο. Αρνήθηκα, τους είπα να κάνουμε δίκαιη μοιρασιά, το μισό από το κάθε γουρούνι αυτοί και το άλλο μισό εμείς, όπως κάναμε συνήθως. Τότε, πρόβαλαν έντονα τις ιδιότητες τους, «εμείς είμαστε η εξουσία και τέτοια». Τα πήρα και τα δύο και φύγαμε με τον φίλο μου. Αυτοί συνέχισαν από τότε μόνοι τους.

Μία άλλη φορά, είχε ρίξει καλό χιόνι σε περιοχή που ήταν απαγορευμένη. Ημέρα ήταν και οι δύο «ευυπόληπτοι πολίτες» είχαν «βγάλει» ένα ζαρκάδι. Για να το σιγουρέψουν όμως, το κρέμασαν σε ένα δέντρο ψηλά και έφυγαν, θα γύριζαν αργότερα με αυτοκίνητο να το φόρτωναν. Από μακριά παρακολουθούσα όλες τις κινήσεις τους με κιάλια. Όταν απομακρύνθηκαν, πήγαμε με τον φίλο μου, το φόρτωσα στη πλάτη και εξαφανιστήκαμε. Αυτοί κατάλαβαν ποιος το άρπαξε το ζαρκάδι όταν επέστρεψαν και βρήκαν μόνο τα σχοινιά. Πες μου όμως, τους το έκλεψα; Από τότε κατάλαβα ότι συστηματοποιήθηκε η παρακολούθηση των αρχών προς εμένα, προφανώς θα μετέφεραν διαφορετικά τα γεγονότα με το ζαρκάδι στις αρχές.

Τη νύκτα που πήγαν να με συλλάβουν, δεν κυνηγούσα παράνομα. Είχαμε χάσει από νωρίς ένα σκυλί και το έψαχνα, χάθηκα στο δάσος και με πήρε η νύκτα. Στο δρόμο που πήγαινα, πετάχτηκαν τέσσερις από όλες τις πλευρές. Τους απώθησα και το έβαλα στα πόδια. Μου έκαναν μήνυση. Θυμάμαι, ήταν πολλές οι κατηγορίες: «αντίσταση κατά της αρχής, απείθεια, παράνομη θήρα σε απαγορευμένη περιοχή με φώτα – και δεν θυμάμαι τι ακόμα» Στο Δικαστήριο, αφού έπεφτε η μία κατηγορία μετά την άλλη κατά την ακροαματική διαδικασία και με αθώωσαν λόγω αμφιβολιών, γυρίζει κάποιος από το ακροατήριο προς τον πρόεδρο και του λέει: «κύριε πρόεδρε, αυτόν εμείς τον κυνηγάμε χρόνια να τον πιάσουμε και εσείς τον αθωώνετε;» Γυρίζει ο πρόεδρος και του λέει: «αν μιλήσετε πάλι θα διατάξω τη σύλληψη σας για ασέβεια προς το Δικαστήριο, και δεύτερον, για το Δικαστήριο δεν σημαίνει απολύτως τίποτα ότι εσείς κυνηγάτε κάποιον για χρόνια, εφόσον δεν αποδεικνύεται η ενοχή του»

Σήμερα, δεν νιώθεις την ανάγκη να παρανομήσεις και πάλι;
Σήμερα κυνηγάω κάποιον αν αντιληφθώ ότι κυνηγά παράνομα. Και ξέρεις, σήμερα, οι λαθροθήρες είναι πολλοί και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις και την ιδιότητα του παρανομούντα.

Δηλαδή θέλεις να πεις πως έγινες βασιλικότερος του βασιλέως;
Θέλω να πω ότι έγινα πραγματικός κυνηγός, σέβομαι απόλυτα το νόμο και τις διατάξεις που διέπουν το κυνήγι. Και απολαμβάνω αληθινά σήμερα αυτά που μου προσφέρει η φύση. Τότε με την λαθροθηρία, δεν κοιτούσα το δάσος, δεν προλάβαινα, είχα άλλα στο μυαλό μου.

Είσαι οικονομολόγος, πετυχημένος επαγγελματίας, άνθρωπος που τον σέβονται. Αυτά τα κέρδισες με κόπο, με τη δουλειά σου. Δεν σκεφτόσουν τότε ότι, ρίσκαρες να χάσεις ότι με κόπο έχτιζες;
Τότε σκεφτόμουν μόνο τα θηράματα. Σήμερα κοιτάζω μακρύτερα. Ουσιαστικά, δεν μετάνιωσα ποτέ που υπήρξα λαθροθήρας. Ένας κύκλος στη ζωή μου άνοιξε και ολοκληρώθηκε, έκλεισε. Ήταν μία εμπειρία που μάλλον έψαχνε να βρει θέση στη ζωή μου και τη βρήκε. Στη ζωή μας εξάλλου, οι εμπειρίες, καλές ή άσχημες, είναι αυτές που μας καθορίζουν και μας δίνουν στη συνέχεια ώθηση για την αλήθεια. Προφανώς, στη δική μου περίπτωση, έπρεπε να περάσω από τις δικές μου συμπληγάδες για να καταλάβω το αληθινό νόημα της φύσης.

Στην παρέα σου σήμερα γνωρίζουν για το παρελθόν σου;
Από την ομάδα μου σήμερα όχι, κανείς δεν γνωρίζει. Και δεν συντρέχει λόγος και να μάθουν. Για μένα το μόνο που ξέρουν είναι πως είμαι ένας καλός κυνηγός.

Θέλεις να πεις κάτι άλλο πριν κλείσουμε την συζήτησή μας;
Ναι, ήμουν λαθροθήρας - και για μεγάλο διάστημα στη ζωή μου δεν είχα κυνηγήσει νόμιμα. Με εξίταρε αυτού του είδους η παρανομία. Αυτά όλα ανήκουν στο παρελθόν. Θέλω όμως να σταθώ στην υποκρισία κάποιων. Στις μικρές κοινωνίες ξέρουν και ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει με το λαθραίο κυνήγι, ασφαλώς γνωρίζουν και γνωρίζουμε τη δράση μερικών λίγων ευτυχώς που παρανομούν συστηματικά. Αναρωτιέμαι πολλές φορές, ποια πράξη είναι περισσότερο επαίσχυντη, του λαθροθήρα που παρανομεί ή αυτών που ξέρουν και σιωπούν; Είναι και κάτι άλλο, πιστεύω ότι η πλειονότητα των κυνηγών, έστω και για μία φορά στη ζωή τους έχουν κυνηγήσει παράνομα. Έχουν νιώσει την αδρεναλίνη να ανεβαίνει ψηλά και να λούζει το πρόσωπο ο ιδρώτας. Ίσως να κάνω λάθος, αλλά το πιστεύω αυτό.

Σήμερα έβγαλε γουρούνια η παρέα σου;
Όχι δυστυχώς, εγώ όμως έπρεπε να γυρίσω στο σπίτι γεμάτος, έχω συνηθίσει να φέρνω πάντα κάτι από το βουνό. Βλέπεις τα άγρια χόρτα; Σήμερα τα μάζεψα. Α ναι, έχω γίνει ειδικός και στη συλλογή χορταρικών. Είδες πόσα πράγματα μπορεί να σου δώσει η φύση;

Θα μιλήσεις κάποτε στο γιό σου για το παράνομο παρελθόν σου στο κυνήγι;
Όταν έλθει η ώρα ναι. Προς το παρόν, τον παίρνω πολλές φορές μαζί μου στο κυνήγι όταν το επιτρέπει ο χρόνος του. Του αρέσει πολύ η διαδικασία της γουρουνοπαρέας, και ξέρω ότι θα γίνει καλός κυνηγός.

Που κυνηγάς εσύ και η παρέα σου σήμερα;
Στη Ρούμελη. Αρκετά μακριά από τον τόπο της μακρινής μου παρανομίας. Στην Πελοπόννησο δεν έχω κυνηγήσει ποτέ μου αγριογούρουνα. Να έλθω κάποια φορά μαζί σας για κυνήγι;
Έλα, όμως μόνο για χόρτα………

Πηγή www.gpeppas.g

Φόβοι για μείωση της κυνηγετικής περιόδου...

Νέο γύρο επαφών με τους εκπροσώπους των τοπικών Αρχών (Βουλευτή, Νομάρχη, Δημάρχους), θα πραγματοποιήσει το επόμενο διάστημα το διοικητικό συμβούλιο του κυνηγετικού συλλόγου Ζακύνθου, με αφορμή όσα στοιχεία έχουν δει το φως της δημοσιότητας για μείωση της κυνηγετικής περιόδου.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν στα “χέρια” τους οι κυνηγετικές Ομοσπονδίες, στο Υπουργείο Περιβάλλοντος ασκούνται μεγάλες πιέσεις από τις οικολογικές Οργανώσεις, προκειμένου το κυνήγι να ξεκινήσει στις 15 Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους, λήγοντας στις 31 Ιανουαρίου του 2011.
Κάτι τέτοιο, αναμένεται να προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις, αφού ως γνωστών κανένας σύλλογος ή Ομοσπονδία δεν δέχεται μείωση της περιόδου, ενώ και τους προηγούμενους μήνες, όταν το θέμα ήταν ξανά στην επικαιρότητα, οι κυνηγοί στράφηκαν προς όλες τις αρμόδιες Υπηρεσίες και τους πολιτικούς φορείς, ζητώντας τους να μην ψηφιστεί καμιά νέα απαγόρευση.
“Συντάσσουμε έγγραφο από τώρα, με το οποίο θα απευθυνθούμε στους πάντες, ζητώντας τη γνώμη τους. Δεν είναι δυνατόν, αυθαίρετα και χωρίς καμία μελέτη, να μειώνουν για δύο μήνες το κυνήγι. Οι παρεμβάσεις των Οικολόγων, είναι αυθαίρετες”, σημείωσε με δηλώσεις του στην “Ημέρα”, ο πρόεδρος του κυνηγετικού συλλόγου, Διονύσης Μακρής.
Όπως εξήγησε, αν οι προτάσεις που ακούγονται από τώρα ισχύσουν, τότε εκτός των κυνηγών θα πληγεί και ένα μεγάλο μέρος από τον εγχώριο τουρισμό, ιδιαίτερα στη βόρεια Ελλάδα, όπου πολλές επιχειρήσεις αναμένουν την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου από τα μέσα Αυγούστου. “Περιμένουμε τη νέα ρυθμιστική και τα μέτρα που θα ισχύσουν για την έκδοση των αδειών και ανάλογα θα κινηθούμε”, επεσήμανε.

Δεξαμενές νερού στα δάση

Εν τω μεταξύ, με χρηματοδότηση του συλλόγου και της κυνηγετικής Ομοσπονδίας Πελοποννήσου και σε συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία, θα αγοραστούν τρεις πλαστικές δεξαμενές νερού, που θα τοποθετηθούν σε διάφορα σημεία της ορεινής Ζακύνθου.
Κάθε δεξαμενή θα είναι χωρητικότητας 1.000 λίτρων και θα είναι πάντα γεμάτες με νερό, ώστε, αν παραστεί ανάγκη, να γεμίζουν από εκεί τα οχήματα της πυροσβεστικής. Η μία θα τοποθετηθεί στην περιοχή Σπαρτία του Κοιλιωμένου, η άλλη μεταξύ Μαριών και Έξω Χώρας και η τρίτη στον Άγιο Γεώργη των Κρημνών. Εντός των ημερών αναμένεται να δοθεί από την Ομοσπονδία και η τελική έγκριση αγοράς τους.
“Είναι μια προσφορά του συλλόγου στη φύση και στο περιβάλλον. Έμπρακτα προσπαθούμε να διαφυλάξουμε τον δασικό μας πλούτο. Αυτό το στόχο έχουμε”, κατέληξε ο κ. Μακρής.

http://www.imerazante.gr
Σπύρος Μπέτσης

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ "ΕΘΝΟΣ-ΚΥΝΗΓΙ"...

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΕΙΝΑΙ:

ΟΙ ΛΑΓΟΙ... ΣΤΗΝ ΚΑΨΑΛΑ Η προτίμηση των λαγών για τις καμένες περιοχές.

ΣΤΟΥΣ ΒΑΤΗΡΕΣ ΤΟΥ ΣΧΙΣΤΟΥ Μια μέρα στο σκοπευτήριο του Κυνηγετικού Συλλόγου Πειραιά.

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ Αποκλειστικό ρεπορτάζ στο Αργοστόλι, από τη δίκη του δολοφόνου του θηροφύλακα Θ. Παπασπυρόπουλου.

ΟΙ ΡΩΓΜΕΣ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ Ο έλεγχος του ατσαλιού και τα τεστ εξακρίβωσης ζημιών στον «σκελετό» των όπλων.

ΤΑ ΚΟΥΡΤΣΧΑΑΡ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ Τι συνέβη με την αλλαγή απαιτήσεων και εδαφών, όταν η φυλή κατέβηκε... νοτιότερα.

ΟΙ ΚΑΜΠΙΣΙΕΣ ΩΣ «ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ» Οι διαφορές στην εξέλιξη του είδους σε Ευρώπη και Αμερική...

ΓΙΑ ΚΑΠΡΟΥΣ ΜΕ ΕΝΑ... ΚΟΝΤΟΜΑΧΑΙΡΟ! Τολμηρά κυνήγια για λίγους ανθρώπους και για ξεχωριστούς σκύλους.

ΤΟ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟ KRIEGHOFF Το ασύγκριτο στην ουσία και στις λεπτομέρειες σουπερποζέ.

ΟΙ ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ ΤΗΣ ΓΑΣΚΩΝΗΣ Γνωριμία με τον Μεγάλο και τον Μικρό Μπλε!


Σε κάθε τεύχος και ένα μοναδικό DVD-VIDEO.

ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΠΡΟΣ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

O Νομάρχης Ιωαννίνων κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης, απέστειλε σήμερα στην Υπουργό Περιβάλλοντος την παρακάτω επιστολή:

Η Νομαρχιακή Αρχή Ιωαννίνων έχει γίνει κοινωνός του προβληματισμού και των διαμαρτυριών των κυνηγετικών οργανώσεων του Νομού και της Ηπείρου γενικότερα, για τις ρυθμίσεις που προωθούνται από την Πολιτεία, με τις οποίες εκτιμούν ότι επιχειρείται απαξίωση της κυνηγετικής δραστηριότητας.

Σαφώς και είμαστε υπέρμαχοι του αυστηρού ελέγχου του κυνηγιού και της τήρησης της ελληνικής και κοινοτικής νομοθεσίας. Επ΄ ουδενί όμως δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ρυθμίσεις οι οποίες λειτουργούν μονόπλευρα σε βάρος των κυνηγών, κυρίως όμως σε βάρος της κοινωνίας μας. Οι περίπου 10.000 κυνηγοί του Νομού μας, έχουν αποδείξει άλλωστε με πράξεις, το σεβασμό τους στο περιβάλλον και αποδεδειγμένα συνεισφέρουν στην τοπική οικονομία.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι ο Νομός μας και ιδιαίτερα οι ακριτικές και ορεινές του περιοχές, στηρίζουν ακόμη την όποια ύπαρξή τους σε μεγάλο βαθμό στην άσκηση της κυνηγετικής δραστηριότητας, η οποία γίνεται με την συνδρομή των κυνηγετικών οργανώσεων που προβαίνουν σε εμπλουτισμό της φύσης με θηράματα, αλλά και με τη λειτουργία της Θηροφυλακής, η οποία έχει καταφέρει να μειώσει σε σημαντικό βαθμό τη λαθροθηρία.

Η κυνηγετική δραστηριότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αγροτική ζωή και την επαφή με τη φύση, και εκτός των άλλων συμβάλλει ουσιαστικά στην πυροπροστασία κατά τη θερινή περίοδο. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω θεωρούμε ότι οποιαδήποτε σκέψη για μείωση της κυνηγετικής δραστηριότητας θα πρέπει να αναθεωρηθεί και να έχετε υπόψη σας ότι σε αντίθετη περίπτωση οι αρνητικές επιπτώσεις, θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερες, των όποιων κερδών επιδιώκονται. Καταληκτικά, θέλουμε να επαναλάβουμε δήλωση ενός εκ των πλέον δραστήριων Ελλήνων πολιτών σε θέματα οικολογίας, όπως ειπώθηκε σε επίσκεψή του στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων: Είμαστε με τους κυνηγούς και όχι με τους λαθροκυνηγούς.

Πηγή www.diananews.gr

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

Γ΄ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ...

Βαρύς ο πέλεκυς της δικαιοσύνης στον δολοφόνο του Ομοσπονδιακού Θηροφύλακα της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Πελοποννήσου Παπασπυρόπουλου Θοδωρή

Το μικτό ορκωτό κακουργιοδικείο Αργοστολίου εκδίκασε την υπόθεση της στυγνής δολοφονίας του Ομοσπονδιακού Θηροφύλακα της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Πελοποννήσου Παπασπυρόπουλου Θοδωρή και την απόπειρα δολοφονίας κατά του έτερου Θηροφύλακα της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Πελοποννήσου Λάττα Γεώργιου.

Ο δολοφόνος Γιάννης Κόλιας καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ισόβια κάθειρξη και 22 χρόνια και σε χρηματική ποινή 1800 ευρώ, καθώς επίσης διετάχθη η κατάσχεση όλων των όπλων που κατείχε νομίμως ή παρανόμως. Επίσης, το δικαστήριο αποφάσισε η έφεσή του να μην έχει ανασταλτικό χαρακτήρα.

Η οικογένεια του δολοφονηθέντος θηροφύλακα, το παρ’ ολίγον δεύτερο θύμα Γ. Λάττας, ο οποίος είχε τραυματιστεί σοβαρά στο μάτι και η Κυνηγετική Ομοσπονδία Πελοποννήσου εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την απόφαση του δικαστηρίου που ήταν η ανώτερη προβλεπόμενη ποινή για τον δράστη και δήλωσαν ότι τουλάχιστον η συγκεκριμένη ποινή δικαιώνει την μνήμη του Θοδωρή Παπασπυρόπουλου.

Επίσης, οι ανωτέρω εκφράζουν δημοσίως τις ευχαριστίες τους στους παριστάμενους δικηγόρους ως πολιτική αγωγή από την πλευρά των θυμάτων κ.κ. Ρεκέ Ιωάννη, Πατρινό Αντώνιο, Δημητρίου Σπύρο, Θωμά Γεώργιο και Μυλωνοπούλου Αθανασία, που παρέστησαν στην δίκη και οι οποίοι δεν εδέχθησαν να αμοιφθούν και εισέπραξαν μόνο τα ποσά που αφορούσαν τα παράβολα παράστασης στο συγκεκριμένο δικαστήριο και τα έξοδα μετακίνησης και διαμονής τους.

Ο Πρόεδρος Μαρκόπουλος Κων/νος

Ο Γ. Γραμματέας Κανελλόπουλος Νικόλαος

Πηγή www.diananews.gr

ΑΡΤΕΜΙΣ – 15 χρόνα παρακολούθησης θηραματικών πληθυσμών...

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στις 11 Ιουνίου 2010, παρουσίαση του προγράμματος «ΑΡΤΕΜΙΣ» στα πλαίσια της συνάντησης των Μεσογειακών Χωρών της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας των Κυνηγετικών Οργανώσεων (FACE Med).

Η διάσκεψη πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Ledra Marriott, με συμμετοχή εκπροσώπων από όλες τις χώρες της Μεσογείου. Συμμετείχαν επίσης εκπρόσωποι φορέων, πολιτικοί εκπρόσωποι, υπηρεσιακοί παράγοντες, εκπρόσωποι του τύπου και ακαδημαϊκοί.

Χαιρετισμό απηύθυναν πριν την έναρξη της παρουσίασης οι κ. Χρήστος Φώλιας τέως Ευρωβουλευτής & Υπουργός Ανάπτυξης, κ. Καντερές Νικόλαος Βουλευτής Αττικής, και ο κ. Ανδρεόπουλος Ανδρέας Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.

Η επιστημονική παρουσίαση των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε από τους κ. Χρήστο Θωμαΐδη Aναπληρωτή Καθηγητή – Θηραματολόγο στο Τμήμα Δασοπονίας του ΑΤΕΙ Λαμίας, και κ. Θεοφάνη Καραμπατζάκη Δασολόγο – Θηραματολόγο. Παρόντα ήταν επίσης και τα υπόλοιπα μέλη της επιστημονικής ομάδα του «ΑΡΤΕΜΙΣ» οι κ. Γεώργιος Λογοθέτης Στατιστικολόγος, και κα. Γεσθημανή Χριστοφορίδου Δασολόγος.

Το πρόγραμμα «ΑΡΤΕΜΙΣ» και τα αποτελέσματά της 15ετούς υλοποίησής του αποτελούν τη μοναδική αξιόπιστη πηγή πληροφορίας στη χώρα που αφορά τη δυναμική και την αφθονία των θηραματικών πληθυσμών. Η συλλογή πληροφοριών προέρχεται από ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, και βασίζεται στη συμπλήρωση ειδικά σχεδιασμένου ερωτηματολογίου αποκλειστικά από κυνηγούς. Ο τεράστιος όγκος πληροφοριών επεξεργάζεται έπειτα από εξειδικευμένη επιστημονική ομάδα. Το πρόγραμμα στηρίζεται στην καταγραφή της κάρπωσης θηραματικών ειδών, ταυτόχρονα όμως συλλέγεται και ένας μεγάλος αριθμός πληροφοριών όπως η κυνηγετική ευκαιρία, η θηραματική προτίμηση, η κυνηγετική ζήτηση, και οικονομικά χαρακτηριστικά της κυνηγετικής δραστηριότητας. Από τα αποτελέσματα προέκυψε πως το κυνήγι δεν εξαντλεί τους θηραματικούς πληθυσμούς στη χώρα οι οποίοι παραμένουν σταθεροί. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις τα αποτελέσματα του προγράμματος οδήγησαν την Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδας σε συγκεκριμένες διαχειριστικές προτάσεις προς το Υπουργείο, όπως για παράδειγμα η αύξηση του ορίου κάρπωσης του αγριόχοιρου λόγω ραγδαίας αύξησης του πληθυσμού, και η μετατόπιση της ημερομηνίας κυνηγιού της πέρδικας. Το «ΑΡΤΕΜΙΣ» είναι το μοναδικό πρόγραμμα καταγραφής και παρακολούθησης πληθυσμών της άγριας ζωής στη χώρα μας.

Στο τέλος της παρουσίασης των επιστημονικών αποτελεσμάτων χαιρέτησε ο κ. Βλάχος Χρήστος Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ. Ο κ. Βλάχος αναγνώρισε το τεράστιο μέγεθος του προγράμματος «ΑΡΤΕΜΙΣ» και της μοναδικής του αξίας ως την πιο αξιόπιστη πηγή μελέτης και καταγραφής της δυναμικής των θηραματικών πληθυσμών στη χώρα, αλλά και ως διαχειριστικό μέτρο για τους θηραματικούς πληθυσμούς σε εθνικό επίπεδο. Ακολούθησε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση με τοποθετήσεις των κυρίων Dr. Alexandre Chaikowski, Διευθυντή του Ινστιτούτου OMPO για τη Μελέτη των Μεταναστευτικών Πτηνών στην Παλαιαρκτική, Dr. Yves Lecocq Γενικό Γραμματέα, G. De Turkheim Πρόεδρο και G. Bana Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας των Κυνηγετικών Οργανώσεων (FACE).

Όλοι οι παρευρισκόμενοι αναγνώρισαν τη σημαντικότητα του προγράμματος «ΑΡΤΕΜΙΣ» όχι μόνο ως εργαλείο γνώσης αλλά και ως εργαλείο διαχείρισης. Ακόμη έγινε σαφές ότι κανένας δεν γνωρίζει καλύτερα από τους κυνηγετικούς φορείς μέσω των προγραμμάτων που υλοποιούν την κατάσταση των θηραματικών πληθυσμών στην Ελλάδα, και πως το σύγχρονο κυνήγι στην Ελλάδα υλοποιείται με ορθολογικό τρόπο, σεβασμό στο περιβάλλον από όλους τους κυνηγούς, και στηρίζεται στην αειφορική χρήση των ανανεώσιμων φυσικών πόρων. Επίσης προέκυψε η επιτακτική ανάγκη συμμετοχής των κυνηγετικών φορέων της χώρας σε οποιαδήποτε απόφαση σε εθνικό ή διεθνές επίπεδο που αφορά την κυνηγετική δραστηριότητα και την διαχείριση των θηραματικών πληθυσμών.

Ο Πρόεδρος της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας κ. Νικόλαος Παπαδόδημας εκτός από το γενικό συντονισμό της παρουσίασης, στο τέλος έκλεισε την πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση των αποτελεσμάτων του «ΑΡΤΕΜΙΣ» λέγοντας χαρακτηριστικά ότι: «Δεν υπάρχει καμιά άλλη οργάνωση ή φορέας που να αυτοχρηματοδοτεί ερευνητικά προγράμματα τέτοιου μεγέθους και επιστημονικού ενδιαφέροντος, όπως επίσης δεν υπάρχει κανένα άλλο πρόγραμμα καταγραφής και παρακολούθησης της εξέλιξης των θηραματικών πληθυσμών που να βασίζεται σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα (15 χρόνια παρατηρήσεων) και σε τόσο αξιόπιστη μεθοδολογία συλλογής και στατιστικής επεξεργασίας των δεδομένων της έρευνας».

Πηγή www.e-artemis.gr

O ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΥΝΗΓΩΝ ...

Ευρώπη Επτά εκατομμύρια κυνηγοί αναζητούν... πατρίδα

Είμαστε πολλοί αλλά αλήθεια πόσοι ακριβώς;

Η πρόσφατη κινητοποίηση των Ελλήνων κυνηγών, με αφορμή την κάθοδο του ΚΕΚ στις ευρωεκλογές, ξεκίνησε και μια μεγάλη συζήτηση για τον αριθμό, άρα και την πολιτική δύναμη των κυνηγών σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της FACE, της Ομοσπονδίας Οργανώσεων για το Κυνήγι και την Διατήρηση της Άγριας Πανίδας της Ε. Ε., στην οποία συμμετέχουν όλες οι εθνικές κυνηγετικές συνομοσπονδίες (και η δική μας), τα νούμερα είναι τουλάχιστον εντυπωσιακά.

Με στοιχεία -προσεγγιστικά του 2007- οι Ευρωπαίοι κυνηγοί ξεπερνούν πλέον τα 7 εκατομμύρια, δημιουργώντας τη 19η ευρωπαϊκή «χώρα» σε πληθυσμό, αν μπορούσαν βέβαια να κατασκευάσουν μια ονειρική δικιά τους, γεμάτη θηράματα και ανέπαφη φύση.

Η αναλογία μάλιστα των κυνηγών στον πληθυσμό είναι επίσης εντυπωσιακή καθώς στην καλύτερη περίπτωση φτάνει το 1:12 (Ιρλανδία) ή το 1:15 (Κύπρος).

Φυσικά ο χάρτης των Ευρωπαίων κυνηγών αποκαλύπτει και τα σημεία εκείνα που η συγκεκριμένη δραστηριότητα δεν είναι δημοφιλής, όπως π.χ. την Ολλανδία, όπου μόνο 1 στους 626 κατοίκους κυνηγά.

Τα πρωτεία σε απόλυτους αριθμούς τα έχουν φυσικά και οι μεγαλύτερες χώρες σε πληθυσμό, αλλά και εδώ έχουμε διαφοροποιήσεις. Η Γαλλία, αν και Τρίτη πολυπληθέστερη, έχει τη μεγαλύτερη κυνηγετική κοινότητα με πάνω από 1.300.000 συναδέλφους, κάτι που εξηγεί και την παλαιότερη επιτυχία τής εκεί αντίστοιχης πολιτικής κίνησης.

Οσο για την Ελλάδα; Η χώρα μας διατηρεί καλή ισορροπία, καθώς είναι η δέκατη σε πληθυσμό αλλά και επίσης δέκατη σε αριθμό κυνηγών, με αναλογία ενός κυνηγού ανά 37 κατοίκους. Θυμίζουμε εδώ ότι όλα τα παραπάνω στοιχεία αφορούν κυνηγούς που έχουν νόμιμη άδεια σήμερα και όχι όσους γενικά έχουν ασχοληθεί με το κυνήγι στο παρελθόν (που είναι πολύ πειρσσότεροι).

Αν θέλουμε να δούμε πιο «πολιτικά» αυτούς τους αριθμούς, συνολικά με το κυνήγι απασχολούνται ή ενδιαφέρονται πάνω από 20 εκατομμύρια Ευρωπαίοι. Αυτό υπολογίζεται συνεκτιμώντας τις οικογένειές τους, αλλά και όλο τον αριθμό θηροφυλάκων, εκπαιδευτών, εμπόρων και επισκευαστών εξοπλισμού, όπως και των ανθρώπων που έμμεσα αλλά σημαντικά ωφελούνται από την κυνηγετική δραστηριότητα, όπως ιδιοκτήτες καταλυμάτων, εστιατορίων κ.λπ.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του FACE η κυνηγετική δραστηριότητα δημιουργεί στην Ευρώπη 120.000 θέσεις εργασίας και ένα τζίρο 5 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση.
Τα ευρωπαϊκά μεγέθη επίσης παραμένουν εντυπωσιακά και σε άλλους τομείς. Π.χ. το 20% με 30% των κυνηγών ταξιδεύουν και σε άλλες χώρες (εντός και εκτός Ευρώπης) για την αγαπημένη τους δραστηριότητα.

Το πολιτικό κυνήγι

Αν και αντίστοιχα δεδομένα μπορεί να βρούμε για πολλές δραστηριότητες, το κυνήγι σίγουρα ξεχωρίζει καθώς είναι μαζικό και καλύπτει κάθε κοινωνική τάξη,
Είναι ταυτισμένο με την ύπαιθρο, προϋποθέτει μια αρκετά σημαντική επένδυση σε εξοπλισμό, εκπαίδευση και μετακίνηση, είναι διασυνοριακό, ενώ διεξάγεται για πολλούς μήνες.

Οπότε παραμένει το ερώτημα…

Σε μια πολυπολιτισμική Ευρώπη, όπου φανατικά (και ορθά) προασπίζονται τα δικαιώματα κάθε ομάδας (πολιτικής, κοινωνικής, εθνικής ή ό,τι άλλο), πώς μπορεί η 19η «χώρα» (αυτή μόνο των κυνηγών) να παραμένει τόσο παραμελημένη και εκτός πολιτικής παρέμβασης;

Του Χρήστου Γ. Κτενά

Πηγή www.gpeppas.gr

Όμιλος Κυνοφίλων Αιτ/νίας...

Ο Όμιλος Κυνοφίλων Αιτ/νίας διοργανώνει σεμινάριο στις 23-06-2010 στο Αγρίνιο στο ξενοδοχείο Alexander.Θα μοιραστούν μαζί μας τις γνώσεις τους για τους Αγγλικούς δείκτες ο κ. Σπύρος Δέδες,για τις ηπειρωτικές φυλές ο κ. Γιώργος Καλαντζής, για τους Ελληνικούς ιχνηλάτες ο κ. Γιάννης Φραγγίδης, για θέματα εκπαίδευσης ο κ. Μαυρίδης, για κτηνιατρικά θέματα ο κ. Φλώρος και περί θηραματολογίας ο κ. Χατζηνίκος Ευάγγελος.

Μετά το σεμινάριο θα ακολουθήσει μπουφές.

Τιμή προσκλήσεως 12e

Πληροφορίες στα τηλ.6937880070, 6946771620

Πηγή www.bounasprogress.gr
Εκτροφή Epagneul Breton

17η ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΕΚΤΡΟΦΗΣ ΚΟΥΡΤΣΧΑΑΡ...

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑΣ

C.A.C ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΜΑΪΟΥ 2010 ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΤΩ ΑΧΑΪΑΣ


Ήταν η σειρά της Αχαϊας να φιλοξενήσει για εφέτος αυτή τη μεγάλη εκδήλωση εκτροφής Κούρτσχααρ. Τα μέλη του ομίλου της περιοχής ο κ. Γ. Λαμπρόπουλος διοικητικός υπεύθυνος και υπεύθυνος στίβου ο πολύ πρόθυμος Α. Αντωνόπουλος και οι Αφοί Λιάπη φρόντισαν με πολύ επιμέλεια για τη σωστή οργάνωση της εκδήλωσης και προσέφεραν στους καλεσμένους την άψογη φιλοξενία τους. Το Δ.Σ τους συγχαίρει και τους ευχαριστεί θερμά για την μεγάλη τους προθυμία.

Καλεσμένος μας σε αυτή την εκδήλωση ήταν ο Γερμανικής καταγωγής κ. KLAUSS MEINERT ο οποίος είναι Πρόεδρος του ομίλου Κούρτσχααρ του NORDMARK, διεθνής κριτής Μορφολογίας και Εργασίας μόνο για Κούρτσχααρ, από τους πιο αναγνωρισμένους κριτές στη χώρα του. Το Δ.Σ του ομίλου επέλεξε Γερμανικής καταγωγής κριτή, εμπιστευόμενο τις κρίσεις του για την Γερμανικής καταγωγής φυλή μας.

Το Σάββατο το απόγευμα στην πλατεία της Κ. Αχαΐας στο Πνευματικό κέντρο Μελίνας Μερκούρη πραγματοποιήθηκε Σεμινάριο με θέμα εκτροφή και το στάνταρ φυλής των Κούρτσχααρ με ομιλητή τον κ. KLAUSS MEINERT. Ο κ. MEINERT προσπάθησε να εξηγήσει στους παρευρισκόμενους τα κριτήρια και τις μεθόδους που χρησιμοποιούν στη Γερμανία για την σωστή εκτροφή και εξέλιξη της φυλής. Τα συμπεράσματα ήταν ότι οι εκτροφείς της Γερμανίας αλλά και ο όμιλος είναι πάρα πολύ αυστηροί με τους κανόνες εκτροφής και επιλογής γεννητόρων.

Την Κυριακή το ραντεβού για την έκθεση Μορφολογίας ήταν στην Κ. Αχαΐα, σε μια οργανωμένη παραλία το MAYARI δίπλα στη θάλασσα. Ένας υπέροχος χώρος με γκαζόν αρκετά μεγάλος για να παρουσιαστούν σωστά τα σκυλιά μας, με δένδρα και bar.

Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Γιάννη Ντουφεξή για την άψογη φιλοξενία στο χώρο του. Θα ήθελα να σταθώ στο γεγονός ότι παρά την οικονομική κρίση, οι συμμετοχές των σκύλων έφτασαν τις εξήντα έξι (66), ικανοποιητικός αριθμός που για ακόμη μια φορά δείχνει ότι η φυλή μας πάει μπροστά.

Ο κριτής έδινε πολύ μεγάλη σημασία, στην οδοντοστοιχία των σκύλων, διότι θεωρούσε ότι για ένα σωστό απόρτ χρειάζονται σωστά δόντια και δυνατός λαιμός, στην μηχανική των σκύλων διότι τα σκυλιά μας χρησιμοποιούνται για κυνήγι, και τέλος στα λάθη του τύπου της φυλής.

Εξήγησε ότι στην κατηγορία Νέων δεν αξιολογεί τα νεαρά σκυλιά πάνω από ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ. Ο κ. MEINERT εξέταζε πολύ προσεκτικά τον κάθε σκύλο δίνοντας πολύ μεγάλη σημασία στην κίνηση. Αρκετά μεγάλος ο αριθμός των σκύλων που βαθμολογήθηκαν με ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ, αλλά για τα Γερμανικά δεδομένα σκύλος του ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ προτείνεται για εκτροφή και θεωρείται αξιόλογος. Σκύλος ΕΞΑΙΡΕΤΟΣ γενικά με ένα μόνο λάθος μηχανικής βαθμολογείτο από τον κ. MEINERT με ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ.

Μετά το τέλος της αξιολόγησης των αρσενικών έγινε απονομή πλακετών, τιμώντας έτσι ο όμιλος όλους όσους βοήθησαν στη διοργάνωση της εκδήλωσης. Στον κριτή κ. MEINERT ο πρόεδρος του ομίλου αφιέρωσε αναμνηστική πλακέτα, στη δε σύζυγο του αναμνηστικό δώρο. Η απονομή πλακετών και δώρων έγινε από μέλη του ομίλου στον αντιδήμαρχο κ. Θανάση Ραυτακόπουλο για την προθυμία και τη φιλοξενία στην πόλη του, στον Κτηνίατρο της έκθεσης κ. Κώστα Μακρυγιάννη και τον απανταχού παρών για την πολύτιμη βοήθειά του και διοικητικό υπεύθυνο κ. Γιώργο Λαμπρόπουλο καθώς και στην γραμματεία του ομίλου τη νεαρή Αντωνοπούλου και τις δύο φίλες της.

Το Δ.Σ του ομίλου τους ευχαριστεί όλους θερμά.

Ειδικότερα θα ήθελα προσωπικά να απευθύνω ένα ιδιαίτερο και μεγάλο ευχαριστώ στον κ. Μανώλη Κοπτερό από τη Μυτιλήνη που σε όλο το διάστημα της προεδρίας μου είναι πολύ κοντά στον όμιλο και βοηθάει σε οποιαδήποτε επικοινωνία και διευθέτηση θεμάτων από τον Γερμανικό όμιλο Κούρτσχααρ.

Μετά από ολιγόλεπτο διάλειμμα η έκθεση συνεχίστηκε με την αξιολόγηση των θηλυκών. Ευχάριστη ήταν η παρουσία των νεαρών χειριστών

Κλεάνθη και Κώστα αφού ο τελευταίος από τη χαρά του να πάρει το κύπελλο άφησε τον σκύλο του. Στο τέλος το καλύτερο έκθεσης διεκδίκησαν από τα αρσενικά ο LAKOPETRA ERIK και από τα θηλυκά η BOA. «ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΚΘΕΣΗΣ» και «ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΚΤΡΟΦΗΣ» ανακηρύχτηκε ο LAKOPETRA ERIK των Aφών Λιάπη.

Το Δ.Σ ευχαριστεί θερμά όλους όσους στήριξαν οικονομικά την εκδήλωση και όλους τους συμμετέχοντες σε αυτήν.

Του κ. Γαβριήλ Νιάνιου

Πηγή www.kinigotopos.gr

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Σύλληψη λαθροθήρων στην Κρήτη...

Α΄ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΡΗΤΗΣ & ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Συνελήφθησαν, από άντρες της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής της Α΄ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Κρήτης-Δωδεκανήσου, στις 23:30 της 8ης Ιουνίου 2010, σε δασική περιοχή κοντά στον οικισμό της Μαλαθύρου, του Δήμου Μηθύμνης, Ν. Χανίων, 2 άντρες για παράνομη θήρα λαγού τη νύχτα με χρήση προβολέων. Οι 2 συλληφθέντες, εκ των οποίων ο ένας έφερε προβολέα και ο άλλος δίκαννο και 3 σκοτωμένους λαγούς, εντοπίστηκαν από θηροφύλακες, οι οποίοι τους προσέγγισαν πεζή. Αφού τους περικύκλωσαν, οι θηροφύλακες γνωστοποίησαν την ιδιότητά τους και το αξιόποινο της πράξης τους στη συνέχεια τους οδήγησαν στο Αστυνομικό Τμήμα Κισάμου. Οι θηροφύλακες μετέβησαν στη Δ/νση Δασών Χανίων όπου υπέβαλαν μήνυση. Η εκδίκαση των συλληφθέντων θα γίνει με τη διαδικασία του αυτόφωρου.

Η επιτυχία αυτή της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής ήρθε να προστεθεί στη σύλληψη 2 ατόμων στην περιοχή Στείρωνα Αρκαλοχωρίου, Ν. Ηρακλείου, κατά τη διάρκεια της νύχτας 3η προς 4η Ιουνίου 2010 από Ομοσπονδιακούς Θηροφύλακες και θηροφύλακες του 1ου Κυνηγετικού Συλλόγου Ηρακλείου. Τα εν λόγω άτομα επίσης επιδίδονταν σε παράνομη θήρα λαγού τη νύχτα με χρήση προβολέων, στη συγκεκριμένη περίπτωση από αυτοκίνητο. Οδηγήθηκαν στο Αστυνομικό Τμήμα Αρκαλοχωρίου όπου σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος τους.

Και στις 2 περιπτώσεις κατασχέθηκαν όλα τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν στη λαθροθηρία.

Πηγή www.e-artemis.gr

Κυνηγετικός Σύλλογος Πύργου...

Υποστήριξη της φύσης

Απελευθέρωση λαγών έγινε χθες από τον Κυνηγετικό Σύλλογο Πύργου σε συνεργασία με τη Γ'ΚΟΠ και το Δασαρχείο. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Κυνηγετικού Συλλόγου Πύργου Νικ.Γαρουφαλλή,τα αιτήματα για απελευθερώσεις στην ευρύτερη περιοχή ήταν πάρα πολλά,αλλά οι τελικές αποφάσεις ελήφθησαν σε συνεργασία με τους θηραματολόγους.

Παγίδες για αγριογούρουνα βρήκαν κυνηγοί στο Χορτιάτη...

Στημένες από ασυνείδητους λαθροθήρες

Απίστευτο θράσος! Ασυνείδητοι είχαν βάλει στόχο να πιάνουν αγριογούρουνα με παγίδες. Τέλος, στο άνανδρο σχέδιό τους έβαλαν κυνηγοί, που βέβαια ουδεμία σχέση έχουν με τη… συνομοταξία των λαθροθήρων!

Το περιστατικό συνέβη στον ορεινό όγκο του Χορτιάτη και συγκεκριμένα στην περιοχή της Περιστεράς και μάλιστα σχεδόν ένα μήνα μετά τη λήξη της θηρευτικής περιόδου!


Το δόλωμα…

Η παγίδα ήταν μια ιδιοκατασκευή από μασίφ σίδερο διαστάσεων 1 Χ 1,5 μέτρων, ενώ υπήρχε μηχανισμός που έκλεινε αυτόματα μόλις το ανυποψίαστο ζώο έμπαινε μέσα.
Οι λαθροθήρες οδηγούσαν το αγριογούρουνο, δελεάζοντάς το με τροφή που άφηναν σε επίκαιρα σημεία.
Την… αμαρτωλή επιχείρηση διέκοψαν ή πρόλαβαν πριν πάρει διαστάσεις οι προσπάθειες του Κυνηγετικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
Στη διάρκεια περιπολίας, ο Θηροφύλακας του συλλόγου αντιλήφτηκε σπασμένα καλαμπόκια που ήταν διασπαρμένα από ένα σημείο και συνέχιζαν σε ένα μονοπάτι. Τα ακολούθησε και ύστερα από μια διαδρομή 100 μέτρων βρήκε μέσα στα πουρνάρια την παγίδα, που ήταν «οπλισμένη» έχοντας στο εσωτερικό της το δόλωμα, ένας σωρός από καλαμπόκια


«Καταγγείλετε τη λαθροθηρία»

Ο Θηροφύλακας ειδοποίησε τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και αποφασίστηκε με βάρδιες να παρακολουθήσουν την περιοχή.
Ωστόσο, τις επόμενες ημέρες δεν εμφανίστηκε κανείς, ενδεχομένως επειδή ο δράστης ή οι δράστες αντιλήφθηκαν κάτι.
«Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να πιάσουμε τους λαθροθήρες. Ειδοποιήσαμε τις αρμόδιες αρχές και ελπίζουμε μήπως φως στην υπόθεση ρίξουν τα δακτυλικά αποτυπώματα. Την παγίδα την απομακρύναμε.
Την είχαμε εντοπίσει στις 18 Μαρτίου, περίπου δύο μήνες πριν, αφότου είχε λήξει το κυνήγι του αγριογούρουνου, που έχει καταληκτική ημερομηνία στις 20 Ιανουαρίου», ανέφερε ο πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Γιώργος Μπαμπαράτσας και πρόσθεσε: «Αυτή η ιστορία διαδραμίστηκε στην περίοδο της αναπαραγωγικής διαδικασίας. Καλούμε τους συναδέλφους όταν υποπίπτει στην αντίληψή τους παρόμοιο περιστατικό να το καταγγέλλουν. Ας τηλεφωνούν ακόμη και ανώνυμα, αρκεί να προσδιορίζουν τον τόπο για να μας διευκολύνουν στις έρευνες».

Σύμφωνα με τους ανθρώπους του συλλόγου, δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει αν οι λαθροθήρες είχαν προλάβει να πιάσουν και πόσα αγριογούρουνα με αυτόν τον ποταπό τρόπο. Πάντως το γεγονός είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς υπάρχει και το ενδεχόμενο οι δράστες να ήθελαν τα αγριογούρουνα και για να τα διασταυρώνουν με ήμερα, πράγμα που σημαίνει ότι κι αυτοί θα πρόσθεταν μια ακόμα …φάλτσα νότα υβριδισμού στους αγριόχοιρους που ήδη το γονίδιό τους έχει «μολυνθεί» αρκετά στη χώρα μας, υποβαθμίζοντας ένα από τα πιο παραδοσιακά θηράματα της πατρίδας μας.


Του Δημήτρη Μιλτιάδη

Πηγή www.go-outdoor.gr

Οι κυνηγοί προστάτες της χλωρίδας...

και με τη… βούλα!

Και το όνομα αυτών …Χλωροφίλοι! Αυτή είναι η επωνυμία της πρώτης Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) που ιδρύουν οι κυνηγοί, με στόχο την προστασία και της χλωρίδας.
Το καταστατικό είναι έτοιμο και έχει πάρει ήδη το δρόμο προς το πρωτοδικείο, συνοδευόμενο από 300 υπογραφές, για τη σχετική έγκριση.

Η πρωτοβουλία-πρωτοπορία ανήκει στον Κυνηγετικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης, καθώς η όλη προσπάθεια έχει ξεκινήσει από τον πρόεδρο, Γιώργο Μπαμπαράτσα.


Ποιοι είναι οι Χλωροφίλοι;

Στο διαδίκτυο, όπου υπάρχει η αντίστοιχη σελίδα, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής: ΜΚΟ, Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση για την προστασία των ειδών της χλωρίδας από τους χορτοφάγους και άλλον κίνδυνο. Με τον όρο φυτό, χαρακτηρίζεται ένας από τους τύπους με τους οποίους εμφανίζεται η ζωή στη γη κι ο όρος φυτό είναι γενική ονομασία που δίνεται στα ποώδη, θαμνώδη και δενδρώδη είδη. Σαφή όρια μεταξύ των ζώων και των φυτών είναι δύσκολο να ανεβρεθούν και, τις περισσότερες φορές, η διάκριση αυτών είναι τεχνητή, ιδιαίτερα στο επίπεδο των μικροοργανισμών. Τούτο είναι δε, πολύ φυσικό, αφού και οι δύο κατηγορίες φέρονται και εξελίχθηκαν από ίδιους προγονικούς παράγοντες. Τα ανώτερα, όμως, φυτά διακρίνονται σαφώς από τα ζώα.

Ως κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα των φυτών (φυτικών οργανισμών) προβάλλονται: η αδυναμία μετακίνησης και κάποια έλλειψη αισθήσεων, η παρουσία χλωροφύλλης και η θρέψη αυτών από ανόργανες ενώσεις με τη λειτουργία της φωτοσύνθεσης. Επίσης, η παρουσία της κυτταρίνης στα φυτικά κύτταρα, που λείπει τελείως στα ζωικά, είναι εκείνη που αποτελεί και τον ασφαλέστερο χαρακτήρα των φυτών. Η επιστήμη που εξετάζει τα φυτά ονομάζεται Φυτολογία ή Βοτανική. Και αυτοί που τα προστατεύουν είναι οι «ΧΛΩΡΟΦΙΛΟΙ».


«Δίνουμε στη Φύση αυτό που της ταιριάζει»

Ο κ. Μπαμπαράτσας, είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος ότι οι πρώτοι 300 σύντομα θα γίνουν χιλιάδες.
«Τα φυτοφάρμακα, οι μονοκαλλιέργειες, η αλόγιστοι οικιστική ανάπτυξη και η ανεξέλεγκτη βόσκηση, είναι παράγοντες που επιδρούν αρνητικά στη χλωρίδα και απειλούν πολλά φυτά με εξαφάνιση. Θα ασχοληθούμε με την προστασία των δασών, θα αναζητήσουμε φυτά που κινδυνεύουν να σβήσουν από το χάρτη, ώστε να δώσουμε στη φύση το χώμα και το άρωμα που της ταιριάζουν. Ήδη έχουμε σχετική εμπειρία. Επί σειρά ετών συμμετέχουμε σε δράσεις που έχουν σχέση με την προστασία της φύσης και του περιβάλλοντος. Κάνουμε δενδροφυτεύσεις, καθαρίζουμε δασικές εκτάσεις, που η ανεξέλεγκτη ρύπανση μετατρέπει τη φύση σε απέραντη χωματερή, ενώ μετέχουμε σε προγράμματα πυρασφάλειας και σε κατασβέσεις δασικών πυρκαγιών. Την ιδρυτική διακήρυξη την υπογράψαμε περίπου τριακόσια άτομα, αλλά πολύ σύντομα θα γίνουμε χιλιάδες», τονίζει χαρακτηριστικά.

Όσοι ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα, μπορούν να μπουν στο facebook και να πληκτρολογήσουν (με ελληνικά και κεφαλαία) τη λέξη: ΧΛΩΡΟΦΙΛΟΙ. Θα έχουν την ευκαιρία να δουν από πρώτο χέρι λεπτομέρειες, αλλά και να διατυπώσουν και τη δική τους άποψη σχετικά με το όλο θέμα.


Του Δημήτρη Μιλτιάδη

Πηγή www.go-outdoor.gr

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

Κυνηγετικός Σύλλογος Ζακύνθου...

Ως Πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου, θέλω να υπενθυμίσω σ’ όλους τους κυνηγούς ότι το κυνήγι είναι ένα χόμπι, που πρέπει να συνδυάζεται με την προστασία του περιβάλλοντος.
Η εμφάνιση του “φαινομένου των ραδιοφώνων” μάς απασχόλησε, έντονα, τον τελευταίο καιρό. Ωστόσο, η ευαισθητοποίηση των συνειδητοποιημένων κυνηγών τείνει να εξαλείψει το πρόβλημα. Σ’ ένα σύνολο, πάντα,υπάρχουν οι ευσυνείδητοι και οι ασυνείδητοι. Ευτυχώς,εμείς έχουμε μικρό ποσοστό ασυνείδητων κυνηγών, οι οποίοι ευελπιστούμε ότι θα προσαρμοστούν και δε θα οδηγούνται σε φαινόμενα υπερβολής.
Ακόμη, ένα σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε,είναι η νυχτερινή λαθροθηρία, η οποία καταπολεμάται με τη βοήθεια των Ομοσπονδιακών θηροφυλάκων και τη συνδρομή των θηροφυλάκων του συλλόγου μας. Να επισημάνουμε ότι τα κόκκινα γιλέκα είναι απαραίτητα για την προσωπική μας ασφάλεια και η χρήση τους θεωρείται απαραίτητη από τους κυνηγούς, που ασχολούνται με το κυνήγι της μπεκάτσας, του λαγού και του
αγριογούρουνου. Ο Κυνηγετικός Σύλλογος έχει αποδείξει, επανειλημμένως, ότι πρωταρχικός στόχος του είναι η προστασία της πανίδας του νησιού, γι’ αυτό το λόγο, τα
δυο τελευταία χρόνια, πραγματοποιούνται απελευθερώσεις περδικών, στο Βραχιώνα.
Υπάρχουν, περίπου, ογδόντα πουλιά από την περσινή απελευθέρωση, τα οποία έχουν αυξηθεί, σε μεγάλο ποσοστό. Μάλιστα, οι μαρτυρίες κατοίκων των ορεινών
χωριών αποδεικνύουν την αύξηση των περδικών στηνπεριοχή.
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι οι κυνηγοί ότι η προστασία των θηραμάτων, μας εγγυάται το κυνήγι των επόμενων ετών. Όταν ο αριθμός των περδικών φτάσει σ’ ένα ικανοποιητικό επίπεδο, τότε θα μπορέσουμε να κυνηγήσουμε ελεύθερα. Πάντα, πρέπει να σκεφτόμαστε, την προστασία του περιβάλλοντος και, κατ’ επέκταση, τα θηρεύσιμα είδη.
Στο σημείο αυτό, να αναφέρουμε ότι η υπουργική απόφαση, η οποία μας επιτρέπει να παίρνουμε πουλιά από τα εκτροφεία, με σκοπό την απελευθέρωσή τους, μείωσε τα έξοδα του Κυνηγετικού Συλλόγου, με αποτέλεσμα να μην επιβαρύνονται ο σύλλογος και οι κυνηγοί, τα έξοδα της αγοράς αυτών των πουλιών.

Πηγή http://inzante.org/issues/16.pdf

Εθελοντές κυνηγοί...

Άλλη μια φορά οι κυνηγοί προσφέρουν εθελοντική εργασία για την προστασία του περιβάλλοντος,αντίθετα με
κάποιους άλλους μου μένουν στα λόγια και στα γραφεία τους για ακόμα μια χρονιά...

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

Τα ποϊντερ εκτός «μόδας»;

Φαίνεται δηλαδή πως τα σέττερ έχουν επικρατήσει κατά κράτος έναντι των πόιντερ, που δεν δείχνουν ικανά να απειλήσουν την κυριαρχία των πρώτων. Το περίεργο της υπόθεσης πάντως είναι το γεγονός ότι, πέρα από τις συνηθισμένες παρόλες πως τα πόιντερ δεν μπορούν να κυνηγήσουν στο πουρνάρι και το παλιούρι, ακούγονται και φωνές κυναγωγών που λένε πως στην Ελλάδα τα πόιντερ δεν μπορούν να κυνηγήσουν στις ακραίες καιρικές συνθήκες την μπεκάτσα! Σε μία χώρα που μαστίζεται από υψηλότατες θερμοκρασίες, ακούμε παράπονα για δύο ή τρεις (το πολύ) ημέρες τον χρόνο που μπορεί να ζητήσουμε από τα σκυλιά μας να βγουν στις ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες.

Εάν ο παραπάνω ισχυρισμός ευσταθούσε, τότε κάποιες από τις καλύτερες γραμμές πόιντερ δεν θα εκτρέφονταν σήμερα στη Γερμανία, τη Σουηδία και τη Δανία. Μην ξεχνάμε πως ο ίδιος ο William Arkwright έστειλε τα σκυλιά του στη Σκανδιναβία για να διατηρήσει την καθαρότητα της γραμμής του. Στη Βόρεια Ευρώπη δηλαδή, δεν παρουσιάζονται τα ακραία καιρικά φαινόμενα που παρουσιάζονται στην Ελλάδα; Αν ληφθεί υπόψη πως κάποια από τα καλύτερα πόιντερ ζουν σήμερα στη Βόρεια Ευρώπη, τότε ο μύθος για την «ανικανότητα» να αντεπεξέλθουν στα ακραία καιρικά φαινόμενα της πατρίδας μας, καταρρίπτεται! Μένει όμως ισχυρή η αντίληψη πως τις τελευταίες δεκαετίες οι εκτροφείς εστίασαν την προσοχή τους στην εκτροφή αγωνόσκυλων και όχι κυνηγόσκυλων.

Ακούμε δηλαδή από πολλούς ότι η επιμονή, κυρίως των Ιταλών εκτροφέων, να ψάχνουν για σκυλιά δρομείς και όχι κυνηγούς, έχει μεταλλάξει τη φύση των πόιντερ (παρότι έχει αυξήσει κατά πολύ την ταχύτητά τους, έχει δυστυχώς εξασθενήσει τα κυνηγετικά τους ένστικτα). Οι ίδιοι βέβαια κυναγωγοί ισχυρίζονται με περηφάνια ότι τα σημερινά σέττερ δεν υπολείπονται καθόλου σε ταχύτητα από τα πόιντερ... Είναι πραγματικά εξωφρενική αυτή η παρατήρηση. Το εξοργιστικό είναι ο τρόπος που κάποιοι μεταφράζουν κατά το δοκούν τη σημασία των γενεαλογικών χαρτών των σκύλων. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον νικητή του τροπαίου Saladini Pilastri του 2007, τον Red, το άσπρο-πορτοκαλί αγγλικό σέτερ του Mauro Pironio.

Μέτρα και σταθμά...
Μετά τη νίκη του, οι γνώστες της φυλής έσπευσαν να αναγνώσουν τον γενεαλογικό του χάρτη για να διαπιστώσουν ότι είναι «εγγονός του μεγάλου πρωταθλητή Olaf, προερχόμενος από την γραμμή του Decor Lot, με λίγα λόγια γνήσιος απόγονος πρωταθλητών μεγάλης έρευνας». Ισχυρίζονταν τότε οι ειδικοί ότι «ο φετινός κυρίαρχος του βουνού, όπως άλλωστε και τα περισσότερα από τα σέττερ που πρωταγωνιστούν στους αγώνες βουνού και τα οποία προέρχονται από γραμμές αίματος πρωταθλητών μεγάλης έρευνας, έρχονται να κλείσουν τα στόματα ορισμένων που επιμένουν να διαχωρίζουν τον κυνηγετικό σκύλο σε αγωνόσκυλο και κυνηγόσκυλο».

Την ίδια και απαράλλακτη παρατήρηση θα δείτε σε όλους τους επιλόγους των αγώνων Saladini Pilastri, στα σχετικά άρθρα των κυνοφιλικών περιοδικών τα τελευταία χρόνια.

Οι ίδιοι άνθρωποι που ισχυρίζονται πως η επιμονή στη χρησιμοποίηση αγωνομάχων στην εκτροφή των πόιντερ έκανε κακό στην εξέλιξη της φυλής, όταν μιλούν για τα σέττερ, αλλάζουν τροπάρι και επιμένουν πως εάν κοιτάξει κανείς τα πεντιγκρί των άξιων σέττερ, θα βρει σίγουρα αγωνομάχους προγόνους.

Ο παραπάνω ισχυρισμός θα είχε έστω μία μικρή πιθανότητα να ευσταθεί, εάν η συχνότητα που συναντούμε αγωνομάχους στους γενεαλογικούς χάρτες των άξιων σέττερ, ήταν μικρότερη από εκείνη των αντίστοιχων πόιντερ. Αυτό όμως δεν ισχύει.

Βέβαια, το γεγονός πως τόσο οι γραμμές των σύγχρονων αγγλικών σέτερ όσο και των πόιντερ, είναι στηριγμένες σε αγωνομάχους, δεν αναιρεί την πιθανότητα οι εκτροφείς των πόιντερ να ακολούθησαν λανθασμένα μονοπάτια (λανθασμένους επιβήτορες δηλαδή) και τελικά τα πόιντερ που κυνηγάνε σήμερα να υπολείπονται σε κυνηγετική αξία των προγόνων τους.

Τα Derby...
Αντίστοιχα οι επιτυχημένες επιλογές γεννητόρων στα σέττερ, να έχουν ως αποτέλεσμα την ενδυνάμωση των κυνηγετικών ικανοτήτων της φυλής γενικότερα. Οι ανά τον κόσμο «ειδικοί» πάλι, συμφωνούν πως η ασφαλέστερη μέθοδος εξαγωγής συμπερασμάτων για την πορεία μιας κυνηγετικής γραμμής σε μία χώρα, είναι η παρακολούθηση των ετήσιων δοκιμασιών Derby.

Στα Derby δοκιμάζονται τα καλύτερα από τα νέα σκυλιά, που δεν έχουν προλάβει να «ντρεσαριστούν» ακόμα με τέτοιο τρόπο, ώστε να «ξεγελάσουν» τα έμπειρα μάτια των κριτών. Στα Derby λοιπόν, εξετάζοντας όχι τον νικητή αλλά το σύνολο των νικητών, μπορεί κάποιος να πάρει μία καλή εικόνα της πορείας της φυλής.

Ας δούμε λοιπόν τι έγραφε τα τελευταία χρόνια ένας από τους Ελληνες κυνόφιλους που έχει παρακολουθήσει όσο λίγοι τα Derby των αγγλικών φυλών, ο Ακης Λάππας:

Στο Derby του 2003, έγραφε: «Μια παρατήρηση που μοιραία όλοι θα κάνουν, είναι ο μικρός αριθμός των Σέττερ σε σχέση με τα Πόιντερ, αλλά και η διαφορά επιπέδου που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην παραγωγή νέων ταλέντων μεταξύ των δύο φυλών. Ας ελπίσουμε ότι το φαινόμενο είναι παροδικό». Στο Derby του 2004 έλεγε ότι: «Τα Σέττερ που γεννήθηκαν και δηλώθηκαν είναι όπως είπαμε 1.220. Τα Σέττερ που δήλωσαν συμμετοχή και έτρεξαν στο derby μας ήταν 8. Οι αντίστοιχοι αριθμοί για τα πόιντερ είναι 960 με 22 συμμετοχές». Το 2005 παρατηρούσε ότι: «Φέτος πάντως είδαμε καλύτερα Πόιντερ παρά Σέττερ».

Τέλος στο Derby του 2007 έγραφε με νόημα: «Τις ελπίδες για το μέλλον έδωσαν τα Πόιντερ. Στο στρατόπεδο των Πόιντερ είδαμε φέτος πολλά σπουδαία νέα σκυλιά από πολλούς σπουδαίους πατεράδες. Τελείως αντίθετα είναι τα νέα από το στρατόπεδο των Σέττερ που δυστυχώς μας απογοήτευσαν».

Τα χρόνια από το 2002 (που μπόρεσα να βρω καταγραφές) έως και το 2007, στη μόνη ίσως δοκιμασία στην οποία θα μπορούσε κάποιος να βγάλει συμπεράσματα για την εξέλιξη των αγγλικών φυλών, τα συμπεράσματα για τα σέττερ ήταν απογοητευτικά. Αντίθετα φαίνεται καθαρά ότι το μέλλον για τα πόιντερ διαγράφεται λαμπρό. Βέβαια σίγουρα θα υπάρχουν και κάποιοι αναγνώστες που δεν θεωρούν τα Derby ως τον καθρέπτη της εξέλιξης της κυνοφιλίας σε μία χώρα. Ισως και να έχουν δίκιο. Ισως τα τελευταία χρόνια να υπήρξαν κάποιοι γεννήτορες που με την ποιότητα των απογόνων τους έκαναν τη διαφορά. Μία διαφορά που για κάποιον περίεργο λόγο δε μπόρεσε να φανεί μέσα από τα Derby.

Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ τους μεγαλύτερους και διασημότερους επιβήτορες που «έδρασαν» τη δεκαετία που μας πέρασε στην Ελλάδα και το εξωτερικό και σίγουρα θα αφήσουν το «στίγμα» τους στα πεντιγκρί του μέλλοντος και καταλήγω σε δύο ονόματα.

Σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, όλοι φαντάζομαι θα συμφωνήσουμε πως ο Ribot Della Noce, ένας σκύλος που απεβίωσε πρόσφατα, ήταν ο επιβήτορας με τη μεγαλύτερη ικανότητα μετάδοσης των καλών του στοιχείων στους απογόνους του. Σε ό,τι αφορά τώρα την εγχώρια κυνοφιλία, το όνομα του επιβήτορα που μεσουράνησε στην Ελλάδα -και ίσως να ήταν και ο πιο επιτυχημένος επιβήτορας στη χώρα μας από καταβολής κυνοφιλίας- δεν είναι άλλο από αυτό του Dario Von Der Postschwaige. Θέλετε να μάθετε κάτι περίεργο;

Και τα δύο αυτά σκυλιά είναι πόιντερ! Οι δύο διασημότεροι επιβήτορες σε Ελλάδα και εξωτερικό την τελευταία δεκαετία είναι πόιντερ. Για όσους θεωρούν τα ονόματα των διασημότερων επιβητόρων αλλά και τις παρατηρήσεις από τους αγώνες Derby στην Ελλάδα, ανεπαρκή «σύμβουλο» για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων, ας διαβάσουν λοιπόν τα άρθρα για τους διεθνείς αγώνες από το 2005 και πριν από αυτούς...

Οι συντάκτες μιλούσαν επίμονα για την «κρίση που περνά η φυλή των σέττερ». Εγώ θα μπω στον κόπο να σας μεταφέρω μία μόνο φράση από άρθρο στην ιστοσελίδα του ΟΚΑΔΕ, το οποίο αναφέρεται στους ανοιξιάτικους αγώνες του 2004: «Μια και μιλάμε για Σέττερ και όλοι είχαμε εντοπίσει την κρίση που πέρασε τα τελευταία χρόνια αυτή η φυλή πρέπει να πούμε ότι από την Ιταλία φάνηκε ένα φως στο τούνελ».

Το ερώτημα...
Εάν ακόμα και τώρα δεν συμφωνείτε, πάρτε και διαβάστε τα περιοδικά του χώρου των προηγούμενων ετών. Ολοι μιλούσαν μέχρι πριν από λίγα χρόνια για τη μεγάλη κρίση του σέττερ, όπως περίπου μιλάνε και σήμερα για την κρίση του πόιντερ. Την εποχή δηλαδή που γεννιόνταν τα σκυλιά με τα οποία κυνηγάμε εμείς σήμερα, τα σέττερ βρίσκονταν σε βαθιά κρίση και δεν φαινόταν να υπάρχει η μαγιά γεννητόρων που θα μπορέσει να κάνει την αλλαγή.

Και ρωτάω λοιπόν εγώ ο αφελής: «Πώς είναι δυνατόν, μία σειρά ανεπαρκών γεννητόρων να δίνει καλά σκυλιά, τη στιγμή που οι καλύτεροι ομολογουμένως γεννήτορες μίας άλλης φυλής δίνουν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, ανεπαρκή σκυλιά;».

Η μόνη λοιπόν εξήγηση που μένει για να κατανοήσουμε αυτό το παράδοξο είναι μία λέξη: η «μόδα»! Τα σέττερ σήμερα είναι η μόδα της εποχής. Είναι δύσκολο να μην παρασυρόμαστε από τη μόδα, από τη στιγμή που έχουμε μεγαλώσει με το καταναλωτικό ένστικτο.

Οπως όταν βρεθούμε πεινασμένοι σε έναν άγνωστο τόπο και δούμε δύο ταβέρνες, όπου στη μία υπάρχει πολλή πελατεία, ενώ η άλλη είναι άδεια από κόσμο, θα επιλέξουμε τη γεμάτη, ελπίζοντας πως τόσοι πελάτες δεν μπορεί να κάνουν λάθος. Ετσι πρέπει να εξηγηθεί και η «καταναλωτική» μανία που μας έχει πιάσει για τα σέττερ. Βλέπουμε όλους γύρω μας να τα προτιμούν και, ως πειθήνιοι καταναλωτές, τους ακολουθούμε, ελπίζοντας πως η πλειοψηφία έχει συνήθως δίκιο.

Μια πρόβλεψη
Τι θα γίνει όμως με το πόιντερ; Αυτή η μόδα των σέττερ είναι ικανή να οδηγήσει την εξαίρετη αυτή φυλή σε μαρασμό; Νομίζω πως μάλλον το εντελώς αντίθετο θα συμβεί. Τώρα που ο «σωρός» οδηγείται στα σέττερ, το πόιντερ έχει τη μεγάλη ευκαιρία να κάνει το μεγάλο άλμα. Σήμερα, η εξέλιξη της φυλής των πόιντερ αφήνεται επιτέλους στα χέρια των πιστών οπαδών της, οι οποίοι έχουν το μεράκι αλλά και τις γνώσεις να κάνουν τις σωστές επιλογές, ανεπηρέαστοι από το άγχος των πωλήσεων ή, για να το θέσω καλύτερα, το άγχος της μόδας.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, και σε κόντρα με τους περισσότερους αρθρογράφους του χώρου, δεν μπορώ παρά να είμαι αισιόδοξος για τα πόιντερ. Οσο για την ξαφνική και άνευ λόγου αύξηση των σέττερ, ένα έχω να πω: «Μόδα είναι, θα περάσει»...

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ

Πηγή www.ethnos.gr